Tagarchief: dagen zonder vlees

Een update

Een maand geleden werd oudste zoon behandeld met laser voor zijn rookverslaving.

Een vraaggesprekje gisteren leerde mij dat het goed gaat. Al kan ik dat dagelijks zien en ruiken ook natuurlijk.

-En, lukt het nog?
-Ja natuurlijk.
-Zijn er grote verschilen met de keren dat je zonder hulp probeerde te stoppen?
-Ja. Ik ben minder “opgefokt”, kan gewoon in rokend gezelschap staan babbelen zonder zin te hebben in een sigaret, ben minder humeurig en kan zelfs na een paar pintjes op een feestje blijven nee zeggen.
-Heb je de eerste week veel afkickverschijnselen gehad? 
-Nee. Zelfs amper een vuil hoestje.
-Zijn er valkuilen waar je bewust van wegblijft? Situaties die in je hoofd gelinkt worden met sigaretten?
-Er zijn uiteraard zo’n situaties, maar ik kan ze niet ontlopen. In mijn klas rookt bijna iedereen, en ik ga niet elke pauze alleen staan hoor! Koffie, dat is geminderd. In plaats van een thermos mee naar school te nemen drink ik nu ’s morgens een tas, en de rest van de dag water.
-Zou je deze methode om te stoppen aan anderen aanraden?
-Ja, helemaal. Als ze iets willen weten moeten ze ’t maar vragen. Alleen maar positief.
-Heb je nu al veel bespaard dankzij dat stoppen? 
-Euh…(neemt er een rekenmachine bij en zit wat te tokkelen). Stel dat ik deze maand alles gerold had: 27 euro. Stel dat ik allemaal gewone sigaretten gerookt had: 87 euro. Laat ons een realistische schatting maken: 50 euro. Op gewone dagen rolde ik, naar fuiven en feestjes nam ik een pakje sigaretten mee (Dat betekent dat na drie maanden de kosten van de behandeling “terugverdiend” zijn)
-Voel je fysieke veranderingen?
-Ik ruik en proef weer beter, en heb de indruk dat de conditie ook weer in stijgende lijn gaat.
-En word je nu ook frisser wakker?
-Moeder! Wa voor een belachelijke vraag is da! Fris wakker worden, da kan ni!

Voila, en toen was ’t gedaan met vraaggesprek. Volgende maand opnieuw.
Zoon twee vindt het nog steeds stoer om te staan dampen en stinken, en zijn vingers te zien vergelen. En die heeft wél een smerig hoestje…

Verdere updates?

Ja, we doen nog steeds mee met dagen zonder vlees. We putten al eens uit ons recepten-archief, dus niet alle dagen iets nieuws. Ik post nog wel eens wat foto’s en recepten als ik van de buren mijn SD-kaart terugkrijg. Tussen de bedrijven door maakte ik wat foto’s van hun oudste zoontje, voor communieprentjes.

De bookchallenge ligt even een beetje stil. Dringend eens naar de bib gaan om vers leesvoer, en dringend eens werk maken van een verslagje over wat er gelezen werd.

Ook tuin en moestuin vragen aandacht, maar die geef ik ze graag. Alles liever dan binnen stof afdoen of dweilen.

Er werd min of meer een datum afgesproken om de resterende ruiten in de serre van schoonbroer en schoonzus te gaan placeren. Ah ja, de tomatjes moeten dit jaar van eigen kweek kunnen hé. Als bedanking voor het al gedane werk, en wat nog volgt, werden we getrakteerd op een etentje gisterenavond. Schoonbroer huurde daarvoor zelfs een heel restaurant af! (of die mensen draaiden zwaar verlies gisteren, dat kan ook. Lekker eten, gezellig etablissement, maar op een vrijdagavond als enige klanten aan tafel zitten, dat doet vreemd aan)

Vorige week was ook skiweek voor broer en schoonzus, en dan komt er hier traditiegetrouw een kleine kabouter logeren.

fietsende tuinkabouter
Zo een blond krullebolletje, dat over een gigantische woordenschat beschikt en iedereen hier in huis moeiteloos om zijn vinger wist te draaien. Poezen, kippen, een grote tuin, met veel volk aan tafel: het ventje keek zijn ogen uit. Zijn knuffel werd met veel overgave verzorgd. ’t Is een goeie slaper, die net als zijn neven niet echt graag opstaat. Serieus, hoeveel twee-en-half-jarigen draaien zich nog eens lekker om in hun slaapzakje als je denkt dat ze wakker zijn? Petekindje deed dat met de woorden “nee mete eidi, nog een beetje slapen!”. Duizend hartjes voor zo’n kind!

Herboristenopleiding: blijft de max. Even meegeven dat je bij kruidenbereidingen dezelfde vieze vetvlekken op je kleren kan maken als op een gewone dag in je eigen keuken. Wasmachine to the rescue!

Nu komt Pasen stilaan dichterbij, en dankzij een reactie op het logje van vorig jaar weet ik dat ik dringend in actie moet schieten. Anders zal er niet veel zen aan zijn…
De gasten weten dat ze mogen komen, de klokken weten dat ze langs mogen vliegen en dankzij Madam Menck heb ik ook al een decoratie-idee, maar daarmee is voorlopig alles gezegd. Werk aan de winkel dus.

