Toekomstmuziek

Oudste staat dit jaar voor een keuze: wat na het middelbaar onderwijs. Ik schreef eerst “beslissende” keuze, maar mijn eigen studententijd indachtig weet ik dat dat nogal relatief is. Eerst een jaar vertaler-tolk, achteraf twee diploma’s verpleegkunde die nu ergens in een schuif liggen en een wereld vertegenwoordigen waar ik niks meer mee te maken heb. Ze zorgden wel voor enkele vrijstellingen in de herboristenopleiding.

Terug naar zoon. Zijn middelbare schoolcarrière was een hobbelig parcours, maar hij heeft altijd de kansen gekregen om alle zijwegjes in te slaan die hij wilde bewandelen.
Zo besliste hij na zijn vijfde jaar dat hij toch niet gelukkig was in de richting electronica-elektriciteit, en veranderde hij naar toegepaste beeldende kunst. Gevolg: jaartje over doen.

Geen erg, hij wist waar hij naartoe wilde, en hij was weer gemotiveerd om naar school te gaan. Al kan de losse sfeer die daar heerst (het contrast met de vorige school kan niet groter zijn) daar ook wel deel aan hebben.
Fotografie, grafisch ontwerp, waarnemingstekenen, digitale technieken: eerlijk, ik kwijlde zelf bij het zien van zo’n lessenrooster. Dat alles wilde hij doen ter voorbereiding van DAE in Kortrijk, een richting die neef W* ook volgde. Dat hij zou moeten werken, was duidelijk. Dat er serieuze investeringen in computers gevraagd werden ook. Vooruitziend als zoon is, wilde hij die computer al zo snel mogelijk hebben. Vooruitziend als wij zijn weigerden wij. Eerst een proefdag in de krokusvakantie. Door allerlei foutgelopen communicatie met de school was die kans bijna verkeken, maar uiteindelijk mocht hij toch een dag gaan proeven wat DAE inhoudt.

Conclusie: zeer interessant, maar veel te snel, veel te moeilijk en (zijn woorden) : “Ik ken mezelf, ik ga daar de eerste maanden voor gaan, maar vanaf dat het ergens niet meer lukt zal alles blijven liggen”.

Blij dat hij het zelf aanvoelde, want dat hadden wij ook al gedacht.
Maar nu? Weinig opties die hem interesseren, en sommigen daarvan zijn wegens het te beperkte aanbod basisvakken in het kunstonderwijs op voorhand uitgesloten.

Muziek. Daar leeft hij voor. Daar blinken zijn oogjes van. Daar moet hij ook voor werken, oefenen en nog eens oefenen, maar dat heeft hij nog nooit als “moeten” ervaren. Euphonium spelen is altijd “spelen” gebleven, hoewel zijn niveau meer dan behoorlijk is.

DSC_7348

De allereerste keer mee op het podium met KFOVM © Bram De Moor

Hij heeft er aanleg voor, is koppig genoeg om moeilijke stukken keer op keer te spelen, is kritisch genoeg om te weten wat hij kan en wat niet, en wil dus nu conservatorium volgen.

Gelukkig kregen/krijgen we veel ondersteuning van omringende muzikanten, dit is een wereldje waar wij echt niks van weten. Docenten met internationale faam, crème de la crème om les van te krijgen, van dit ensemble, van dat orkest…euh…het zegt ons niks.
Voorlopig gaat de keuze tussen Antwerpen en Gent. We werden al helemaal op de hoogte gebracht van het studiepuntenverhaal. Een pak ingewikkelder dan onze vroegere eerste en tweede zit, en al dan niet bissen.

Om praktische (en ja, ook financiële – een kot of niet) redenen hopen wij dat hij in Gent zijn hart verliest, en door de ingangsproeven geraakt. Het eerste jaar al op kot, dat zou een te groot feestje zijn denk ik. Als het toch Antwerpen wordt, zal het niet anders kunnen. Meer dan twee uur per dag met een euphonium rondzeulen op trein en fiets is ook geen optie. Dat zijn tien uren kostbare studietijd per week.

Nu moet hij alleen nog eventjes beseffen dat dit jaar de ingangsexamens voor alles gaan.
Als hij tot dat inzicht komt hebben wij nog een vierdagenticket voor Werchter te koop, camping in. I’ll keep you posted…

 

 

Advertenties

10 gedachten over “Toekomstmuziek

  1. Marthy

    Ach, ik zal duimen dat dit gaat lukken voor hem. Ja, er zijn kinderen waarbij het zonder slag of stoot gaat en er zijn weer andere kinderen……..mag iedereen zelf invullen.

    1. Fries

      Er zijn inderdaad weer andere kinderen waarbij het niet zonder slag of stoot ging. (Is héél zacht uitgedrukt!) Wij hadden/hebben er twee… ;-(
      Hopelijk slaagt neef W.; muziek kan immers ‘hemels’ zijn!

  2. Mrs. Brubeck

    Blij dat we dat achter de rug hebben, ’t is te zeggen, de praktische kant hé? Middelste rond dit jaar zijn studie grafische multimedia in Gent af en dan zijn we studentloos!
    Ik hoop dat jouw Oudste zijn ding vindt!

  3. Eilish

    Ik duim zo voor je zoon dat hij de juiste leraars heeft gehad en heeft om hem de juiste voorbereiding te kunnen laten doen om te slagen in het ingangsexamen. Mijn oudste is heel haar muziekschoolcarrière de hemel ingeprezen met haar zogezegd talent om dan te moeten horen bij het examen (Lemmens instituut) dat haar techniek op niets lijkt en dat ze dat zelfs met een voorbereidend jaar niet kan goedmaken.
    Bij haar is haar muziekdroom dus niet uitgekomen, maar ze volhard in de boosheid en volgt nu nog altijd (dure) privélessen om het uiteindelijk toch goed te kunnen.

  4. Hilde

    Als ze iets met hun hart doen, komt alles goed. Hier staan we ook voor die keuze voor volgend jaar, maar dochter denkt al een aantal jaren in een bepaalde richting. Enkel nog een beetje twijfel nu qua schoolkeuze. Op kot is hier in elk geval geen optie. Ik duim mee voor de zoon!

  5. lefabuleuxjardin

    Zo ver is die beslissing hier ook niet meer , ik wil er even nog niet aan denken. Net zoals Hilde hierboven ben ik er van overtuigd dat als het hart het wil het hoe dan ook goed komt. Ik duim alvast mee voorde ingangsexamen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s