Vergankelijk

Op werelddierendag deed ik zoals gewoonlijk een wandelingetje in de tuin. Beetje rammelend met wat graan in een potje, zodat de drie stuks pluimvee die vrolijk rondscharrelden pavlov-gewijs reageerden en op een spurtje tot bij mij kwamen. Eventjes verder nog, door ’t poortje, ja! Weer gevangen, hopelijk toch minstens tot morgenvroeg. Kiekens die in een boom slapen weten nogal rap waar ze er uit moeten vallen namelijk. Die ene tak die (voorlopig nog) over het hekje hangt vinden ze blindelings.

Die ochtend bedacht ik dat hun boomslaperij mogelijk in hun voordeel gespeeld heeft de voorbije dagen, want op terugweg naar mijn tasje koffie kwam ik deze mooie jongen tegen.

kopje dode wezel

Mijn parate zoogdierkennis is niet zo groot, dus moest ik even vriend Google raadplegen om uit te maken welk beestje van de marterachtigen hier zo in ’t zonnetje lag. Een wezel. Roofdier dat zich voedt met woelmuizen, zo leerde mij de natuurpuntpagina. Aha, een bondgenoot in de strijd tegen dat gespuis! Jammer genoeg niet meer actief.

Ik weet niet hoe het beestje aan zijn einde gekomen is, maar deze keer denk ik niet dat onze katten er iets mee te maken hebben. Compleet intact, geen bijtwonden, echt een schoon beestje. De katten lieten hem (haar?) ook volledig links liggen, geen gespeel zoals met dode vogels of muizen wel eens gebeurt. Vergiftigd? Hartstilstand? Kweenie.

wezel

Exact één week later was er van heel zijn bestaan bijna geen spoor meer. Een fijn skeletje met scherpe tandjes, en ribbekes zonder vlees. De maden van vleesvliegen hebben feest gehouden, en nadien werden die maden zeer gesmaakt door de (weerom ontsnapte) zilverbrakels. Jaja, de natuur is heel proper op haar eigen!

skelet wezel

 

 

 

Advertenties

15 gedachten over “Vergankelijk

  1. Bart

    Een mooi beestje, toch op de eerste foto’s. 😉 Ik sluit onze kippen ook elke nacht op wegens de vos en het broertje van de wezel die hier ’s nachts rondsluipt : de steenmarter.
    Iemand die ik ken en die zeer goed op de hoogte is van de opruimacties van de natuur is Dirk Raes, onze boswachter in het Zoniënwoud . Hij werkte mee aan een nederlandse studie : Dood doet leven. En hij komt er op 18 maart in Heverlee over spreken tijdens de warme winteravonden :http://www.rld.be/index.php?option=com_content&view=article&id=266:warme-winteravonden-oktober-tm-maart&catid=9:activiteiten&Itemid=49 Zeker een aanrader voor wie in de buurt is. De resultaten over dit onderzoek kan je hier vinden :
    http://www.zonienwoud.be/wp-content/uploads/2013/11/Resultaten-4j.-monitoring-in-het-kader-van-Dood-doet-Leven.pdf

    1. Heidi Berichtauteur

      Waw, da’s een interessante studie! Ik had er zelfs geen idee van dat er zoveel wild rondliep in ’t Zoniënwoud. Jammer dat Heverlee zo ver is, fijn aanbod winteravonden hebben ze daar.

      1. Bart

        Spijtig genoeg heb ik aan den lijve, of beter gezegd aan de wagen, ondervonden dat er veel wild rondloopt in het Zonienwoud. 2 jaar geleden heb ik een ree aangereden en ik kan je verzekeren als natuurliefhebbers ben je daar efkes niet goed van. Het beestje is nog weggerend maar ik vrees toch voor het ergste. Sindsdien rijd ik elke ochtend met een bang hart door het Zonienwoud. En inderdaad die winteravonden zijn een een aanrader.

  2. Menck

    Mooi diertje. Op de eerste foto lijkt het wel alsof het in een diepe slaap is.
    Wie kippen houdt, kan al wel eens bezoek van een wezel krijgen. Ze zijn nameijk tuk op de eieren van de hoenders.

    En straf dat er al na een week niks meer van overbleef. De kringloop van het leven, als het ware, maar dan in een razend tempo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s