Tagarchief: diy tuinhuis

Villa Steenschot – 16. kom, zet u efkes

…op ons nief terraske. Zo ’s avonds, in ’t zonneke, het allerlaatste zonneke van de dag. En uit het zicht van de kinders, precies of ge zijt er niet.

Eén woord: ZALIG!

We zijn al compleet verslingerd aan ons terrasje daar bij de villa. Het was labeurwerk, veel grond verleggen (ja, wéér grond verleggen), beetje pech met machinerie (uw goeie boormachine die flut zegt, en vervangen wordt door niet half zo’n krachtige machines van verschillende buren), en een beetje ziekjes zijn, maar vanaf heden is alles af. Het laatste steenschotpostje dus.

We hadden wel een idee waar we naartoe wilden, maar dat verandert hier meestal “al doende” wel een paar keer. Uiteindelijk was het een smal stukje terras voor het tuinhuis, met een bloembak links (omdat een verharding om de verharding maar niks is) en een grotere oppervlakte aan de zonnekant.
Groot genoeg om met zes te zitten, en de boys hun zwiepende ledematen alle plaats te gunnen die nodig is. Pubers, dat is ongelooflijk uit proportie: altijd als je denkt dat je de hele zoon gezien hebt hangt er nog wel ergens een arm of been waar je dat niet verwachtte.

Het begin: graafwerken. Gelukkig stond er een bloembak op de oprit, waar we een heel deel “goeie” grond in gekieperd hebben. We, da’s eigenlijk alleen man des huizes, ik zat een beetje zielig koortsig toe te kijken of alles naar wens liep. Verder hou ik ook niet zo van grondwerken, dus de timing van de microben was perfect 😉

Daarna maakten we de bloembak links: 2 steenschotten verzagen, met hoekijzers uit man zijn “schatkist” aan mekaar bevestigen en dan zo op de grond. Op de buitenhoek bevestigden we nog een stukje L-profiel dat in snelbeton op zijn plaats gehouden wordt. Heel het geval is zwaar genoeg, en als straks de terrasplaat er nog tegen ligt kan het geen kant meer uit. Voordeel van dat eerst te maken: ook hier werd direct aarde in geschept. Schaduwplanten mogen deze hoek opfleuren.
bloembak links voor tuinhuisNadat de plek voor het terras ongeveer uitgegraven werd zetten we enkele stokjes, kwam de waterpas tevoorschijn en keken we of er overal genoeg ruimte was.
alles diep genoeg?Hier en daar nog een beetje bijwerken, worteldoek leggen en dan de “vuile” grond met steentjes die van de oprit komt een beetje verdelen over de oppervlakte. Dat scheelt een rit naar het containerpark, houdt de worteldoek op zijn plaats en zorgt voor drainage en stevigheid onder de balken.
puin verwerkenWant ja, ook hier weer stabilisé, balken, en bij gebrek daaraan alles wat in de tuin nog te vinden was om zware dingen op te leggen. Een aantal betonstenen die ook al ontelbare keren verlegd zijn en loodzwaar wegen kregen eindelijk een laatste rustplaats. betonsteen als steunDe dag daarna was alles uitgehard, en legden we de azobé steenschotten op hun plaats. Hier en daar een beetje inzagen om profielen, deuren en boordstenen mooi te laten aansluiten. Dat is ook de reden waarom de voorste rij en het terras in verschillende richtingen liggen: de ijzeren zijranden van de schotten houden we liever heel, ze zijn de stevigheid van heel de plank.steenschotten leggenOm alles af te werken en te beletten dat de helft (kleine overdrijvingen zijn mij niet vreemd) van onze tuin onder of op ons terrasje spoelt boordden we het geheel ook af. Daar waar de tuin hoger ligt met Ecoplank, waar het gazon quasi gelijk komt met Ecolat. we gebruikten deze materialen al eerder, om de borders af te boorden. De bedoeling is dat ze zo onzichtbaar mogelijk worden onder de beplanting, want zo heel echt mooi is dat natuurlijk niet. Mooiere versies, zoals Cortenstaal bijvoorbeeld zijn echter niet voor onze portemonnee en voor wat het “maar” moet dienen. ecoplank als terrasafboordingOok hier werden op de buitenhoeken ijzeren profielen bevestigd en in een putje beton vastgezet. hoekijzer aan terrasEn dan? Een eerste Ricard op een geïmproviseerde tafel. ricard op 't terrasWij hebben ons een hele tijd geamuseerd met dit project. Echt, geamuseerd. Stel dat je zelf zin hebt om aan zoiets te beginnen: wees welkom om het resultaat eens in ’t echt te komen bekijken.
linkerkant Villa Steenschotrechterkant met zonneterrasVilla Steenschot

