Tagarchief: file

’t Is weer van da

– Hoe laat ga je thuis zijn?
– Rond zeven uur zeker?
– Dan vertrekt ge later dan vijf uur?
– Daarom niet, maar ge weet hoe de spits kan zijn hé…

En dan komt de sms: eta 7.30. Bah. Een beetje later de volgende: ik rij zeker niet over A’pen, want ’t is daar weer dikke soep. File vanaf Ranst.
Enfin, even later weet ik dat het weer niet vroeg zal zijn vanavond, man des huizes rijdt over Tilburg, en daar stropt het ook. Met wat geluk half negen thuis. Dan raprap eten, en het stuk repetitie dat nog overblijft meepikken.

Nu kan ik er wat beter tegen, maar ik vervloek de afstand tussen de job (in Weert, NL) en thuis met de regelmaat van de klok. Een maand geleden ging ik op zo’n moment zeker niet kalmpjes achter mijn computer kruipen om er een blogpostje aan te wijden, ho nee! Dan werden de smsjes met de seconde bitsiger, en eindigde het steevast in een verziekte avond.
Even ter info: dan speelde bovenstaand scenario zich minstens vier keer per week af. Met daarbij ook nog het gegeven dat man des huizes dan ook voor dag en dauw het huis uit was. De wekker om vijf uur, een vaag geluid in de badkamer, wat gestommel op de trap, een doffe dreun als de voordeur toe ging en knerpend grind bij vertrek. En daar moesten we het dan mee doen, tot ’s avonds, meestal tussen half acht en acht. Slopend voor uw huwelijkse staat, neem het gerust van mij aan. De schaarse momenten dat er dan toch eens in de zetel geploft werd ’s avonds klonk meestal na enkele minuten een zeer zware ademhaling. Dromenland, wegens veel te korte nachten.

Net op het moment dat hier serieuze knopen moesten doorgehakt worden kwam de oplossing vanzelf, op een presenteerblaadje…herstructureringen binnen de firma. Overkomst (op die éne, schaarse, geplande thuiswerkdag) dringend gewenst. Toen wisten we natuurlijk nog niet dat alles op zijn pootjes zou vallen, en was het best een spannende vrijdagnamiddag. Gelukkig waren toen de plantjes net geleverd, zodat ik kon wroeten in de grond terwijl mijne meneer ergens aan een hollands bureau zat.
Herstructurering betekende in zijn geval een stapje terug. Antwoord graag voor maandagochtend. Ok, da’s niet leuk voor het ego, maar de collega’s die zonder pardon laptop en gsm direct mochten achterlaten hebben het zwaarder te verduren, da’s wel héél duidelijk.

Ondertussen is alles hier opnieuw veel relaxter. We zitten weer samen aan tafel, er wordt terug samen ontbeten, en het is wel duidelijk dat de vorige job veel meer stress en verantwoordelijkheden meebracht. Nu is er weer tijd voor de dingen die er echt toe doen. En dan kan ik er wel mee leven dat die ene holland-dag per week steevast in de soep draait. Voila, genoeg, ik hoor de auto. ’t Viel dus beter mee dan verwacht 🙂