Bureau? “Werkplek” is ook goed zeker? – #projectblogboek

2

Ha, da’s ne goeie! Een bureau heb ik niet (allé, eigenlijk wel, maar gebruik ik niet) en werk organiseren doe ik niet. Oh no, ik ben nogal impulsief op dat vlak.

Daarom een foto van “mijn” onopgeruimde plek, waar ik het meest tijd doorbreng die onder de noemer “werken” valt te klasseren.

rommeltje

De keuken, waar iedereen altijd welkom is. Veel keren is ‘t  daar zo… De keukenblok vol van alles wat iedereen rap efkes uit zijn handen wil leggen. Gsm-laders, kattebelletjes, kleine flesjes drank die niet leeg geraakten ’s middags op school, lege flessen, troep voor de kelder, troep voor medicamentenkastje, gerief voor ’t waskot… Zeer gedisciplineerd huishouden als we zijn, verbaast het mij telkens weer dat niemand hier lijkt te beseffen dat alles in dezelfde moeite eigenlijk op zijn plaats kan liggen.

Op tafel een krat boodschappen, tussen de koffietassen van een beetje eerder die dag. Een keukenhanddoek, die mogelijks gebruikt werd om een vuile vlieg mee dood te meppen, en die eigenlijk naar de wasmachine moet. Links in de hoek een glimp van een broek op de strijkplank, die hier ook meestal staat, wegens gezelliger om daar te strijken dan in mijn donker waskot. Op de grond nog een mand kapstokken, om versgestreken linnen op te hangen.
Om één of andere reden zet iedereen hier lege bokalen en flessen voor de deur van de microgolf, kwestie van ’t gemakkelijk te maken… De barkrukken liggen ook nog vol rommeltjes, en vakkundig aan jullie zicht onttrokken door het deksel van het gasfornuis staat nog een berg vuile afwas. Tot op heden springt die niet zelf in de machine, jammer toch hé?

Hoe begin ik daar aan? Meestal met een diepe zucht, en onder tijdsdruk. Dit was de avond voor het verjaardagsfeest van oudste en jongste, die met een weekje verschil verjaren. Wij feesten graag, en liefst met veel volk en lekker eten. Er moest hier dus gekookt en gebakken en getafeldekt worden. Ik heb daar geen tactiek voor: wat moet, moet. Ik kan iedereen die hier aan tafel zat geruststellen: ik begin nooit te koken in zo’n vuile keuken. Eerst opruimen, alles proper maken, en dan terug vuilmaken. Dan een tweede keer opruimen, en een half uur voor jullie er waren zag het er zo uit:

opgeruimd

Kijk, die taarten! Zelfgemaakt, allemaal! Met bosaardbeitjes uit eigen tuin, schoon hé? En bananen uit de winkel. Van de misérable, de appel-perentaart en de crème brûlée zijn geen van-dichtbij-foto’s, maar ’t schijnt dat ze lekker waren.

 

taart

bosaardbeitjes

bananentaart

En die gele dingskes, dat moeten de muziekinstrumenten van de jongens voorstellen, maar toen ik die aan het boetseren was bedacht ik plots dat ik de tafel nog moest dekken, en mezelf ook nog fatsoeneren. Overigens, de tafel die je hierboven ziet is niet feestelijk te noemen, I know, maar vorig weekend scheen de zon en was het warm, dus zaten wij met z’n allen buiten te genieten. Aan een tafel met kaarsjes, servietjes, en veel goed volk.

Ge kunt nie geloven hoe graag da’k da doe, mensen rond ons tafel zetten. Zelfs als dat wil zeggen dat ik vroeg moet opstaan om alles in orde te krijgen.

 

Advertenties

21 gedachten over “Bureau? “Werkplek” is ook goed zeker? – #projectblogboek

  1. Marthy

    Ook ik kan een poosje de boel de boel laten, maar ook kan ik zeer snel en geordend opruimen.
    En jouw taarten, alleen al om te zien zijn ze geweldig! Wat zullen ze gesmaakt hebben.

    1. Heidi Berichtauteur

      ’t Was toendertijd geen evidente keuze om mijn “echte” werkplek op te geven voor deze, maar ondertussen ben ik er best wel gelukkig mee.

  2. Eilish

    Die invalshoek voor het project kon ook de mijne geweest zijn ik heb nl ook een keuken waar van alles zomaar verdwaalt 😦 Alleen voor de taarten moet ik passen, die zou ik zo mooi niet krijgen.
    Maar het moet gezegd, die bananen zien er – hoewel ongetwijfeld zeer lekker – toch wat triestig uit. Zo boven de W van Wannes is dat toch precies een triestige smiley ? Volgens mij wou dat fruit niet zo versneden worden 🙂

    1. Heidi Berichtauteur

      Mijn boekskeskeuken duurt meestal niet langer dan 5 minuten… en dan ligt er meestal wel weer iets dat de “zen” van zo’n designerdink verstoort 🙂

  3. prinses op de kikkererwt

    Wat een metamorfose ;)!
    En leuk dat je de werkplek zo invult. Fijn om even mee te genieten van jullie gezin, chaos en feestje op die manier.

    1. Heidi Berichtauteur

      De metamorfose komt meestal kort nadat alles serieus op mijn systeem begint te werken. En alles blijft onder controle (ongeveer toch) dankzij jouw 20-minuten-tip!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s