Schoolbanken revisited

Gisterenavond werden we verwacht op de school van oudste. Een lezing over Venetië, waar hij half oktober naartoe reist met de klas, en uitleg over de GIP.
We werd ik, wegens man 1000 kilometer verder, en “verwacht” mag ook met een korreltje zout.
De lezing was niet nodig voor ouders, niks practische info, zo stond in de sms die ik ’s middags kreeg. Nu ja, in volle avondspits een uur gewonnen, dat laat ik niet aan mij voorbijgaan. Gelukkig, zo blijkt, want ze waren het zelf ook afgetrapt na een klein halfuur. Een slideshow en presentatie over alles wat ze zouden zien? Ha nee, hij liet zich liever verrassen ter plekke. Het heeft toch geen nut om de stad al op voorhand helemaal te bekijken, en dan door niks meer “geraakt” te worden? Ik kan mijn oudste daarin volgen.

Om 19u stond hij netjes op mij te wachten aan de poort, en stapten we samen het overvolle, bloedhete leerlingensecretariaat binnen. Na enkele minuten had ik frisse lucht nodig, de sterretjes dansten al voor mijn ogen. Lang rechtstaan + warm + ik = geen goeie combi, zelfs niet als ik heel de tijd wiebel en zwaai met mijn benen.
Tien minuten later werd de groep verdeeld, werden er ramen open gezet en was er zitplaats. Ik terug binnen.
Toen begon het: leve het kunstonderwijs, de leerkrachten daar gaan er van uit dat je zelf de details kan lezen op het verslagje dat je meekrijgt, doen niet van halve slide bedekken met een papiertje (oh, de verrassing!), en geven uitleg over de belangrijke dingen, op een (voor mij) ongekend enthousiaste manier van ouders en zesdejaars toespreken.
GIP (geïntegreerde proef) is een werkstuk dat als eindevaluatie dient en vakoverschrijdend is. In dit geval: Nederlands, kunstgeschiedenis, fotografie, multimediale-  en grafische vorming moeten vertegenwoordigd zijn.

Een hele boterham. Maar jongens, zo ver van mijn middelbare ervaring! Ik studeerde af in ’t zesde op het moment dat de gevreesde “maturiteitsproef” net afgeschaft was, en er van iets vervangends nog geen sprake was. Niks geen werk dus, gewoon vakjes blokken, examen doen en diploma krijgen. Zelfs in mijn latere hogere opleiding kwam ik er vanaf met vier velletjes, en in mijn specialisatiejaar twintig, bijlagen inbegrepen.
Hier wordt wel wat meer verwacht! Eerlijk, ik zou zo direct aan die richting willen beginnen. Zo boeiend, heel dat (foto)grafisch computer en tekengedoe. Misschien dat ik dit jaar al doende mee-leer.
Ik viel dan ook bijna omver van verbazing toen bleek dat na de uiteenzetting zoon, één zevendejaars en ikzelf de enigen waren die de resultaten van het vorige jaar wilden bekijken, en hier en daar nog wat uitleg wilden van de mogelijke mentoren.
Al was het maar om te weten of een grafisch tekentablet nu écht noodzakelijk is. Ja. Zucht. Iemand een ezeltje dat geld sch*** op overschot? Of tips ivm grafische tabletten? Lees: Wacom
Verder drie woorden: werken, werken, werken.
De ideeën zijn er al, de kalender met deadlines ook. Nu nog de goeie wil van zoonlief, en dan komt dat helemaal goed. Proeflezer F, verwacht maar een mailtje. Een vriendelijke glimlach stuur ik nu al in je richting 🙂

Advertenties

17 gedachten over “Schoolbanken revisited

    1. Heidi Berichtauteur

      Ik denk inderdaad dat dat stress wordt dit jaar, bij alle betrokken partijen. Motivatie genoeg voorlopig, ik hoop maar dat het zo blijft. Als 18-jarige zou ik gepanikeerd hebben bij het lezen van de verwachtingen en te beoordelen competenties. En nu, als moeder van een 18-jarige slik ik toch ook wel.

  1. Menck

    Het was vroeger, zoals je schrijft, toch een pak minder gecompliceerd. GIP? Nog nooit van gehoord. (Wat ergens wel normaal is als je geen kinderen hebt, vermoed ik.)
    Wij hadden SB’s (schriftelijke beurten) en examens. En dat was het zowat. Zelfs een uitstap naar eender waar zat er niet in.

    1. Heidi Berichtauteur

      Alsof het allemaal nog niet genoeg kilometers zijn: ze hadden ook verkeerde gegevens gekregen, met als gevolg nog eens 400 km extra te doen…Metz moest het zijn ipv Parijs. Zucht. Ik snap da ni, hoe zoiets kan.

        1. Heidi Berichtauteur

          Morgennamiddag is het plan. Die extra kilometers zorgen er voor dat ze nu nog aan ’t rijden zijn en niet al in één of ander hotel zitten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s