Geel

Dit jaar besloten we om de binnenafwerkingen van ons huis eventjes zo te laten. De tuin had ook een beetje aandacht nodig. Buiten een stukje moestuin, een kruidentuintje, wat speeltuigen en een grote lap gazon was er tot voor enkele maanden niet echt sprake van een gezellige tuin.

We kennen wel een paar planten, we weten ongeveer wel wat we zeker wel en absoluut niet willen, maar om nu alles zomaar in mekaar te doen passen, daar ontbreekt toch echt wel de nodige kennis en ervaring.

Opnieuw was Google onze vriend. Deze keer zochten we op “ecologische tuinarchitect”. Een aantal mails werden verstuurd, en bedroevend genoeg kregen we maar twee reacties. Zelf kenden we ook nog de tuinarchitect van Oma, die tijdens een gesprekje tussen de soep en de patatten eigenlijk de tuin-aanleg-bal aan het rollen bracht, dus hadden we drie kandidaten.

We nodigden ze alle drie uit voor een verkennend gesprek. Bij twee van hen was dat gratis, de derde vroeg verplaatsings- en advieskosten. Bij alle drie hadden we “een goed gevoel”, en omdat wij écht leken zijn wat tuinaanleg betreft, vroegen we na de kennismaking aan alledrie een voorstel. Gebaseerd op streekeigen planten, en liefst met veel wit en blauw-roze-paars tinten. Absoluut geen geel.

Echt, als ik aan die kleur denk in verband met bloemen, dan krullen mijn tenen. Ik associeer het met bombastische cultivars, net het soort planten dat ik liever niet wil. Tulpen, rozen, krokussen, viooltjes, ik zie ze graag, maar niet in ’t geel. Forsythia? Nee, dankjewel! In een boeket vind ik geel dan wél weer mooi, je haalt er de lente echt mee in huis.

En toch… ze mochten niet op het tuinplan, maar sommige gele bloemen zijn hier al een aantal jaren thuis. De paardenbloemen, die elk jaar opnieuw en met massa’s meer dan het vorige jaar in het gazon verschijnen: prachtig vind ik ze.

paardenbloem
Net als de boterbloemen, daar was ik als kind al verzot op. Geen enkel probleem, laat die gele zonnetjes maar bloeien. Ook narcissen (narcissus pseudonarcissus) mogen er zijn, en mogen zelfs naar hartelust verwilderen.

Nu komt aan het terras ook voorzichtig geel tevoorschijn. Ook van een prachtige plant, ik zou er niet over denken om die weg te doen. Vrouwenmantel (Alchemillia Mollis). Boeiend hoe die telkens weer schuilplaats blijkt te zijn voor lieveheersbeestjes, en hoe in de lente het mooie blad na enkele dagen alle dorre stengels weer verstopt. De druppels die zo mooi parelend liggen te blinken, en nu, die fijne bloempjes, subtiel geel…ja, ze mogen blijven!

blad van vrouwenmantel

bloem vrouwenmantel

Ook Hugo schreef de gele bloeiers niet helemaal af. Hier en daar sluipt er toch wel eentje in de borders. Met de garantie dat we ze zé-ker! mooi gaan vinden (anders komt hij ze eigenhandig vervangen). De gele kornoelje (Cornus mas)

gele kornoelje in bloei

valt al in de smaak, en volgens mij zullen de elfenbloem (epimedium pinnatum “Colchicum”) en het brandkruid (Phlomis Russeliana) dat ook doen. Nu ja, hij mag gerust zijn, ik ging op de plantenkwekerij hier in de buurt mijn licht al opsteken, en zag eenzelfde subtiel groen-gele tint. I like!

Hoe het verder ging met de tuinvoorstellen, daarover vertel ik jullie een andere keer.

Advertenties

5 gedachten over “Geel

  1. De Fruitberg

    Tja, ik vond dat vroeger ook. Maar langzaam is er toch wat geel in de tuin geslopen: narcissen; enkele Helianthus-soorten (voor de bijtjes) en vooral niet te vergeten – ‘Cephalaria gigantea’. De onvermijdelijke Alchemilla mollis ook. En Cornus mas.
    En de bamboe die ik plantte heel felgele stengels. Alsook enkele geelbladige hosta en grassen. Er staan ook twee Hemerocalis variëteiten in de tuin die zowaar orange zijn!
    Maar Forsythia of Kerra japonica? Neen, dan stop ik liever met tuinieren. Je moet ergens een lijn trekken…

  2. hoow@huis met tuin

    He! Ik heb dat ook met gele bloemen.
    Ik moedig ze dus ook absoluut niet aan maar ze zijn er wel: boterbloemen, zonnebloemen, irissen, maskerbloemen en de starter van het seizoen, de forsythia.
    Ja ik hou er wel van van die forsythia, gewoon omdat hij zo vroeg is.

  3. muggenbeet

    Je hebt heel wat verschillende tinten geel. Zo vind ik de Helianthus ‘Lemon Queen’ bijzonder mooi terwijl de gewone soort me niet aanspreekt. Het geel van de Cephalaria is ook zo’n mooi geel net als dat van mijn pas gekochte gele Magnolia. Het geel van de wilde Iris (oeverplant) staat prachtig in het moeras. De erg vroege gele bloempjes van de gele kornoelje zou ik niet willen missen en moest er een geel Geraniumtje bestaan, kocht ik het ook want het zou de enigste zijn. De vlag zwart-geel…. dat is een ander verhaal. Dan is mijn honger over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s