 

 

DZV-week 6

Op het eind van deze week is het gedaan hé mama, we zitten al aan dag 35! Dat was een uitroep van jongste zoon, maar één die niet klopt. Blijkbaar zijn het 47 dagen zonder vlees. Nu ja, geen erg eigenlijk.

* Maandag kookte man pasta, en deed daar een heleboel groenten bij. Ik had geen tijd om te eten voor ik op cursus vertrok, dus laadde ik mijn bord om 22.30u schandalig vol. Veel te veel natuurlijk, mijn ogen waren groter dan mijn buik.

pasta met gestoofde groenten
* Dinsdag quiche. Tomaat of tomaat-feta.
* Woensdag spinaziepuree met tofu of veggieburgers. Dit was de eerste, en waarschijnlijk ook de laatste keer tofu. Het gebakken en lekker gekruide korstje was oké, maar de binnenkant smaakte naar niks. Niet dat het slecht was, of een vieze structuur, nee, gewoon niks. Vegetarische specialisten, hebben wij iets mis gedaan? Of is dat gewoon zo, dat dat echt naar niks smaakt?
* Donderdag nasi goreng, maar nu voor iedereen. Niks geen gedoe met appelmoes en rijst, eten wat de pot schaft!
* Vrijdag was iedereen uithuizig. Ik bestelde rond 22u een kleintje met tartaar.
* Zaterdag spaghetti.
* Zondag was een dag waar elk gevoel voor timing en ritme foetsie was. Heel de dag door werden er hongerige pubermagen gevuld. Gelukkig beseften we op voorhand dat koken een beetje verloren moeite zou zijn: niemand had voldoende honger. Er werd uitgebreid geaperitiefd, en met allerlei overschotjes werden een heleboel tapas op tafel getoverd. Zonder vlees, maar deze keer ook zonder protest.

 

DZV – week 2

*Maandag: spaghetti bolognese met Quorngehakt ipv echt gehakt. Succesnummer voor iedereen.
*Dinsdag: wok. Ebly-graantjes, een hele hoop gewokte groenten en sojareepjes. Wij (ma en pa) vonden het lekker, de zonen visten er de reepjes uit. Tweede zei dat hij zonder vlees niet zo erg zou vinden als we er dan ook niet per sé vleesvervangers zouden willen voorzien. Oké, genoteerd.
*Woensdag: quiche. Naar keuze tomaat-champignon, tomaat-feta of (rest van maandag)bolognese-champignon-ricotta. Waarom geen tomaat spekjes? Omdat het dagen zonder vlees zijn, kinders!
*Donderdag: ovenschotel met spinazie, ricotta, aardappel en ei. Ik maakte voor elk een individueel ovenschaaltje: het oog wil ook wat. Gelukkig had oudste zoon als vieruurtje veel boterhammen gegeten, zodat hij een deel kon doorschuiven naar man des huizes. Eén schaaltje was nét te nipt voor hem ;). Het valt mij bij het zoeken naar vegetarische recepten toch op dat er heel veel lekkere dingen met pasta of rijst zijn, en veel minder recepten met aardappelen. Zoals eerder al wel eens gezegd, zijn er hier een paar in huis die een beetje moeten uitkijken om hun gewicht onder controle te houden. Van de diëtiste mag ik eigenlijk maar één keer per week rijst (volkoren) OF pasta (volkoren of 6-granen) op het menu zettten. In deze dagen zonder vlees vind ik dat echt een opgave…Suggesties voor vegetarische hoofdschotels met aardappelen zijn dus zeer welkom!
*Vrijdag: vegetarische moussaka
*Zaterdag: aardappelen, boontjes en een hele pan verschillende soorten vleesvervangers om eens te proeven. De Quorn cordon bleu is een blijvertje, de veggieburgers luxe van Garden Gourmet zijn ook echt lekker. Zoon drie vond de Boni veggieballetjes ok, maar hij is de enige in huis.
*Zondag: Echt stoofvlees met frietjes. Met mosterd van Tierenteyn en Rodenbach. ’t Was lekker!

Foto’s? Geen kans gehad deze week, het leek hier soms wel een bende uitgehongerde jonge wolven. Knipperen met de ogen, bord leeg.

Moestuinrestjes

De courgettenplanten hebben het ver gehad. Daarbij, ik ook met de courgettes. Genoeg is genoeg. Volgend jaar veel minder zetten, en geen zogenaamde pompoenplantjes meer meebrengen van bij Noma (’t waren witte courgetten).
De bladeren worden geel en zijn aangetast door meeldauw, en de planten staan in de weg om de moestuinbakken en de paadjes definitief aan te leggen.
Weg dus. Nadat ik alle consumeerbare minicourgetjes van de meest-in-de-weg-staande planten gehaald had werd er een recept uit de mouw geschud.

babycourgettes

Eerst zet je water voor de pasta op. De mini’s worden in dunne plakjes gesneden, net zoals een ajuin, twee rode paprika’s en wat wortelen. Even in een hete wok met wat olijfolie, eerst de ajuin, dan de wortelen, paprika, en tenslotte de courgetschijfjes. Niet te lang, ’t is niet de bedoeling dat het pap wordt. Een beetje groentenbouillon erbij, bijkruiden naar smaak, lichtjes binden en dan de resten blauwe kaas die speciaal in uw koelkast op zo’n geniale invallen liggen te wachten door het geheel roeren. Bordje al dente tagliatelli, sausje erover, smakelijk!

pasta met babycourgette