Wij zijn er trots op!

THE END

Villa Steenschot – 15. prutserijtjes

Nee, de villa was nog niet helemaal af. Maar het is vakantie hé, dus af en toe gebeurt er ook eens iets anders. Kleine prutsen worden dan tussendoor gedaan. Veel kleine dingen, maar we willen echt afwerken deze keer (ken jezelf, anders staat het er binnen 10 jaar nog zo) Klusjes dus.

Zoals gaatjes opvullen met stukken hout.

Zoals meubelkes maken:
*een heus opbergrek voor tuingerief. Recupereer een pallet, vijs dat stevig aan de muur, stockeer uw tuingerief. Voila, weeral veel geld gespaard! Het hangt een beetje boven de vloer, zodat we er gemakkelijk met een borstel onder kunnen vegen. Aan de bovenste plank moeten nog haakjes komen om klein tuingerief omhoog te hangen.
diy gereedschapsrek van pallet*een droogrek en een zaaitafel/opbergruimte/plaats om in de winter een fototoestel te zetten. Daar dient het bureau uit mijn tienerjaren voor. Blad en poten gescheiden, en beiden gecombineerd met andere dingen.
Poten + een restje antimollennet = droogrek voor uien, look, sjalotten. diy droogrek voor uienHet blad rust op een pallet, en is nu perfect van hoogte om voor het raam te zetten. Onderaan hebben we genoeg plaats om grotere dingen te leggen die je niet alle dagen nodig hebt, zoals resten hout, wat stenen, paaltjes, en zo nog dingen die altijd en overal in de weg liggen.
bureaublad op pallet*een legplank over bijna de hele diepte van het tuinhuis. Ideaal voor dingen die je snel moet kunnen pakken.legplank gemaakt van oude traptredeAlleen één steun (links op de foto) moesten we daarvoor aanschaffen, voor de andere bevestigingspunten gebruikten we restjes van de vloerbalken. Ook de plank zelf stond ettelijke jaren duchtig in de weg: een teveel bestelde brede traptrede voor de nieuwe gebouwen van man’s werk. Zoiets adopteren wij zonder nadenken als ons dat aangeboden wordt. Kijk, eindelijk een bestemming!

Zoals de laatste stukjes van de dakoversteek in mekaar puzzelen. Van ’t verschieten sprongen de spotjes uit hun gaatje!
dakoversteek
Zoals de te kleine -en ondertussen dus kapotte- kabelklemmen vervangen door geschikte exemplaren.

Zoals een dakgoot hangen, die nu voorlopig boven de beukenhaag eindigt, maar binnenkort aangesloten wordt op een regenwatervat. Met dank aan het wereldwijde web: het vat kost in Duitsland maar liefst 200 euro minder dan de gangbare prijzen hier, en nog steeds 100 minder dan de goedkoopste Belgische e-shop. En ik hoor het u denken, dat Duitsland ver is, maar eigenlijk is dat maar 20 km van het werkadres van man verwijderd. Hij had het vandaag bij, zomaar, na ’t werk.

