Tagarchief: cannelloni

DZV – week 2

Week twee begon met een kersverse zeventienjarige. Wij doen hier dan altijd van hiphip, taart en cadeautje, en de jarige die het menu kiest. Voelt g’em aankomen?

Pizza van Pizza Italia. Zo voorspelbaar. Helaas was die gesloten op maandag. Geen nood, een verschuivingske naar morgen, en vandaag spaghetti. “Maar wel met gewone rode saus eh!” gaf de jarige nog eventjes mee. Een noodplan moet niet altijd ingewikkeld zijn, zo’n saus zit meestal klaar in de diepvries, zowel veggie als met gewoon gehakt. En natuurlijk, je zult het net zien, is tijdens dagen zonder vlees de veggie-voorraad op. Fail. De jarige was wel blij met zijn vervangmenu…

Dinsdag de pizza’s die voor maandag voorzien waren. Sommigen vegetarisch, sommigen niet. Ik liet de schijven aan mij voorbijgaan en at nog een portie gevulde paprika. Lekker! De smaak was na een nachtje koelkast zelfs nog beter geworden.

Woensdag waren man en twee zonen uithuizig. Wanneer ze thuis zouden komen, en of ze al dan  niet nog moesten eten bleef lang een raadsel, ik koos met de achterblijvers voor iets naar “onzen tand”.
Iets in het kader van minder verspillen, dat met twee grote smiles beloond werd: wentelteefjes. (in het dialect van mijne meneer heet dat klakoars, in het mijne gebakken bokes, in andere streken ook vermeld als gewonnen of verloren brood)

Donderdag, kunst- en vliegwerkdag. Iedereen moest op een verschillend tijdstip eten: voor de avondles, voor de babysitopdracht, na de laserbehandeling. In zo’n geval is de beste oplossing quiche. Recht uit de oven voor de eerste eters, nog goed op temperatuur voor de twee babysitters en lauwwarm voor de thuiskomers.
Tomaat-feta, tomaat-champignon of venkel-champignon. Op een minuscuul stukje na waren ze allemaal op.

Vrijdag hielden we het heel simpel: frietjes. Met een uitgebreide keuze aan koude groenten en sausjes. De laatste kans voor onze frietketel, maar hij deed het deze keer zoals het moest. Geen verdachte geurtjes, knapperige frietjes, en lekker gemakkelijk.

Zaterdag werd er door man des huizes op wat websites en in wat boeken gekeken en ging hij boodschappen doen. Niet alles werd gevonden, maar toch genoeg om een kleine week gevarieerd verder te kunnen. Vanavond op het menu: cannelloni met spinazie en ricotta.
cannelloni met spinazie en ricotta

Heerlijk. Zoon twee, die voor de eerste keer naar zijn nieuwe job was, moest laat op de avond nog een pizza opwarmen, want alles was op (en eigenlijk hadden wij er min of meer op gerekend dat hij al gegeten had…) Hij vond dat niet erg 😉

Veel erger vond hij het dat zijn zondagse omelet zonder spekjes moest. “Dan ni eh, ooooh!” …bonkbonkbonk de trappen op, knal met de deur, en daarna rust.
Er werd gewerkt in de tuin, man ging lopen (voor zijn conditie hé, geen paniek) en was al terug toen ik naar mijn gevoel nog maar pas in de serre zat. Ik bleef daar nog een beetje met zand, water en potjes spelen en vertrouwde er op dat het wel goed ging komen met dat avondeten van ons. Indeed.
vegetarische versie van bedriegden boer

De vegetarische versie van “bedriegden boer”. Da’s ook weer zoiets typisch uit de geboortestreek van mijne meneer, ik had daar nog nooit van gehoord. Gehakt, andijvie in saus, puree, en zo enkele laagjes maken. Eindigen met gemalen kaas en dan in de oven laten kleuren. Het gehakt werd vervangen door quorngehakt.Twee kinders hadden opeens geen honger meer, maar dat heeft zo zijn consequenties. Bord niet leeg? Sorry, geen laatavondhap meer dan. Ah ja, zo gaat dat hier.

 

Advertenties