Tagarchief: haagbeuk verplanten

Villa Steenschot – 4. de kippen krijgen nieuw gras

Eigenlijk is alles wat nu volgt al eventjes geleden, maar mei vloog voorbij. Tijdens het Hemelvaartweekend deden we nog eens een beetje verder.

Een voorlopige schets op basis van de -toen- voorradige steenschotten werd onze leidraad.
Na overleg met de verkoper weten we nu hoe het moet. De houten hoekpalen bleken toch niet de beste resultaten te geven, en worden vervangen door gegalvaniseerde exemplaren die ingebetonneerd worden. Om de steenschotten een lang leven te garanderen worden ze ook niet rechtstreeks op de grond gezet, maar op een betonnen boordsteen. We zorgen er voor dat die zo weinig mogelijk zichtbaar is. Buiten zette ik bamboestokjes waar Villa Steenschot zal komen. Dat weekend begonnen we met de “fundering” en vloerruimte uitscheppen.

inspectue van de grasmatdukke pier gezienDe plaggen werden een nieuw tapijt voor onze kippen. Direct werd alles geïnspecteerd, en een massa dikke pieren kwamen nogal abrupt aan hun eind.

Een paar haagbeuken stonden nog in de weg. Buurvrouw gaf toestemming om ze te verplanten naar haar stuk tuin, op de scheiding met de achterburen. Op die manier is hun tuinhuis met bijhorende smijt-daar-maar-ruimte aan het zicht onttrokken en moeten die planten niet zomaar weg. Labeurwerk, weer een keertje. Daarna veel water en drastische snoei.

camouflage met haagbeuk

Op één na zijn ze allemaal in goeie gezondheid. Tja, ’t was niet meer echt het moment om te verplanten natuurlijk.

grondvlak uitgraven

Nadien deden we nog even verder, maar misschien weet je nog dat Hemelvaart niet droog bleef. Ronddabben in steeds vettiger wordende grond was geen fijne bezigheid, en dus kuisten we onze schup af. En die staat daar nu nog steeds.

Wordt zo snel mogelijk vervolgd.

Villa Steenschot – 3. we verzetten het gat

Daar waar ons oud kot stond zat een gat in de haag. Omdat we mensen zijn die graag bezig zijn besloten we om dat gat te verzetten. Er waren wel wat dingen voor te zeggen: zo zou het makkelijker zijn om het nieuwe tuinhuis te zetten daar waar er bewegingsruimte genoeg is, en zou het moeilijker worden voor passanten om een mals kropje sla of een sappige tomaat uit de moestuin mee te grabbelen. Een gat verzetten is niet makkelijk: hoe breed, hoe hoog en hoe zwaar is dat? Daarom werd het plan afgevoerd, en opteerden we voor het verplanten van de haag. Over dat gat winnen we dan wel eens advies in bij deskundigen.

Eerst een geul graven. Gelijk we van man des huizes gewoon zijn ging hij enthousiast aan de slag, en moest ik hem er weer eventjes op wijzen dat we geen loopgraven nodig hadden, maar een plantgat. Breed genoeg vanboven, voldoende diep, grond wat losgemaakt in de omgeving.
Dan planten uitgraven. Menck en Hugo gaven advies: nu is écht de limiet, kluit groot genoeg nemen (stamdiameter x8), achteraf snoeien en voldoende water geven.

haagbeukstammetjes

Dat van die kluit, soms is dat haalbaar, op andere momenten wat moeilijker…

In plaats van alles één voor één werkten wij in rijtjes: een plant of drie, vijf, zes per keer, afhankelijk van waar de spade gemakkelijk bij kon. Ook mijn vroegere verpleegstersskills kwamen van pas: een zeil onder een kluit trekken gaat op dezelfde wijze als een bedlegerige patiënt een proper laken geven. Alleen was deze keer de patiënt obees, en het zeil in no time gescheurd.

zeil eronderPlan B: roep een zoon die achter een computer hangt ter hulp (half uur vertraging der werken), neem een kruiwagen en werk goed samen om van oorspronkelijke staanplaats naar bestemming te manoeuvreren.

ééntweehup

 

zwaar vervoer

Let hierbij op voor takken die naar de ogen mikken, kruiwagens die het diepste punt vanzelf vinden, en omheiningen van de buren die zorgen voor geplette vingers. Niet voor watjes, beukenhaag verplanten!

tweederdeNa een hele namiddag was tweederde van het werk gedaan. Het zand van onder het vorige tuinhuis staat netjes in zakken geschept te wachten op een volgende opdracht. De kruiwagen ging finaal door zijn linkerpoot en wacht ook op een andere bestemming. Man des huizes weet het nog niet, maar als hij thuis werkt (zoals vandaag) hou ik zijn werkuren strikt in de gaten, zorg ik voor materiaal en een regenjasje, en mag hij straks nog even in de gezonde buitenlucht “spelen”.
En dat gat? Dat heeft zichzelf op de juiste plek gezet, terwijl wij bezig waren. Cool eh?

Update: sinds 18u30 staan alle planten waar ze moeten staan.