Zoals zorgen dat de deuren fatsoenlijk gesloten kunnen worden.
slotje en grendel op de deurZoals een bergske zand verleggen (weeral…) om het terras te kunnen maken.

Zoals een raam afschuren, verven en eens een beetje kuisen.raam geverfd
Zoals een draad die al bijna 20 jaar klaarligt verbinden met één die drie jaar geleden ingegraven werd.
verbinden van draden met mof
Zoals grote kieren tussen de steenschotten opvullen.
voegen opvullenBij het plaatsen stonden ze perfect op mekaar, maar de douglasschotten zijn enorm onderhevig aan hormonale stemmingswisselingen weersinvloeden. We verwerkten ze toen ze nog vochtig waren, ondertussen staan ze een paar weken in volle zon en zijn ze gekrompen. We gebruikten een speciale voegenvuller en elastische siliconen en hopen dat het probleem daarmee voldoende opgelost is. De regen van de laatste dagen stroomde toch mooi naar beneden nu, ipv de afslag naar binnen te nemen.

Zoals het dak een stukje verlengen. Wie ooit een villa bouwt, moet er aan denken dat de dakprofielen ver genoeg moeten overhangen. Het water belandde deels in de goot, maar liep ook af via de steenschotten, en zo verder door de (nu opgevulde kieren) binnen. Niet de bedoeling natuurlijk.

Nu nog geblokte gordijntjes en een gewei aan de muur, en ’t is helemaal af 😉

Villa Steenschot – 13. danske placeren?

De boordsteen had het niet begeven onder het gewicht van de deur, dus wellicht is alles stevig genoeg om ook enkele vloerdelen te leggen…
Zoon twee liep even buiten, en werd prompt opgevorderd. Vier steenschotten kunnen zo direct op hun plaats gelegd worden, dan pas begint het meet- en zaagwerk.
eerste vloerplanken liggenDe volgende vier, dat zou ook nog kunnen meevallen: gewoon één zijkant afzagen, tussen het zijprofiel en de draadstangen dus. Geen slijpwerk, alleen afmeten en hopen dat azobé even vlot verzaagd geraakt als douglashout. Ja dus, oef!
azobé steenschot verzaagdEven een educatief momentje? Na het zagen is het verschil met de douglas steenschotten duidelijk: het metalen profiel is veel dieper ingefreesd, en waar de planken van de douglassteenschotten een zwaluwstaartverbinding hadden heeft de azobé “maar” tand en groef. Mogelijk is dat ook de reden dat door deze steenschotten draadstangen zitten om heel het boeltje bij mekaar te houden.
metalen profiel diep ingefreesdazobéplanken met tand en groefNadien moeten er nog kleine aanpassingen gebeuren om de planken vlot naast de gegalvaniseerde palen te laten vallen. Beetje zagen, beetje beitelen, wat bijvijlen en alles is ok.

bijwerkenDit vier keer. Elke keer doe ik mijn uiterste best om al mijn spieren te laten samenwerken en zonder al te veel gepuf en gehijg het steenschot mee op zijn juiste plaats te helpen leggen. Zoon is niet altijd in de buurt…
Dat lukt allemaal, en dan wordt het spannend. Eén steenschot moet in de andere richting doorgezaagd worden, dat betekent twee zijprofielen en drie draadstangen doorslijpen.
Die zijkanten, dat moet breed genoeg, want het zaagblad moet nadien zonder probleem kunnen passeren. Veel lawaai, rook, vonken en stank, maar dat deden we al eerder, geen probleem dus.vonken en rook bij slijpenDe positie van de stangen wordt op voorhand afgetekend, we willen immers onze (geleende) zaag niet naar de knoppen helpen. Zagen, slijpen, zagen, slijpen, zagen slijpen, gelukt!
doorgezaagd azobé steenschotNa het doorslijpen merken we dat de stangen onder spanning gehouden werden met een veer. Gelukkig zat ik niet te dicht te koekeloeren toen ze doorgeslepen werden, de kracht waarmee ze te voorschijn sprongen was nogal verrassend.
draadstang met veerOok hier moest nog wat gebeiteld worden om alles nauwkeurig te doen aansluiten, maar tegen het eind van onze nationale feestdag konden wij een danske placeren. Voor muziek moesten we zelf nog zorgen, “den ellentrik” is voor een volgende keer.

