Tagarchief: op het eerste gezicht

Op het eerste gezicht…februari 2014

Februari is weeral enkele dagen oud, tijd dus om even rond te kijken wat er gebeurt in de borders. Wegens zonnig weer en snakken naar lente bevat dit logje een overdosis foto’s van de dingen die mij nu op slag een heerlijk lentegevoel geven. 

Aan de achterdeur is er nog steeds niet veel veranderd, zo op het eerste gezicht.

eerste zicht februari

Maar wacht, kijk eens goed! Beetje door de knieën gaan, neus tegen de grond:

EZ1b feb

Jaaa! De epimediums hebben de lente gevoeld. Op verschillende plaatsen zijn de uitlopertjes te zien, dus werd het hoog tijd om de kippen uit dit stuk tuin te houden. Toffe beestjes, ge hoort mij niet klagen, maar al dat gekrab kan niet bevorderlijk zijn voor zo’n frêle plantjes.

In de andere terrasbak kwamen er 2 planten bij. De tongvarens hebben ook duchtig te lijden gehad onder het kippengeweld. Aan de klimhortensia staan al enkele prille mini-blaadjes, en hij geeft met twee lange uitlopers wel te kennen dat hij (zij?) wil klimmen dit jaar. Olé!

eerste zicht februari

Ook hier nodig ik je uit om even van wat dichter te kijken. Twee van de recente aankopen uit Het Wilgenbroek kregen hier een plaatsje: Helleborus orientalis “Aubergine with white edges”, en helleborus orientalis “White with pink edges”. Beauties toch? Als de kiekskes daar aankomen is ’t hier van vol-au-vent de volgende dag, gegarandeerd!

Helleborus orientalis aubergine with white edge

Helleborus orientalis white with pink edge

De voormalige kruidentuin dan: grote ravage onder de campanula’s en de leeuwenbekjes, met als grote schuldigen…juist ja. Vol-au-vent, ’t gaat er nog van komen…
Verder ook twee nieuwe aanwinsten, en de druivelaar weg. Hier werd links de Helleborus orientalis “Pink with green centre”, en rechts achter de vlinderstruik “Green” geplant. Verder goed nieuws: de geraniums die zo ineens na aanplant verschrompeld en weg leken te zijn doen ook hun best om weer boven te komen.

eerste zicht februari kruidentuin

helleborus orientalis pink with green centre

helleborus orientalis green

De bak aan de andere kant heeft geen rucola meer, maar ook vier helleborussen en geraniums die komen piepen. De bakken op het muurtje zijn gevuld met alle bloembollen die overal nog in potjes, op vensterbanken, in de garage en in het tuinhuis rondslingerden. Ze doen het goed, en zorgen binnenkort waarschijnlijk voor een kakofonie van kleuren. Er lag ook ergens nog een kunstvogeltje, dat vorig jaar tussen een paar narcisjes in een bakje stond, en dat zet ik er elke dag minstens drie keer weer bij, al was het maar om de katten er vol overgave op af te zien sluipen en overtuigd te zien vechten met wat isomo met pluimpjes.

eerste zicht februari

Links vooraan staan 2 dezelfde planten: Helleborus orientalis “White with dark centre”, achteraan in ’t midden “Slaty Blue, en rechts waar tot voor kort rucola groeide staat “Red”.

helleborus orientalis white with dark centre

helleborus orientalis Slaty Bluehelleborus orientalis Red

Aan de notelaar: afgevreten veldbies en blad van herfsttijloos dat fors uit de aarde priemt. De remedie tegen al het gescharrel zie je hier ook: een lelijke draad die voorlopig de kippen uit dit stuk tuin moet weren. Tot hier toe voldoet die volledig!

eerste zicht februari

afgevreten veldbies

blad van colchicum autumnale

Laatste perkje: het valt niet op, maar de appelaar is gesnoeid. Nog minder opvallend: hij is losgemaakt van zijn boompaal, maar ik ben niet sterk genoeg om die uit de grond te krijgen. (hebd’em, meneer des huizes?) De berg is helemaal weg, voorlopig werd daar het overschot aan schors dat nog op een andere berg lag opengespreid om modder en onkruid een beetje te beheersen. Op die vlakte kreeg de Parrottia Persica die we van Ludo kregen een vaste stek. De bamboestokjes duiden aan waar er Persicaria Amplexicaule werd geplant, anders zouden we er honderd keer met onze bottinen op staan zonder dat we er erg in hebben… De variëteit ben ik vergeten, we kregen ze van Hugo in ruil voor wat stukken rabarber. Ook hier plopt het nieuwe leven uit de grond: sedum en asters laten fris groen zien.

eerste zicht februari

sedum

Echt, ’t wordt lente. Vinden jullie dat ook zo “de max”?

