Tagarchief: bodembedekker

Waar halen ze het lef?

Witheet ben ik. Woest.

Allé, moet u da voorstellen: hele dagen gezever en gezaag van politie, dorpsgenoten die hier maar sporadisch eens voorbijkomen en gemeente. Nooit klachten van regelmatige gebruikers.
Over “onze” buurtweg, en dat die er toch echt wel gevaarlijk bijligt.
Oenk!? Gevaarlijk?
Ja, als in gevaar voor uw ogen, als de haag een frivool takje speels laat dansen in de lentebries. Wij scheren niet dagelijks, moet je weten (de haag dan, man zijn kin wordt zorgvuldig glad gehouden). Wekelijks een wandeling met de snoeischaar, is dat ook al niet mooi? Alles op fiets- en wandel-ooghoogte wordt kort gehouden, zowel voor kleine als voor grote mensen.
Ja, gevaarlijk als in “slipgevaar”. Alleen in de donkere maanden, want dan durft er wel eens wat afgevallen blad blijven liggen. Ook een beetje modder: als het veel regent spoelt er soms wat uit de hoger gelegen steriele tuin die aan het pad grenst, en dat loopt dan naar beneden tot naast ons geleeg, en wij mogen dan de bonen fretten.
Uit onze tuin spoelt niks weg, omdat wij een beetje kruid onder onze beukenhaag laten staan. Alles wordt netjes op zijn plaats gehouden door grassen, robertskruid, paardenbloemen, orchisjes en op het achterste deel ook mooie mossen.

In de zomer gaan wij daar met de grasmachine over, anders krijgen we klachten dat de nylonkousen van de madams die hun schoothondjes uitlaten (en hun drollen gemakshalve onder onze haag laten liggen) blijven haperen aan een verdwaalde brandnetel.

Buur haalde vroeger nogal eens de gifspuit boven om al dat ongewenst groen te snel af te zijn, maar op mijn vraag bekeken we samen hoe het ecologischer kon. Een bodembedekker en wat bloeiende planten, die langs onze kant een hele dag schaduw moeten trotseren, langs de kant van de buren hebben ze zon na de middag.

Gevolg: kleine maagdenpalm en Geranium nodosum aan onze kant, aan hun zijde van het weggetje grote maagdenpalm, een paar geraniumsoorten, wilde wingerd tegen de aangrenzende gevel, en ook een hop.
Veel groen in de winter, geen gevaar voor slijkstroompjes.
Het duurde even voor alles mooi toegegroeid was, maar dit jaar was de bodem netjes bedekt, de sporadische paardenbloem of weegbree kon indien gewenst makkelijk verwijderd worden, fietsers en voetgangers moesten niet te nauw kijken, en de tegel in het midden bleef moddervrij.

We hebben nog overlegd met de gemeente, om eventueel plantgoed los te krijgen. Njet. Zelfs niet in een plantenkwekersdorp. Zelfs niet voor onbaatzuchtig gebruik op het openbaar terrein. Vooral buur tastte diep in de buidel, ik kreeg en ruilde genoeg voor 15 lopende meter.
Wij zouden het wegje wel onderhouden, zoals we dat al jaren doen. Inclusief dikke drollen opkuisen zodat de schoolgaande kindjes die hier passeren niet met stinkende schoenen in de klas zitten. Ook blikjes, flesjes, pampers, … worden opgeruimd, ’t is geen zicht anders. De pis van wieler- en andere toeristen spoelen we regelmatig van onze gevel. Een gedroomd sanitair plekje namelijk, zo’n buurtweg. Dat ros vlekje, vooraan links.
Blijkbaar is dit de enige foto die ik heb. Het spreekt dat onze twee oudsten zeer verheugd zijn 😉
buurtweg met begroeiingNa de zoveelste klacht bij de politie kwam de bevoegde beambte zelf eens kijken. Besluit: muggenzifterij. We kregen zelfs een compliment van haar, omdat “ons” wegje zo goed onderhouden is. Misschien moet ik morgen met een plumeau even alle spinnen weghalen?

Kan iemand mij dan zeggen waarom er deze morgen gemeentewerkers met een bosmaaier, ontieglijk vroeg en met veel te veel lawaai voor dat uur van de dag alles weggedaan hebben, en dan hun rotzooi nog lieten liggen om argeloze voetgangers tot uitschuivers te bewegen?
Ze mogen van geluk spreken dat ik onder de douche stond, en hun dus niet bij hun schabbernak kon grabbelen.

Zo ziet het er uit nu:
kaalEn kijk eens mee van een beetje dichter: amper een halve dag later dampt daar weeral een dikke drol! Gisteren was dat nog een rijtje geraniums.
dikke drol’t Is nochtans niet dat één en ander niet duidelijk was…
niet duidelijk dat dit aanplant is?De resten zijn tegen onze gevel geschopt. En als straks L., genietend van zijn wandelingske, zijn stok daar op neerzet en onderuit zwiept, wie heeft het dan gedaan? Hé?
hoopjes rottend bladBeetje zieltogend ligt er zelfs bewijs van late bloei: Geranium nodosum is niet meer…
bloem Geranium nodosum
Dat ze daar nog niet van mij vanaf zijn, op dienst leefmilieu en openbaar terrein zeg ik u!

Plant van de maand – maart

Narcis, of blauw druifje? Alletwee mooi, maar ook bekend bij velen. Daarom kies ik een andere plant van de maand. Een fragiel wiebelend bloempje, met een sprookjesachtige schoonheid. Dat moet wel met zo’n naam: Elfenbloem, of Epimedium pinnatum ‘Colchicum’.

Bloeiende Epimedium pinnatum Colchicum

Het plantje gedijt uitstekend in de schaduw, en behoudt tijdens de winter zijn blad. Hier staat het in een terrasborder, wat één van de geniale ideeën van Hugo was: onze steenvlakte was veel te groot, we brachten de tuin dichter bij ons huis door enkele stukken verharding te verwijderen en er borders van te maken. Omdat je in de winter toch niet zo veel buiten loopt werden de winterbloeiers dus ook dicht bij het keukenraam voorzien.
Alle “planten van de maand” die hier de revue passeerden kunnen we bewonderen van aan de ontbijttafel.

Dit bloempje stond er bijna niet: ik ben geen fan van geel, dus zeker niet direct aan de achterdeur. Maar kijk, dat is geen lelijk geel, maar eerder een soort crèmekleur, een romig wit. Er werd mij verzekerd dat ik het mooi zou vinden, anders kreeg ik gratis en voor niks een alternatief. ’t Is niet nodig, ’t is echt een beauty.

Het oude blad is voor het grootste gedeelte weggeknipt, of compleet kapot gescharreld door onze kippen. De nieuwe groei kondigt zich overal aan door rode neusjes.

rode neusjesAls die openbarsten komen de bloemknoppen uit, pas later het nieuwe blad.

ontluikende epimedium bloemDe elfenbloem ziet er héél broos en breekbaar uit, maar net door die fijne steeltjes lijkt ze geen last te hebben van de wind van de laatste dagen, ze deint vrolijk mee in alle richtingen. Een ware uitdaging om te fotograferen!

blaadjes in de wind

Na enkele jaren zou de bodem van deze border bedekt moeten zijn. Voorlopig zitten we op schema, de plantjes doen hun best om het gebied te veroveren.

Epimedium pinnatum Colchicum
Ze mogen best nog ergens anders in de tuin groeien, in een andere tint. Keuze genoeg hier op de plantenkwekerij.