Zoveel te doen…

…Ik heb nog zoveel te doen… Dat was een populair liedje in mijn jeugd. En nu is dat gewoon écht waar…

In onze tuin lopen misschien wel tijgers rond, zonder dat we het weten. Het gras kan een kortere snit zeker verdragen, maar dat is niet evident als de grasmachine kapot is. Stiekem vind ik het helemaal niet erg, want dat gras, daar staan schone bloemekes in! Echte juweeltjes. Je moet het alleen willen zien. En naar die bloemekes komen beestjes. Ook schoon! Zolang het gras dus niet afgereden wordt, heb ik moois om naar te kijken en hebben al die kriebelbeestjes een reden om te blijven komen.

madeliefjes in't gras

roze bloemetjes

witte dovenetel

In de serre is ook veel te doen. De tomaten zijn geplant, maar hebben ondertussen waarschijnlijk dieven die groot genoeg zijn om uit te pitsen. Na een weekendje weg hebben ze ook nood aan wat water, stel ik mij zo voor. In de zaaitafel mag nog één en ander gezaaid worden, en de groenten die daar nu nog staan te blinken moeten dringend in volle grond. Ik wil dit jaar ook paprika’s en aubergines oogsten, dus ik zal toch wel eens plantjes aanschaffen. Bio, dat spreekt, maar dat vind ik niet direct naast de deur. De kruiden mogen buiten, de radijzen krijgen de allures van rode bietjes, en de rucola schiet in bloei. Werk genoeg! De bijenmengsels liggen hier nog op de keukenkast, en zonnebloemen, en nog héél veel.

Gelukkig heb ik toffe helpsters die het onkruid en de slakken onder de duim helpen houden. Drie zilverbrakels, die nogal eigenwijs en op hun vrijheid gesteld zijn. Ze slapen in de moerbeiboom, winter en zomer, en zijn de hele dag op zwier. Eéntje legt plichtsbewust dagelijks een mooi wit ei in het legnest. De twee anderen doen dat waarschijnlijk ook, op een tot op heden niet nader bepaalde plaats. De kakelbende moet dus geknipt worden, en enkele dagen een doorgedreven ik-leg-mijn-ei-thuis-training krijgen. Eigenlijk zonde, want ze komen ’s morgens aangekoerst als ze beweging zien in de keuken, en drie koerskiekens, ik verzeker u, daar wordt een mens goedgezind van!

zilverbrakelhennen in moerbeiboom

De rabarber groeit aan een snelheid die aangepaste menu’s en desserten vereist, de pas aangeplante struiken en bomen zijn zo’n lust voor het oog dat ik nog foto’s wil nemen van wat er groeit en bloeit, de af te plaggen vaste plantenborders liggen nog steeds onder een grastapijt en de takkenwal moet wat steviger tegengehouden worden. Dat wat betreft het to-do lijstje voor buiten.

Dat voor binnen, laat ons daar kort over zijn. Alles schrappen van het lijstje, wat echt nodig is komt vanzelf wel weer boven 😉

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s