Op dit moment kan ik er ook luchtigjes aan tevoegen dat we de volgende morgen nogal struikelden op onze pasgelegde dansvloer. De voorste rij planken lag volledig “geschoteld”. De zijkanten krulden omhoog, en zaten tot wel 3 cm boven de boordsteen. Dansen? Nee, tenen verstuiken! Balen!
Ik dacht dat het met vocht te maken kon hebben, maar man vond dat geen plausibele uitleg. Hij hees zich na een dag werken voor zijn baas in zijn andere werkplunje, en haalde de planken weer naar buiten.
Dé oplossing? de spanning van de draadstangen halen. Door het verwijderen van één ijzeren zijprofiel konden die ongeremd trekken op het hout, en begon heel het steenschot krom te staan. Na het losdraaien van de bouten (en waar mogelijk verwijderen ervan) zag je het hout terug vlak vallen.
Zucht van verlichting, en alsnog een danske!

 

Villa Steenschot – 12. dat tocht hier niet meer

Of: we hebben een deur. Zelfgemaakt, van steigerhout. Even geloofde zoon twee dat we ze gered hadden uit de sloop van een oud kasteel. Of hoe een puber toch schoon kan zijn in al zijn naïviteit 🙂 .

Het eerste idee was om de deur ook uit steenschotten te maken, maar dat werd ons afgeraden door de verkoper. Vééééél te zwaar, tenzij je maar een halve deur wil, voor in een paardenstal bijvoorbeeld. Vergrijsde steigerhouten planken was de betere keuze.
Ons deurgat heeft de breedte van 1 steenschot, we maakten een dubbele deur met 2 verschillende stukken. Een breed deel als “gewone” deur, een smaller stukje dat open kan indien nodig, maar waarschijnlijk dikwijls vergrendeld zal blijven.
planken aan mekaar verbindenDe planken werden op lengte gezaagd, mooi naast mekaar gelegd en dan Z-gewijs verbonden.
klemmen en voorborenDat was weer veel passen, meten, aftekenen, voorboren (het hout barst makkelijk als je het zomaar met dikke bouten te lijf gaat), klemmen en vastschroeven.
bout met vierkant stukje onder kopWe gebruikten bouten die een klein vierkant stukje onder de kop hebben, zodat ze zichzelf blokkeren in het hout, ipv “zot” te draaien.
stevig scharnierDe scharnieren zijn behoorlijk stevig, uiteindelijk moeten ze een serieus gewicht kunnen dragen en willen we niet dat de deuren na een maand al slepen.
Ook hier: aftekenen, voorboren, voorlopig vastschroeven, controleren en definitief bevestigen. Alle stukjes hout die door het gebruik van de zaag geen beschermend laagje meer hadden oliede ik met grijze tuinolie. ’t Is niet de bedoeling dat de elementen het leven van Villa Steenschot verkorten hé!
deuren dicht’s Avonds konden we de deur toe doen. Voorlopig nog met een stuk steen: slot, grendels en deurklinken moeten we nog kopen en monteren. De kopjes van de bouten (als je goed kijkt of klikt op de foto) verraden waar de z-verbinding zit.

Villa steenschot – 11. weer stabilisé

Deze keer voor de vloer. Die wilden we graag leggen op onze nationale feestdag, maar dan moeten er al wat voorbereidingen voldoende op voorhand klaar zijn (lees: stabilisé moet hard genoeg zijn om loodzware platen te kunnen dragen).

