Toen waren we terug met 6

Sinds drie uur vanmiddag is oudste zoon alweer thuis, de rest zat nog tot 17.36 u op de trein.
De vakantie vliegt voorbij, en het scoutskamp is nu ook verleden tijd.
De ervaring leert dat we ze vanavond vooral moeten gerustlaten, met enige volhardendheid richting douche dirigeren, en frietjes met “troep” voorzien.
Morgen mag iedereen een gaatje in de dag slapen, en aan de oogjes van oudste te zien zal dat nodig zijn.
vuile kampvoetAl de bagage bleef buiten (wat een luxe, zo’n weertje) en werd daar gesorteerd. Mijn kennersoog leerde mij dat er één en ander van ons ontbreekt, en dat er iemand anders sokken van Calvin Klein en Tommy Hilfiger (op kamp, allé toe !?) zal missen. Geen nood, in september, op de streekbierenavond komt zulks allemaal terecht. Mijn kennersoog leerde mij eveneens dat ik de volgende dagen een nieuwe hobby heb, en dat mijn zonen bedroevend weinig onderbroeken bezigen op kamp…
vuile kampwasDe verhalen zullen in de loop van de volgende weken mondjesmaat wel volgen. Veel dingen zullen we nooit te weten komen, maar ach, dat geeft niks.
mijn mannenVanavond aperitiefden we op ons nieuw terrasje.
Oef, het klank- en lichtspel bleef lang genoeg weg. Daarna was het hier serieus van donder, bliksem, en tellen hoe ver alles weg is. Veel te dicht, bij momenten. Bah, onweer, ik moet daar echt niet van weten…

En morgen? Morgenavond zijn die twee oudsten van ons weeral “den hof af”, of zoals ze dat zelf zeggen :” Moeder, we zijn den bos in! “. Den bos ligt deze keer aan zee, al weten we nog niet echt waar en hoe lang. Zoon drie gaat daar een dagje op bezoek met een vriend, en voor de rest van de week gaan ze alledrie hun financies weer wat gezonder maken. Oudste op het speelplein, de twee anderen bij een boomkweker hier in de buurt. Jongste heeft nog niet veel plannen, die geniet nog van op ’t gemakje thuis rondhangen.

Eén ding is zeker: ze hebben weer de (der)tiendaagse van hun leven gehad, en wij genieten daar ook van, zo een keer zonder kinderen.
Dikke chapeau voor de leiding en de fouriers (waaronder oudste, die elke dag meehielp om vijf maaltijden voor 120 leden te bereiden), die toch maar mooi een deel van hun vakantie opofferen voor die loebassen. Niet te schatten met welk een enthousiasme ze een heel jaar klaarstaan en onze jeugd entertainen. Voilà, dat mag ook eens gezegd zijn. ’t Moet niet al kommer en kwel zijn als de jeugdbewegingen weer eens het internet halen!

Advertenties

9 gedachten over “Toen waren we terug met 6

    1. Heidi Berichtauteur

      De walm van de sokken na een kamp mag je schrappen voor mij, maar voor de rest: ooooh, nostalgie…die houtvuurgeur! Wij zijn héél blij dat ze hier alle vier de microbe te pakken hebben, ik hoop met jou mee voor petoetje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s