Met zeer gemengde gevoelens

Hier ten huize zijn veel toestellen waar mee “op ’t internet” gegaan kan worden. Wij hebben elk een laptop, de twee oudsten spaarden er zelf één bij mekaar, en gewone gsms worden binnenkort curiosa. De zonen hebben dus iets smartphone-achtigs op zak, meneer des huizes ook, want van zijn werk. Ik blijf trouw aan mijn oud model, een beetje zoals dit hier. Waar je mee belt, smst en snake kan spelen.
Het internetabonnement is hier nog steeds “basic”, dus als de jeugd veel thuis is krijgen we ergens in het midden van de maand een berichtje dat we al aan 80% van onze downloadcapaciteit zitten. Meestal volgt dan enkele dagen later de melding 90%, en daarna de vraag of we willen bijbetalen of gratis trager surfen. Het laatste half jaar was het ongeveer elke keer van dat, en dan sta je even stil bij de veranderende noden en gewoonten. Vroeger surften wij een beetje, ’s avonds. Nu ook dikwijls overdag, en werkgerelateerd. Plus de facebookende jongens, die ook grote youtube-fans zijn. Aaaaaaargh! Aanpassingen dringen zich op.

Ok, internet met onbeperkte downloadcapaciteit, draadloos en snel genoeg om met een paar tegelijk online te zijn mag ondertussen wel. Tja, als je dat aanpast in je abonnement kan je al beter een pakket nemen. En laat nu net daar het schoentje een beetje heel hard wringen. Wij doen het hier al 18 jaar zonder tv. Nog nooit gemist, echt waar. In de tijd van Schalkse Ruiters reden we naar mijn ouders op zondag, en pikten we dat daar mee. Voetbal, tennis en koersende ventjes in Frankrijk kan je allemaal via livestream bekijken, en de moestuinman of het nieuws vind je ook op het wereldwijde web. Echt, op mijn erewoord: nog NOOIT heb ik het gevoel gehad dat ik iets essentieels mis omdat hier geen tv in huis is. Een scherm (het toestel dus, zelfs HDMI-ready) hebben we wel, om films te kijken die we gaan halen in de plaatselijke videotheek.

Binnenkort komt daar dus verandering in. Want je moet wel heel gek zijn om een minder compleet pakket aan te schaffen voor meer geld… Voor mij en de man des huizes hoeft het niet, maar we zitten er dus mee. Mijn zonen lezen hier niet mee, en we zijn niet van plan om hen in te lichten dat we tv-aansluiting hebben. Ik ben benieuwd hoe lang het gaat duren voor ze het zelf ontdekken. Ik hou mijn hart al vast voor de dingen die in functie van de lichtbak zullen worden gedaan, en hoeveel lam ligvlees ze gaan kweken…

Advertenties

3 gedachten over “Met zeer gemengde gevoelens

  1. muggenbeet

    Voor een tijdje zou ik de tv wel kunnen missen maar helemaal geen…? Ik weet niet. Veel kan wel bekeken worden op internet maar dan toch liever op TV omwille van dat groter scherm en de betere zetel die ervoor staat. De 5 andere gezinsleden kijken er ook hun voetbal op en dat zorgt toch voor een bijzondere samenhorige sfeer.

  2. De Fruitberg

    Wij hebben de TV laten binnenkomen toen de oudste 6 jaar was. Kinderen durven het wel eens moeilijk hebben om spaarzaam om te gaan met de TV en hangen dan naar vreselijke pulp te kijken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s