Een zeer hoog “oef”- gehalte

’t Is gelukt! De deadlines zijn gehaald. Wat zeg ik? Hij stond er naar te zwaaien, twee dagen  voor ze er was, die deadline.

Oudste heeft het gefikst. Een hele GIP bijeengeschreven en dan nog eens creatief aan de slag gegaan met alle gegevens.
Zijn paper moest het weekend voor de inleverdatum nog naar de kopieerwinkel om netjes afgedrukt en ingebonden te worden op vijf exemplaren. Lichte paniekaanval toen bleek dat één of ander programma heel de lay-out veranderd had. Gelukkig was cool mum mee, en toverde ik zowaar mijn gmail tevoorschijn, mét zijn – voor de zekerheid ook naar mij doorgestuurde – tekst en foto’s.
De dame van Alkopie, ze is goud waard zeg ik u! Een ongelooflijk talent wat betreft papierkeuze, kleurinstellingen, dpi, tussenblaadjes, eindafwerking. Met de glimlach, en als ik vergelijk met prijskaartjes van medestudenten zeer betaalbaar. Morgen af!? Ze verpinkte niet, en beloofde ons tegen zaterdag 11u vijf mooie boekjes.

GIP boekje

Ze waren mooi. Oudste was de enige van zijn jaar die een aangepaste lay-out voorzien had. Niet de standaard A4, maar een liggend, iets afwijkend formaat.
Al die dingen samen leverden hem een goeie beoordeling op. Een A voor vormgeving en taal, met grote dank aan de proeflezer van dienst.
Halfweg. Eigenlijk nog niet, want toen pas begon het échte werk.

Beetje zwart-wit schetsen, beetje wit tekenen op overwegend zwarte foto’s, beetje doelloos kunstig koekeloeren en uiteindelijk toch volop gegaan voor nachtfotografie.
Een ware uitdaging, als je nachtblind bent…

Een zoon die “GIPT”, dat betekent regelmatig wat duwtjes in de rug geven, pittig verhitte conversaties over prioriteiten, kennis en handen en handigheid ter beschikking stellen, altijd een pakje geduld in reserve houden, en rijlessen combineren met fotosafari in de Gentse haven.
De eerste keer werden zoon en man prompt aangehouden door de politie. De haven is privéterrein, strikt verboden toegang voor onbevoegden.

Zoon moest meermaals aangespoord worden om contact op te nemen met de havenmeester en een toestemming los te peuteren, maar allé, de avond voor de eerste ontwerpen moesten voorgelegd worden was dat toch in orde. Die tussentijdse jury was niet zo schitterend lijkt mij (het evaluatiesysteem op hun school werkt met letters en is en blijft iets wat hij altijd in zijn voordeel weet uit te leggen, volkomen Chinees voor mij).

Hij heeft er (naar mijn bescheiden mening) een oog voor. Dat het nog geen Gilbert Fastenaekens is, is hem vergeven. Proberen, bekijken, afkeuren, opnieuw, andere (betere) lens, eens lief lachen naar mij en daarna met mijn toestel en statief aan de haal gaan, gaandeweg verbeteren en daarna nog eens opnieuw gaan fotograferen. Bewerken, printen en na overleg toch kiezen voor passe-partouts in plaats van “een moeske achterplakken”.

Als de bestanden met bewerkte foto’s gevonden zijn, post ik hier mijn twee favorieten nog. Voorlopig blijven ze vermist, en begint er eentje toch wel lichte tekens van stress te vertonen.

Gisteren gingen we alles ophangen op school. Hij had een kelder uitgekozen, voor de donkere sfeer. (echt, je kunt je niet voorstellen hoeveel verborgen hoekjes en kantjes SKI heeft). Wij zagen dat niet echt haalbaar: nergens een droge muur om foto’s op te hangen, plassen water op de grond van lekken in het plafond, en meer dan vochtig genoeg om alle foto’s na een paar uur helemaal naar de knoppen te helpen.

Gelukkig was er nog een droog duister gangetje, en daar hangen ze nu. Te wachten tot morgen.
GIP-tentoonstelling
Juryverdediging. Waarvoor hij nu toch al alles (wat niet zoek geraakte) aan het verzamelen is en daarbij een uitspraak deed die ik eventjes vereeuwig. ’t Is dat we ze misschien ooit nog nodig zullen hebben.
“Amai, ne volgende keer ga ik dat toch allemaal wel een beetje beter organiseren zulle, zeker weten.”

Een beetje duimen zal geen kwaad kunnen, hij moet de link tussen zijn paper en zijn werk nog “verzinnen”. Blijkbaar zijn er al traantjes gevloeid bij andere laatstejaars, en gul met D’s (onvoldoendes) gesmeten door de jury. Iedereen die morgenmiddag om 12.20u een duimpje vrijheeft: omhoog please.

Aaaaah, het leven kan soms spannend zijn!

Advertenties

9 gedachten over “Een zeer hoog “oef”- gehalte

  1. Eilish

    De cover van het boek alleen al is veelbelovend !
    Morgenmiddag ben ik net klaar met de naailes, dus dan heb ik al mijn (misschien wel in geprikte) vingers vrij …

  2. Heidi Berichtauteur

    Aan iedereen die duimde: dankuwel. Volgens zoon was het “veel chiller dan verwacht”, maar dat zegt niet veel. Andere leerlingen hebben hun commentaren al via Smartschool, bij hem blijft het daar nog steeds blanco. Spannend dus, nog altijd…

  3. annaberg

    Mooi hoor en spannend ook. Hier net de thesis van zoon twee verbeterd en de zoveelste paper. En zoon vijf moet nog aan hoger onderwijs beginnen … Pfff.

    1. Heidi Berichtauteur

      Welkom hier Annaberg!
      Hier is juist het eerste middelbaar eindwerk af. Nog drie te gaan, en dan mogelijk ook nog thesistoestanden, en papers.
      Ik hoop toch dat er een paar zonen bij zijn die een beetje meer “vanzelf” in actie schieten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s