We bekeken hoe we de azobé steenschotten het voordeligst konden leggen. Voordelig zoals in zo weinig mogelijk verlies, en zo weinig mogelijk slijpwerk. Deze schotten hebben namelijk naast het profiel aan beide zijkanten ook nog eens drie draadstangen per stuk, die de planken samenhouden.
Man vroeg en kreeg via Peerby een haakse slijper, dus alles was doenbaar.
Peerby al geprobeerd? Echt een aanrader! Iets wat wij al jaren spontaan met onze verschillende buren doen, maar dan een beetje grootschaliger.

Na ons denkoefeningetje maakten we nog eens  wat stabilisé, en legden daar de azobé steunbalken in. Stevige onderleggers, van allemaal kleinere stukken hardhout, die op zo’n manier verlijmd zijn dat ze niet kromtrekken.
azobe balkInderdaad, kaarsrechte balken.

Zo drie lengtes, op zo’n manier gelegd dat de steenschotten aan de zijkant van het tuinhuis volledig op het hout rusten, en op de middenste balk tot tegen het groefje komen. Een halve balk steun per kant van de vloer dus. Klinkt veel ingewikkelder dan het is hoor, het wijst zichzelf allemaal uit.
Man legde de balken, ik verklaarde ze waterpas, en mocht dan weer met mijn truweeltje alles aandammen.

middenste vloersteunvloersteunenDat mag nu allemaal een paar dagen blijven liggen, en dan leggen we daar de vloerplanken op.
Omdat we toch bezig waren met cement en zand plaatsten we ook de laatste boordsteen, die in het deurgat. We kennen onszelf genoeg: nu pas zetten, betekent dat we ontelbaar veel struikelbeurten vermeden hebben.

 

Villa Steenschot – 10. gebinte en dak

Boven de deur moest nog een stuk steenschot geplaatst worden voor we aan het gebinte begonnen. Profiel doorslijpen, op maat zagen, provisoir op zijn plaats houden, gaatje voorboren, vastvijzen.
steenschot boven deurgatHet komt hoger dan de twee andere stukken, maar daar moet ook nog een streepje hout bij, zodat het dak een schuine helling krijgt. Dat zijn “prutswerkjes” voor later.

Het gebinte maakten we uit steigerhout. Alles wat zichtbaar is langs buiten heeft een grijzige kleur, of krijgt die dmv gekleurde houtolie.
gebinte van steigerhoutDe latten overspannen de kortste afstand, en worden onderling verbonden met kleinere stukken (“klossen” heet dat blijkbaar in ’t vakjargon), zodat we genoeg steun hebben voor de dakpanelen, en genoeg hout om ze vast te vijzen.
schuin randje afzagenZe liggen met een beetje helling naar achter, dus aan beide zijden werd een klein hoekje afgezaagd.
Achteraan steunen de planken in metalen houders, zo geplaatst dat het dak net boven de wanden komt, en we nog ruimte hebben om er een dakgoot onder te hangen.
Vooraan en aan de zijkant zit een kleine oversteek, om droog te kunnen staan, en om spotjes in te voorzien.
Een hele dag meten, passen, gelijkleggen, beetje hoger, beetje lager, wat schuiner afzakken, aftekenen, verzagen,…enfin, veel gedoe voor een houten raster.
gleuf zagenOp de lage stukken kon alles gewoon gelegd worden, het deel boven de deur moest voorzien worden van een gleufje. Nadien ook van een kaleerhoutje, want het gleufje was 3 mm te diep. Tja.

Zoals al eerder gezegd: meten en nauwkeurig werken loont, achteraf legden we in geen tijd de dakpanelen (5 stuks, die elkaar 5 cm overlappen) en maakten we alles netjes vast met zelfschroevende vijzen, die ook nog eens voorzien werden van een kapje. We hopen dat op deze manier de regen niet langs alle vijsgaatjes binnen sijpelt. Exact 100 stuks, het doosje was leeg en we hebben er geen enkel verloren deze keer.
dakbevestiging

Voila, we zitten droog nu.