Advertenties

Op het eerste gezicht… januari 2014

Net zoals enkele andere bloggers laat ik je weer dezelfde plekjes van onze tuin zien…één maand later weeral.
De enkele koudere dagen en nachten hebben voor kale struiken en bomen gezorgd.
In de eerste bak is nauwelijks iets veranderd. De elfenbloemen wiebelen op hun iele steeltjes, het blad is bruinrood verkleurd ondertussen.

eerste zicht januari

De andere terrasborder is wel spectaculair veranderd. Kaalslag heet dat. Drie groene toefjes tongvaren, het geraamte van enkele bloemen van de klimhortensia, en stokjes waar volgende maand de helleborussen komen. De klimhortensia heeft aan de bovenste takjes al knoppen die frisgroen staan te blinken. Als dat maar goed komt…

eerste zicht januari

De Clematis tegen de schutting blijft mooi groen, en staat vol dikke knoppen. Hopelijk houden de voorbijgangers in de buurtweg een beetje hun manieren, en laten ze de planten hun ding doen. Vorige week vond iemand het nodig om een tak af te scheuren. De kale takken zijn van de druivelaars, die worden binnenkort gesnoeid. De vlinderstruik en de peperboompjes blijven groen, en de laatsten hebben hier en daar nog fijnroze bloempjes. De aangeplante campanula’s en muurleeuwenbekjes houden dapper stand in de dagelijkse strijd tegen de scharrelende kippen. De verroeste bijl ligt daar nog steeds te wachten op een handige hersteller (zo noemt oudste zoon zichzelf soms eens), maar die heeft voorlopig andere prioriteiten…

eerste zicht januari

De andere kant: vijgenboom kaal, rucola iets geminderd wegens goed passend in enkele feestmenu’s, en ook hier stokjes en dappere aanplantingen. Eén van de muurleeuwnbekjes schijnt bijzonder lekker te zijn, de kippen pikken van dat ene plantje alle blaadjes af.

eerste zicht januari

Bij de notelaar schijnt alles hetzelfde als vorige maand. De kippen weten dat er hier een graantje mee te pikken valt, de mezen en mussen zijn eigenlijk ongemanierde, morsende eters. Opvallend hoe lang de silo’s en netjes gevuld blijven dit jaar. De stronk vooraan komt van bij de buren en wordt als voedertafel gebruikt.

eerste zicht januari

Als laatste het appelboompje bij de nu-echt-bijna-weg berg. Kaal! Daar is de vetbol wel aan vervanging toe.

EZ6 jan

’t Is niet allemaal dor en kleurloos hier hoor, ba nee!
Kijk maar:

Rosa Smarty, nog steeds in bloei

Rosa Smarty, nog steeds in bloei

Muurleeuwenbekje met knopjes

Muurleeuwenbekje met knopjes

Gele kornoelje, met knoppen die barsten

Gele kornoelje, met knoppen die barsten

Kamperfoelie, die heerlijk geurt

Kamperfoelie, die heerlijk geurt

en verfomfaaide madeliefjes - stormpje getrotseerd, en modderbottines...

en verfomfaaide madeliefjes – stormpje getrotseerd, en modderbottines…

Op het eerste gezicht…november 2013

De foto’s zijn tussen de novemberbuien gemaakt. Niet écht op 1 november, toen was het te donker voor we het goed beseften. Dat vind ik het moeilijkst verteerbaar aan de herfst: dat uur vroeger donker.
Net als enkele andere tuinbloggers neem ik je even mee om te kijken wat er zoal gebeurt in onze borders.

De rechterbak is niet veel veranderd. Wat afgevallen blad dat altijd in deze hoek bij mekaar waait bedekt de elfenbloemen. De Choisya Ternata groeit rustig verder, alsof hij lente verwacht in plaats van winter.

