Puberhumor

Vandaag was ’t examendag op de muziekschool. Drie van de vier zonen wandelen dan vijf minuutjes, doen hun ding, en wandelen terug.

De twee oudsten moesten ongeveer op ’t zelfde uur naar daar. Zoon 1 speelde zijn examen, maar ondervond al enige tijd moeite met hoge noten. Meestal gaat hij er van uit dat dat op ’t moment zelf wel zal lukken, en meestal is dat ook zo.
Behalve vandaag blijkbaar.
Terwijl zoon twee op trombone aantrad voor de jury wachtte zoon één buiten en besloot om toch eens te kijken wat er schortte aan zijn instrument. Ventielen losgevezen: niks. Condens er uit geblazen: nog steeds geen hoge noten.
Instrument eens schudden en omdraaien: check. Viel er daar toch wel een snicker uit zeker?

Mopje van zijn broer. “Zieklache!”
Hoe lang dat ding daar intussen al in zat is onduidelijk, maar ze kwamen allebei gierend van ’t lachen terug thuis. Blijkbaar was oudste nog even het examenlokaal binnen gegaan, en had aan zijn leraar getoond hoe het kwam dat het niet allemaal perfect klonk.
Gezien er nog een ander jurylid bijzat, moest die mens zijn gezicht in de plooi houden.
Dat dat instrument stukken van mensen kost, en niet als snoepdoos gebruikt moet worden, was eventjes bijzaak…

Advertenties

7 gedachten over “Puberhumor

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s