Voor u getest

…een recept van Dorien, maar niet hetzelfde als hier.
Deze voormiddag ging ik de tuin in om peterselie en prei te halen voor het doorgemailde recept. Halverwege was ik alweer vanalles anders aan het doen, en bleef eigenlijk heel de dag ver weg van de achterdeur. Als ik daar terug binnen zou gaan wachten er strijk, was & plas, maakt de vloer mij duidelijk dat “een dweilke” niet zou misstaan, en schreeuwt de stofzuiger om aandacht. Staalhard negeren dus, zeker als er zo’n zalig zonnetje schijnt.

Vorige week zijn we nogal hals-over-kop binnengevlucht toen het ineens begon te stortregenen, dus raapte ik nog wat resten klimop in zakken, ordende het tuinhuis een beetje, zette het gereedschap waar het moet staan, keek eens naar de moestuin, en toen naar het terras. Blaadjes op het terras. Hele hopen, die altijd in de hoek bij mekaar waaien. Het perfecte winterdeken voor de groentenbedden, die nu echt wel leeg beginnen te geraken. Dus begon ik blaadjes bij mekaar te vegen. En ik weet niet hoe dat bij jullie gaat, maar als ik dan begin, dan zie ik vanalles dat nog gedaan kan worden. Verloren gerolde ballen, een barbecue die nog vol as ligt, een emmer steenafval, de tuinstoelen die misschien deze winter toch wel beter eens binnen zouden staan, de voederhuisjes die dringend omhoog moeten…enfin, genoeg om mij bezig te houden tot meneer des huizes kwam roepen dat het koffietijd was (zei ik al dat zijn nieuwe oude functie een zaligheid is?) Daarna deed ik nog een half uurtje verder, maar toen gingen de hemelsluizen weer open. Verzopen jongens arriveerden, tijd om aan eten te denken.

Het recept dus. De prei kwam uit de winkel in plaats van uit de moestuin, al de rest stond klaar.  Euh ja, ik was dat toch gaan halen? Niet dus, vergeten eigenlijk, dus meneer trok zijn katchou botjes aan om naar vanachter te pletsen. Compleet met pillamp, wegens al donker.

Alles was eenvoudig te volgen, vereiste geen speciale technieken, en het eten was op een dik halfuur klaar. De meningen waren weer zeer verdeeld, maar dat lijkt bij ons een constante te zijn als we testen voor het boek.
Jongste zoon deed zijn best en at driekwart van zijn bord leeg toen hij besloot dat hij het niet zo lekker vond. Derde zoon deed 1 hap en zette zijn joker in: boterhammen. De twee oudste zonen vonden het “oké, mwoh, ja, ni slecht”, maar die zaten met hun gedachten al bij hun avondje uit. Gegarandeerd dat ze straks nog een klein hapje willen eten, en dan vraag ik naar een uitgebreidere omschrijving. Meneer vond het de eerste keer oké, maar toen we drie uur later nog een klein hongertje uit de wereld hielpen vond hij het lekkerder, omdat alle smaken meer vermengd waren. Ikzelf vond het lekker, eerste en tweede keer.
We aten spaghetti met prei en walnotenpesto.

pasta mat prei en walnotenpesto

Nu nog een verslagje doormailen naar Dorien, en dan kan ik ein-de-lijk beginnen snuisteren in de zadenlijst van Velt, en in mijn nieuwste aanwinst. Jeuj, weekend!

Advertenties

2 gedachten over “Voor u getest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s