En toen…hadden wij een serre.

Een echte. Van glas. Met een zaaitafel. Met ramen die automatisch opengaan. Met een schuifdeurtje. Met dakgoten en een afvoerpijp om regenwater in van die gigantische blauwe tonnen te laten lopen. Met een paadje.

Niet dat die serre zomaar ineens daar stond hé, ah nee. Ze lag al sinds deze zomer in de tuin, de aluminium profielen en rubbers op een pallet, de deur en de dakramen stonden tegen de haag, en de glazen tegen de omheining aan de overzijde. Al die onderdelen liggen hier sinds deze zomer. Op facebook verscheen ineens ergens een link naar een tweedehandsserre, ik reageerde, en de man aan de andere kant van het scherm typte: “ok, verkocht”. Zeer sympathiek, ik was de eerste die reageerde, hoefde er niet direct om te komen, en kreeg nog vanalles extra mee uit zijn tuin. Man en oudste zoon deden de afbraak en namen wat foto’s om de opbouw te vergemakkelijken, en toen lag alles dik in de weg, tot nu.

Hoewel het op Youtube maar 7 minuten duurt, hadden wij toch drie namiddagen nodig. Namiddagen, ja, in een lang weekend zijn wij niet zo’n ochtendmensen. Gelukkig was het zalig weer, waarin het niet zo erg was om met emmer, spons en tuinslang de nodige voorbereidingen te treffen. De vlinders fladderden rond ons hoofd, en eentje kwam zelfs een goedkeurend schouderklopje geven.

atalanta op mijn schouder

Er zijn een aantal dingen die je moet weten als je zo wat constructiespeelgoed voor grote mensen ineensteekt:

*Alles is zwaarder, scherper en gevaarlijker dan lego of k’nex. De dikte van het glas kan je afleiden aan de snijwonden op je hand: 2 parallelle lijnen met 4 mm tussen? Tuinbouwglas van 4 mm! Goeie kwaliteit dus.
* Groot zijn, en lange armen hebben is handig. Anders gebruik je een laddertje. Zelfs als je groot bent, en lange armen hebt, is dat laddertje toch nodig om de rubbers van het dak aan te kunnen duwen.

rubbers plaatsen op serredak
*Een bouwhandleiding van een serreke is veel soepeler dan die van Ikea. De schuifdeur erop, er weer af, nog eens er op, en toch weer er af, omdat dat nu eenmaal makkelijker was om het glas te steken. Ook de nummertjes op het glas, secuur aangebracht door oudste zoon: volledig te negeren. Rechts 5 is evengoed Links 2. Alleen rechtsvoor, dat bleek een speciaal gevalletje. Het glas dat daar in geschoven werd dacht: “barst”. Wat het toen ook prompt deed…
*Achterburen-werkmensen zijn goud waard: een lange waterpas, en een rolmeter waar je de diagonalen van een fundering mee kan nameten, onbetaalbaar zeg ik u!
*Nog onbetaalbaar: gezond verstand. Zoals in “we kunnen misschien toch beter werkhandschoenen aandoen”, en “we kunnen balkjes leggen waar we de ruiten efkes kunnen laten rusten, anders hangen ze vol modder”. Ook nog zoals in “een gebroken ruit is geen drama, glas genoeg op deze wereld”.
*Jaja, glas genoeg. In onze lokale doe-het-zelf zegden de verkopers zelf dat we beter bij een groothandel informeerden, gezien hun prijs van 43 euro per vierkante meter. Slik. Groothandel dicht op een brugdag natuurlijk, maar toen ik mijn computer openklapte om naar hun site te surfen dacht ik “tweedehands”. En ja hoor, een standaard maat, vlot verkrijgbaar in de prijsklasse gratis tot peanuts. Van puur enthousiasme tikte man des huizes met zijn schup nog een venster aan diggelen.
*Nergens te huur, maar gelukkig niet onmenselijk duur: glaszuigers. In ’t begin waren we een beetje té proper, en zo’n rubberdink op een halfnatte glazen plaat, dat werkt niet. vanaf dan kuisten we alleen nog het mos van de randen, lieten de rest ongemoeid, en het werk vlotte verbazend snel.

werkhandschoenen en glaszuiger
*Zelfs als je de indruk hebt dat dat met voorgeboorde gaten toch niet veel uitmaakt kan een schroefje lossen wel degelijk een wereld van verschil maken. De ruiten sprongen bijna zelf in hun kader, eens we dat door hadden.

serre

Ze staat. De buren zijn al bewonderend komen kijken. De ene buurman had zelfs een wit wijntje mee, om de scherven te doen vergeten. Schatjes zijn het hier. Wij hebben ons een heel lang weekend geamuseerd, en het resultaat mag er zijn. De vrije ruimte waar alle onderdelen lagen wordt nu even bestudeerd, en dan start het volgende project: “Villa Steenschot”.

Ik hou jullie op de hoogte.

Advertenties

21 gedachten over “En toen…hadden wij een serre.

  1. Eilish

    Ik heb ook zo een exemplaar gehad maar verkocht aan mijn schoonbroer, twee serres was nl teveel van het goede …
    Veel plezier ermee !
    PS ik heb in mijn serre nog altijd tomaten staan een plant met late pastatomaten en twee planten met olijftomaatjes waaraan nog enorm veel lekkers hangt. Ik voorzie weer dat ik tot dik in december van eigen kweek ga kunnen eten !

  2. Menck

    Een absolute meerwaarde, zo’n serre. Daar zal je immens veel genot van hebben. Kortom: goed gedaan!
    En yep, ‘k ben nu al benieuwd naar Villa Steenschot.

    1. Heidi Berichtauteur

      Ik vind die serre nu al tof, en er groeit nog niks… De eerste papiertjes met schetsen voor de villa slingeren hier al her en der rond, en een aantal websites met mogelijke leveranciers zijn ook gevonden. ’t Gaat de goeie richting uit!

  3. bentenge

    Kijk, zoals ze daar bij jullie staat zou ze hier ook passen. ik wil er ook wel eentje, maar zie tegen het plaatsen ervan op. En bovendien heb ik geen idee wat die dingen kosten.
    Mooi gedaan zeg !

    1. Heidi Berichtauteur

      Wij komen jouw serre zetten, jij onze vijver graven, deal? 😉
      Tweedehands betaalden wij 500 euro, en de 6 gebroken ruiten zorgden voor een extra kost van 42 euro, omdat we geen zin hadden in massa’s telefoontjes op zoek naar gratis.

    1. Heidi Berichtauteur

      Ik heb er een paar, maar een fijne eigenwijze selectie is natuurlijk veel interessanter dan de Matina van den boerenbond. Je mag een mailtje verwachten 🙂

  4. susanlambeck

    Dat ziet er goed uit! Leuk geschreven ook. Bij ons hetzelfde verhaal, drie middagen doorgewerkt om de tweedehands kas in elkaar te zetten. Onze zoon van tien was echter superhandig met de glasklemmen, had alle ruiten vastgezet. Ik heb nu nog ananaskers in de kas staan. En in het vroege voorjaar sla, radijsjes en rucola. Veel plezier met je kas!

    1. Heidi Berichtauteur

      De onze is met rubbers, dus ook heel handig. Ik ga deze week aan de slag, in de hoop dat ik tegen het einde van het jaar misschien nog wat verse blaadjes of kruiden heb.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s