Tagarchief: kruidentuinen

Wat een weekend.

Zo eentje van druk-drukker-drukst. Met vandaag een hele hoop puin te ruimen 🙂

Vrijdagavond werden we verwacht op een herdenking/verjaardag. Nichtje S* overleed 10 jaar geleden. Tien jaar… het vloog voorbij alsof het niets is, en toch herinner ik mij haarscherp de laatste keer dat ik haar zag. Slik.

DSC_7564

Er werd gevraagd om een herinnering aan haar en/of aan broer Willem op te schrijven, en dat kaartje dan in een herdenkingsboom te hangen. Gek, mijn kaartje was te klein, terwijl onze jongste moest zeggen dat hij nog weinig weet van toen. Spelen bij Oma, da ’s zowat het enige wat hij zich vaag herinnert.

Omdat Mieke ons op weekend heeft leren handletteren, vond ik dat zo’n gelegenheid wel een zelfgemaakt kaartje verdiende. Voor een allereerste werkstukje ben ik behoorlijk tevreden.

IMG-20180526-WA0005

Na de dienst zaten we met familie en vrienden samen, aten we frietjes en taart, en werd er nog nagekeuveld, zoals dat gaat op zo’n avonden…

Zaterdag begon de module “kruidentuinen” van de opleiding herborist. We trokken met ons klasje (in de regen) net over de taalgrens.
In de kruidentuin van VĂ©ronique en Guy viel ik van de ene verbazing in de andere. Prachtig! Echt, als je daar passeert, zeker een bezoekje brengen.
VĂ©ronique loodste ons langs de twaalf “kamers” van de tuin, gaf zeer deskundige uitleg en serveerde nadien quiche en heerlijke heksenthee. Het winkeltje is een streling voor het oog: mooie theekoppen, potjes, zaden, … vanalles.

Na de lunch ging het naar HĂ´pital Notre-Dame Ă  la Rose. Wij bezochten er – tiens!? – de kruidentuin, maar er is veel meer te beleven. Het hospitaal is volgens de brochure “een van mysterie doortrokken oord waar de bezoeker verleid zal worden door authentieke en kostbare kunstvoorwerpen, medische instrumenten uit andere tijden, de rijke farmaceutische verzamelingen en de idyllische kruidentuin die terecht zijn verwondering zullen wekken.”
Voor het hospitaal hadden we geen tijd, maar we namen wel een kijkje in de (bescheiden) moestuin, de ijskelder van toen, de museumshop met heel mooie boeken, en uiteraard de gezellige brasserie.
Het gebeurt niet meer zo dikwijls als het over kruiden gaat, maar hier ontdekten we er Ă©Ă©ntje dat we nog niet kenden, en waar iedereen direct “stekezot” van was: de Vuurwerkplant (Dictamnus albus). Die geur! Die kleur! Die belofte aan spektakel!
Gevolg: ik plaatste bij de “onze” plantenkweker een groepsbestelling 🙂

Daarna reden we nog even verder, naar Vloesberg. La maison des plantes médicinales was de laatste stop. Daar was vooral de tijdsband met de evolutie van de kruidengeneeskunde zeer interessant. De tuin zelf, als derde op een dag, en toch wel hier en daar serieus overwoekerd door heermoes en haagwinde, kon mij minder bekoren.
Het museum is ongetwijfeld ooit echt zeer mooi en vooruitstrevend geweest, maar geurflesjes waar niks meer inzit, stoffige zaden en een bijna lege kruidenshop spreken niet echt aan. Jammer, want potentieel genoeg. Vanuit de tuin vertrekken wel een aantal bewegwijzerde wandelingen, door een prachtige streek, dus misschien ga ik er toch nog wel eens terug naartoe.

’s Avonds bereidde man alvast het lievelingskostje van onze bijna-achttienjarige, zodat het de dag erna maar in de oven te schuiven was.
Supporteren voor de Rode Duivels stond ook nog op het programma, maar de match was zo saai dat ik om kwart voor tien de zetel ruilde voor mijn bed. Blijkbaar was ’t nodig, ik sliep zo vast dat ik niks meer hoorde (en echt, dat gebeurt bijna nooit) tot de volgende dag zo rond 9u. Heerlijk.

De voormiddag was van mij alleen, man was weg en pubers, dat slaapt gelijk marmotten.
De jarige kwam eerst beneden, druppelsgewijs volgde de rest. Oudste was de laatste die aan het ontbijt verscheen, zo rond de tijd dat men ’s zondags aan koffie met taart begint…
Ondertussen hadden we wat snipperpaden aangevuld in de tuin, kersen geplukt en verwerkt, rabarber geoogst en gesneden, een beetje onkruid gewied, en was het weeral tijd voor honger.

img-20180603-wa0005.jpeg

We sloten het weekend af op het terras, met aperitief, zelfgemaakte lasagna en taart voor de jarige.

En ook een zelfgetekende kaart, ah ja!

IMG-20180603-WA0001
Studeren? Examens? Zorgen voor morgen…

Advertenties