Maandelijks archief: juni 2015

ABAA

De resultaten van jong naar oud.
Drie zonen die zorgeloos de vakantie inzetten, ééntje die zich dringend moet bezinnen: volgend jaar beroeps, of dit jaar dubbelen, of zijn jaar dubbelen in een andere richting. Zucht. Zelfs dat bezinnen lijkt hem te veel moeite te kosten.
Loon naar werken? Niet echt. De oudste “kreeg” zijn A attest vlotjes, een cadeautje als het ware. Als ze bij zoon drie even mild waren geweest was dat ook een A geweest, als ze voor hem even streng zouden zijn als voor zoon twee dan had hij een C.

Maar ja, als onze katten koeien waren hé… (en voor wie niet weet hoe dat verder gaat: dan dronken we alle dagen verse melk!)

Vakantie!

Et Voilà, de laatste examens werden afgelegd, de vier musketiers zijn hier overgeschakeld op vakantiemodus. Twee die ’t stad in trekken met de maten, één die de rest van de dag “gewoon” lui wil zijn, en de jongste die een vriend meebrengt van school.

Ze kunnen nu nog even onbezorgd genieten, de teerlingen zijn geworpen maar het resultaat wordt pas binnen een week meegedeeld. Als dat geen luxe is!

Gedaan met wekkers zetten, ’s morgens opjagen en fietsen tegen de klok. Gedaan met kladpapier en overprikkelbare knorpotten. Gedaan ook met Aïki-Noodles, die troep komt alleen maar in huis tijdens den blok.

Interessant om te zien: zoon twee is nu, op dit eigenste moment, zijn kamer aan het uitmesten. Zo, nu, vers van school, nog niet gegeten en al aan de slag. En kijk, hier verschijnen zijn gebundelde cursussen al, netjes in een doos!
Gek, zeer gek. Ik verwacht nog een vraag. Zo iets wat te maken heeft met zakgeld, of uur van thuiskomst vanavond, of compagnie meebrengen. Buikgevoel…

Villa Steenschot – 7. hoe de stelling van Pythagoras van pas kwam

Zaterdag
Alle materiaal aanwezig, droog weer, en veel goesting. Meer moet dat niet zijn.
Bij dat materiaal lag ook een rekenmachine waarmee je vierkantswortels kan berekenen. Doenk!? Tja, dat dacht ik eerst ook.
Maar hoe zet je palen zo neer dat de muren mooi in een hoek van 90° zullen staan? Awel, hier komt Pythagoras er bij kijken, en wel ongeveer zoals hier beschreven.

plannetje tuinhuisstelling van PythagorasMan des huizes zette streepjes, legde zijn meter en berekende één en ander. Achteraf moest ik gewoon de meter vasthouden, en zo kwam alles goed. Een wiskundeleerkracht kan dat ongetwijfeld veel beter uitleggen, maar ik was vandaag “handjes”, dus ik stelde mij daar allemaal geen vragen bij. Zo doen wij dat al jaren: afspreken wie “handjes” is en wie “brains”. De ene denkt, de andere doet. Als we alletwee hetzelfde willen zijn komt dat niet goed, dat weten we ondertussen: oeverloze theoretische discussies, of iemand die een spijker slaat waar de ander juist een plank wil vasthouden, dat soort dingen.

’s Morgens was Man ook al achter een remork vol steenpuin gereden, en de zonen verhuisden dat bij wijze van studiepauze  naar de tuin. Die twee oudsten, dat wordt stilaan ook een geolied team.
kar leegscheppenpuin stortenOp een (gerecupereerde) worteldoek (laat water door, maar belet dat alles verzakt, hoorden we van een stielman) werd alles uitgekieperd en een beetje geëffend.
ondergrond effenenOok de resten stabilisé van overbuurman die een oprit aanlegt dropten we daar. Beter dan op de stoep te blijven liggen niewaar? Er moet nog een lading puin gehaald worden, ’t is nog niet genoeg.

Bij deze: ode aan veel van onze buren. Gerief gebruiken? Kom maar vragen! Remork met dubbele as nodig? Ge weet hem staan toch? En ja, dat mag voor steenpuin, dat gaat daar wel uit met “ne veegbeustel” hé! Raad nodig voor den ellentrik? Geen probleem. Oh, wat hou ik van ons knusse dorpje!
electriciteitsdraad klaarleggenOp een helder moment zorgde ik er voor dat het licht in het duister niet gezocht moet worden onder een ton steengruis. Toch even brains dus 🙂

Op één paal na stond alles zaterdagavond. Net reuzegrote satéstokken die in de grond geprikt zijn. Ondertussen is het aan het regenen, het steenpuin wordt op zeer gemakkelijke wijze van stoffig boeltje omgetoverd tot stevige koek waarop we verder kunnen werken de volgende dagen.