Choisya Ternata en Epimedium

De linkerbak. De klimhortensia heeft nu verdroogde bloemen, de drie toefjes tongvaren zijn een klein beetje gegroeid, maar dat valt amper op nu ze ook bedekt zijn met herfstbladeren.

linkerterrasbak met varen, klimhortensia en pimpernoot

De kruidentuin is wél veranderd: de druivelaar laat zijn blad vallen, en de campanula’s en muurleeuwebekjes voelen zich in hun sas. De kleine plantjes zijn in volume toegenomen, en sommigen staan zelfs in bloei. Ik had dat niet meer verwacht van plantjes die pas eind september geplant werden, en ben aangenaam verrast. Ook het duizendblad blijft bloeien. Eén van de peperboompjes in het midden is ook wat van zijn apropos: die schiet nu voor de derde keer dit jaar in bloei. De normale periode voor deze variëteit is mei-juni. Voor mij geen probleem, de lucht word gevuld met een aroma dat de (na)zomer nog even vasthoudt.

kruidentuin

campanula

muurleeuwebekje-cymbalaria muralis

Het muurleeuwebekje hierboven is al op weg naar de rand van de bak, om dan hopelijk voor nakomelingen te zorgen in voegen en barsten. Een onooglijk klein bloempje, maar een schoonheid die er mag wezen.

In de voormalige zandbak is één van de clematissen afgebroken door de felle wind. Er staan echter knoppen aan de zijkanten, onder de breuk, dus hij blijft voorlopig staan. Ook daar bloeien campanula en muurleeuwebekje. Het groene hoopje dat rechts staat, bij de bamboestok, is rucola die zichzelf daar gezaaid heeft toen ik de doorgeschoten planten een paar dagen liet liggen. Ondertussen groot en lekker! De geraniums zijn verdwenen, helemaal verdord. Ik hoop dat dat normaal is voor geranium, en dat ze dus in de lente weer hun kopje opsteken. Als je goed kijkt zie je de roodbruine blaadjes, tussen de vijgenboom en de rucola.

linkerbak met vijgenboompje, clematis, en raketsla

De notelaar is zijn blad bijna allemaal verloren, en de herfsttijloos die er onder bloeide houdt het voor bekeken. Buiten wat bruine stompjes die verraden waar ze staan zie je er niks meer van. Het gras lijkt mij een beetje in volume toegenomen, maar dat kan evengoed wishfull thinking zijn.

notelaar

Aan het appelboompje blijven de sedums en asters hun best doen. Op 1 november fladderde daar nog een dagpauwoog rond. Ook de appelaar zelf blijft nog groen. Grootste verandering bij vorige maand: de berg die achter dat perkje ligt is bijna weg.

appelaar met sedum en asters

aster "Asran"

Op het eerste gezicht…oktober 2013

Eindelijk komt het er eens van…een eerste gezicht. Toen Anne-Tanne daar mee begon dacht ik “ik moet beginnen bloggen, dat is echt een fijn idee”. Ondertussen is de lap achter het huis volop in wording, en toon ik jullie de zes borders die recent beplant werden.

Dichtst bij de achterdeur liggen 4 schaduwborders.  Toen de jongens leerden fietsen was ons terras wel handig, want groot, maar eigenlijk was het een veel te grijze vlakte. Daarom braken we twee stukken terug uit en maakten er plantvakken van. Onze timing kon eigenlijk niet beter, de buren waren net bezig met een zwembad uit te graven en hadden dus massa’s grond teveel. De mooie bovenste laag tuinaarde werd voor ons opzijgehouden. Ik weet niet hoeveel kruiwagens we verreden hebben, maar veel, da’s zeer zeker. Ons terras is gelegd in betonklinkers die we van ’t containerpark konden redden. Het idee was dat dat voorlopig zou zijn, maar eigenlijk zie ik niet waarom we ze nog zouden wegdoen. Daarom ook dat de plantenbakken zo strak afgeboord zijn: als we dat niet zouden doen zou heel het klinkergedeelte op den duur een eigen leven leiden. De planten die in de bakken komen mogen gerust die strakke lijn negeren.

