Maandelijks archief: augustus 2016

Garantie opgesoupeerd

Weet je nog, die hoopvolle berichten exact een half jaar geleden?

En hoe dat redelijk snel allemaal niet zo liep als gedacht/gehoopt/gepland?

Wel, gisteren was de laatste dag dat de herhalingsbehandeling mocht uitgevoerd worden zonder bijbetalen. Dat er nog een moeilijke week komt, en dat zoon eigenlijk liever daarna opnieuw een stop-poging zou ondernemen, daar konden ze daar in The House of Beauty geen rekening mee houden. “Een half jaar is een half jaar hé meneer” was de ongelooflijk intelligente conclusie van de therapeute (?) die man des huizes aan de lijn kreeg. We mochten al blij zijn dat ze haar middagpauze wel wilde opgeven om zoon 1 er nog tussen te kunnen nemen.

Oudste was niet thuis, we beslisten een beetje in zijn plaats dat hij zou gaan, maar hij was akkoord toen hij hoorde wat er zou gebeuren. Mogelijk was dat ook wel omdat hij anders zelf moest telefoneren om de afspraak af te zeggen.

Eerlijk? Ik geloof er niet meer in. Volgende week een weekje zee met voor het merendeel rokende vrienden, waarvan sommigen er een sport van maken om hem weer tot roken aan te zetten. Een waterpijp, die ook meegaat, en die hij waarschijnlijk ook wil proeven.
Pintjes, lange avonden en korte nachten: daar hoorden altijd al sigaretten bij. Waarom zou hij dan nu wél nee kunnen zeggen tegen die stinkstokken?
De laserbehandeling zou de neveneffecten sterk verminderen, maar de motivatie moet nog altijd van de roker zelf komen. En laat dat nu net datgene zijn waar ik heel hard aan twijfel.
Pas op, ik doe wel alsof ik het geloof. Kwestie van hem niet te ontmoedigen, en als bijkomstig voordeel doet hij dan misschien net als vorige keer alsof er niks aan de hand is en rookt hij alleen buiten mijn gezichtsveld.

Hij probeerde nog wel of hij nog eens garantie kreeg, (nee!) en heeft dan maar het afsprakenkaartje “als herinnering” gevraagd.
De behandeling was exact dezelfde als vorige keer, alleen het zinnetje op het eind (proficiat, u bent nu gestopt met roken) lieten ze deze keer achterwege.

 

Binnen en buiten

Da’s kort samengevat het levensritme van zoon twee deze vakantie.

Gisterenavond doodmoe thuis van scoutskamp, deze middag al weer op de bus richting Spanje.

Ondertussen voerden we wat “restauratiewerkzaamheden” uit, dat spreekt.
Na een half uur weken in bad nam ik zijn handen “onder handen” terwijl zijn voeten nog in een extra voetbadje vertoefden.
Alle splinters, bosgrond en andere vuiligheidjes werden vakkundig verwijderd, blaren verzorgd, voetjes ingewreven met goudsbloemzalf, schoenen gepoederd met fantastische zelfgemaakte schoenendeo, en twee paar kampschoenen werden richting vuilbak gedirigeerd (in gesloten plastiekzak, anders vallen er doden!)
De  lelijk ontstoken rode plek in zijn handpalm kreeg ook een likje goudsbloemzalf voor de nacht, en alle vuiltjes hingen vanmorgen in het verband.
Zoon wordt nog zwaar fan van mijn herboristengedoe, hij heeft zelfs die goudsbloemzalf en arnicazalf mee op kamp.

Verder zorgden we voor pizza (traditie na het scoutskamp), een goed in het zicht gelegde tandenborstel en fris opgemaakte bedden. Terwijl de zonen in dromenland vertoefden draaiden de machines hier op volle toeren. Deze morgen werd alle kampwas “handwarm” gestreken 😉 en weer in de valies gestoken. Beetje discussie over welke jeansbroek nu wel of niet mee mocht, en hopla, zoon twee is weer weg.

Binnen tien dagen doen we dat allemaal nog eens over. Dan is het thuiskomen van Spanje en de volgende dag vertrekken naar zee met een bende vrienden. Bij die vrienden zit ook oudste, die elke keer volop van de paar uren samen met zijn broer geniet. Jonge honden kunnen er van leren.
Mits de juiste studentenjobs gedurende het jaar is dat scenario voor herhaling vatbaar. Niks leuker toch dan zo’n gevulde vakantie?