Zondag
De laatste paal staat nu ook, en voor de rest hielden we ons een beetje bezig. Aardbeien en rode besjes plukken, erwtjes oogsten, de eerste framboos proeven.
Genieten van ’t zonneke dat af en toe kwam piepen, en een beetje lui zijn, zoals dat op zondag moet kunnen.

Goeie timing

Als de jongens hier culinair verwend zijn, met grote mond melden dat ze niks meer te doen hebben voor school, overlopen van energie en een (weeral!) platte beurs hebben, dan maak ik daar een win-win situatie van.
stapels steenschotten op oprit Twee en een half uur hebben ze gesleurd met steenschotten, onze oprit is weer leeg. Ze waren moe, zoveel is zeker. De douglasplanken wegen veel (x 20), maar de azobe steenschotten nog veel meer (x 15) Dat gecombineerd met telkens een 150 meter afstand zorgde voor enige vermoeidheid, flauwe humor en stuipen van slappe lach.

zoek de fout

“Mama, zoek mijn fout”

tafeltje

“Geen café hier? Dan maken we het zelf wel hé! Whoehahaha!”

De overschotten van het avondeten raakten moeiteloos weggewerkt nadien, en ze sliepen als roosjes, op een veel vroeger uur dan normaal.
restjes avoneten geraken opIk keek en zag dat het goed was. 🙂

 

Villa Steenschot – 6. Start!

Eindelijk, we kunnen er aan beginnen. Weer een stapje dichter naar een lege(re) garage en een superstrak georganiseerd tuinhuis. Ahum.

Aan de ontbijttafel werd gediscussieerd over de te volgen strategie. Eerst een hele hulpconstructie opzetten om nadien de eigenlijke palen op hun juiste plaats te krijgen leek mij te veel verkwiste tijd, en redelijk zinloos als je pasdarm, waterpassen en touwen hebt. Het werd een simpele versie met palen en touwtjes.

Eerst rekenen: boordsteen + twee steenschotten op mekaar= 2,45 meter.
De gegalvaniseerde palen zijn 3m lang (exact, tot op de millimeter, dat hebben we wel even nagemeten), dus ze moeten 70cm in de grond. Dat is de hoogte waarop de bovenzijde van de bordsteen komt, en dat is de berekening voor de achterwand. Er moet een beetje (10 à 15 cm) “scheut” op het dak zitten, de palen aan de voorzijde worden dus maar 55 of 60 cm ingegraven.

Hoe begin je daar aan in een afhellende tuin?
voorlopige en definitieve markeerpaalWe klopten 4 afgedankte palen stevig in onze grasmat, naast de bamboestokjes die de “ongeveer” afmetingen aanduidden, en bepaalden mbv een pasdarm het niveau voor de bovenzijde van de boordsteen.
niveau aanduiden met pasdarm
Dan een put maken voor de eerste paal, niveau aftekenen op de hulppaal, de gegalvaniseerde paal en met een touw, en dan de paal pas zetten.
maataanduiding op hoekpaal

metserstouw op juiste hoogtebaksteen onder in puthoekpaal staat pasDat lukte met wat aangeschroefde gerecupereerde balkjes, want de wind speelde nogal mee. De baksteen onder in de put zorgt voor een verdeling van het gewicht, de palen zakken anders verder weg dan bedoeld (zwaar en relatief dun, weetjewel).

Waterpas in alle richtingen? Ok, snelbeton rond de paal, laten uitharden en ondertussen kijken waar de volgende moet komen.
Daar hebben we wat gesukkeld en tijd verloren met kijken en nadenken en koffie drinken en nog eens kijken, maar uiteindelijk lukte het.
tussenpaal zettenPaneel (provisoir maar wel waterpas) plaatsen, paal plaatsen en fixeren, en inbetonneren. Zo ver geraakten we zaterdag.
steenschot, mooi aansluitend aan tussenpaal.

De steenschotten worden met het stukje dat in het metalen u-profiel zit bevestigd tegen de steunpalen, zodat het hout en het stukje metaal van de paal in één vlak liggen.
Zondag werden op dezelfde manier de twee overblijvende palen gezet, op twee uurtjes was dat gefikst. Routine zeker? Even nameten leerde ons dat we zéér nauwkeurig gewerkt hebben: alle afstanden kloppen, ook tot op de millimeter.

Daarna schepte man des huizes het complete vloeroppervlak uit, en effende het zo goed mogelijk. Het lijkt wel een gigantische zandbak nu. Of kattenbak…
zandbakNog een meevaller:  we vonden voor een appel en een ei een houten raam dat qua afmetingen past. We informeerden waar we “bricquelion” (gebroken steenpuin, voor wie geen metsers verstaat) kunnen halen. Zand en cement om stabilisé te maken hebben we, en vandaag wordt de rest van het materiaal geleverd (elke keer twee platen halen is een beetje zotjes hé). Onze hobby voor volgend weekend is bij deze weer bepaald 😉