Heidi en de doodgewone dingen.

Man des huizes brengt in ’t weekend nogal een keer de gazet mee. Leesvoer voor een hele week, want er zitten dan ook boekskes bij. Meestal kom ik zaterdagmorgen nergens aan toe voor ik de puzzels uit DS Magazine en DS Weekblad opgelost heb. Deze week stond daar een lijstje doodgewone dingen in, van Linde.  Leuk idee voor een blogpostje, dacht ik. Zij ook. Natuurlijk, Lillith mag zorgen voor de artikels, dus dan denk je er zelf ook al eens over na hé. Kijk, ik deel met jullie ook even de heel gewone dingen waar ik blij van word.

paarse tulpen

* Tulpen. Zeker als het perfecte kleurtje in een grote bos fris op de tafel staat. Tulpen, da’s altijd een beetje zon in huis.
* De geur van verse koffie ’s morgens. Op andere momenten ook, maar zeker ’s morgens.
* Het perfecte cadeautje vinden voor iemand, en het kunnen geheim houden tot op de dag dat je het geeft.
* One step beyond van Madness op de radio. Volume!
* Als alle versgewassen sokken hun vriendje vinden.
* Wanneer ’s avonds het huis stilletjesaan naar versgebakken brood begint te ruiken.
* Die nieuwe jas die je zo dringend nodig hebt niet vinden, tot plots in de solden: love at first sight, mét korting en in de perfecte maat.
* Zonen die ’s morgens welgezind en op tijd vertrekken naar school.
* De rust daarna, die eerste vijf minuten zonder drukte.
* De kat die alle mogelijke en onmogelijke momenten uitkiest om op schoot te geraken, zeer overtuigd kopjes komt geven of letterlijk staat te schreeuwen om aandacht.
* De kippen die weer eens uitgebroken zijn, maar als drie sprintsters de achtervolging inzetten als één van de zonen restjes richting etensbak draagt.
* Een bed met verse lakens.
* Een film kijken met de zonen. Zij zien in alles humor, en van hun gelach alleen al lig ik soms dubbel.
* Een dikke trui aandoen, en de twee achterdeuren openzetten, zomaar midden in de winter.
* Door die open deuren kijken naar de tuin. Wat een evolutie op twee jaar tijd! En zie, bloemen op komst, in een even perfecte kleur als de tulpen.
helleborus
* Oudste zoon bezig horen op zijn euphonium. Beseffen dat hij echt talent heeft, en dat de beginjaren, waarin ik de minuten aftelde naar het eind van zijn “gepiep” nu echt wel gepasseerd zijn. Ook heel blij dat hij nu zelf dat instrument kan dragen, wat als snotterke van 9 niet echt het geval was. Puur genieten van die warme klanken!
* Dingen afspreken met vrienden, en merken dat iedereen datzelfde gaatje in zijn agenda nog vond.
* Cake. Instant happyness. Appel-, chocolade-, gewone, zelfgebakken of van de winkel: cake!
* Beseffen dat man des huizes altijd West-Vlaams spreekt tegen mij. En dat ik als niet-westvlaming dat altijd snap. Beste team ever, wij!

Advertenties

16 gedachten over “Heidi en de doodgewone dingen.

  1. Fries

    Dag skoonzus (is West-Vlaams, ahum mét hoofdletters en liggend streepje),
    Wat ben je schrijfproductief de laatste tijd! En ja hoor, ik blijf genieten van jouw pennenvruchten en van de ‘kleine’ dingen des levens (en des doods)…
    Gisteren kregen we nog een reactie binnen op ons nieuwjaarskaartje. Een goede vriend, die ook een kind ‘verloor’, schreef: “Een gelukkig nieuwjaar wens ik nog zelden. Een jaar lang vol geluk? Ja, voor monnik Chiel misschien. Ik denk dat WIJ ons al tevreden mogen stellen met momenten van geluk.” En die momenten beschrijf jij zo mooi…
    Ja, ook bij mij flakkeren soms gelukkige momentjes op… Een column voor de krant die afgewerkt raakt binnen de voorziene 600 lettertekens, mijn eerste versgebakken broodje van eergisteren (en nee, ditmaal niet gemaakt met mijn Aveve-machien ;-), de eerste beelden van de kortfilm waar ik met mijn schoolkoor aan meewerk, de aartsmoeilijke binnendeur die stilaan vorm krijgt in de avondles, de geiten die zot doen in de bevroren wei, K. die zo enthousiast over school kan klappen, het plekje van W* en S* dat er zo vredig en met een wit rijmlaagje bijligt… Mensen staan er te weinig bij stil…
    Zoals ook bij een titel van een blogpostje bijvoorbeeld… DOODgewone dingen. Zo gewoon word ik ‘het’ niet! ;-(
    Je skoonbroer F. uit G. (of uit H. zo je wil… 😉

  2. Pingback: lilith deelt haar doodgewone dingen | Tales from the Crib

  3. Eilish

    Een paar van die dingen zou ik ook kunnen geschreven hebben.
    One step beyond van Madness doet mij dan weer denken aan trouwfeesten in de vriendengroep waar de mannen op dat liedje de eerste levensfase van de bruidegom schetsten en in ‘piesdoek’ polonaisegewijs rondliepen

  4. Menck

    ‘One step beyond’ van Madness: ik sla meteen aan het ska-dansen. Heftig nummertje.
    Van veel van je doodgewone dingen kan ook ik tenvolle genieten. Elke morgen een verse kop koffie (of vijf) staat wat mij betreft op één.

  5. De Fruitberg

    Hier van ’t zelfde, die kleine dingen kunnen soms veel voldoening en je een gevoel van “instant happiness” bezorgen, ik herken er meerdere uit je lijstje. Mooi geschreven trouwens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s