In de bak rechts als je vanuit het huis kijkt, en dus vlak aan de achterdeur:

eerste zicht terrasbak oktober
Mexicaanse Oranjebloesem (Choisya Ternata) met daaronder elfenbloemen (epimedium pinnatum colchicum). Ongelooflijk hoe hard die oranjebloesem al gegroeid is sinds hij begin april geplant werd. Hopelijk doen die priegelige elfenbloemen snel hetzelfde, zodat dat hier een mooi wintergroen bordertje wordt.

De linkerterrasbak:

eerste zicht linkerterrasbak  oktober
een klimhortensia (Hydrangea Petiolaris) en pimpernoot (Staphylea Pinnata). Oorspronkelijk was het plan om ook hier elfenbloem te planten, maar nu staan er 3 tongvarens (Asplenium Scolopendrium) die kleine heldergroene toefjes, en waar de stokjes staan komen helleborussen. Die gaan we uitzoeken in Het Wilgenbroek, op het moment dat ze bloeien.

Rechts, een beetje dichter naar de tuin het voormalig (on)kruidenperk.

eerste zicht oude kruodentuin
Tegen de schutting groeit nu nog een druivelaar, maar die moet een zonniger plaatsje krijgen. Eerst mogen de negen druiven rijpen. De clematis (Clematis Armandii) die er onder staat krijgt dan alle kans om de schutting in te palmen. De peperboompjes (Daphne Burkwoodii) werden twee jaar geleden geadopteerd van neef die een tuintje moest aanleggen als eindwerk en nadien het plantgoed verdeelde. Een heerlijk geurend kleinblijvend heestertje! Ernaast werd in april een vlinderstruik geplant (Buddleia Davidii Black Knight) en die bloeit en geurt nog steeds. In de bak komen ook helleborussen, en verder staan er klokjesbloemen (Campanula Portenschlagiana en Campanula Posharskyana), muurleeuwenbekjes (Cymbalaria Muralis), clematis (Clematis jouiniana Mrs Robert Brydon) en ooievaarsbek (Geranium Wlassovianum). De bedoeling is dat die petieterige plantjes heel de bak bedekken, en zich uitzaaien in, over en op de verweerde muurtjes. Ook tussen de voegen van het terras mogen ze hun ding doen. Daar groeide dit jaar het enige plantje duizendblad dat in heel de tuin te vinden was. Het werd gekoesterd…
Het stukje muur met wingerd en de heidemat zijn van de buren, en vormen de andere grens van het buurtweggetje dat tussen onze twee huizen doorloopt.

De bak aan de andere kant

eerste zicht oktober oude zandbak
was vroeger zandbak, en werd nu ook gevuld met de grond van de buren. Daar staat sinds april een vijgenboompje (Ficus carica Brown Turkey), dat het op die paar maanden heel goed doet. Dat boompje staat in de zon, en vlak bij een muur, dus heeft het kansen om de winter heelhuids door te komen. Aan zijn voeten dezelfde begroeiing als in de andere bak, ook met de bedoeling om de muurtjes in te pakken. Ook hier moeten nog helleborussen bij.

Vooraan in het midden de notelaar (juglans regia).

eerste zicht oktober notelaarcolchicum autumnale en luzula sylvatica Onderbos
Die plantten we ooit aan “om later toch iets van schaduw te hebben”. Blijkbaar staat hij niet te plompverloren, en het enige wat we dringend moesten doen was gras afplaggen en een boomschijf voorzien. De boom heeft er deugd van gehad. Eronder zie je herfsttijloos (Colchicum Autumnale) en toefjes veldbies (Luzula Sylvatica Onderbos)
Een prachtig stukje tuin als de lage avondzon er door speelt.

De laatste border die ik jullie wil laten zien hebben wij hier “Le Tombeau du Géant” gedoopt.

eerste zicht oktober Zonneborder

hemelsleutel Sedum telephium Herbstfreude
Een ellipsvormig stukje dat voor de berg ligt, en waar een appelaar (Melrose) werd geplant. Daarvoor, in volle zon, werden herfstbloeiers geplant: hemelsleutel (Sedum telephium Herbstfreude) en asters (aster ageratoides Asran). Oorspronkelijk was die beplanting voorzien aan en tussen de poten van de schommel, maar die besloot om door te rotten. Omdat vlinderplanten hier een must zijn schoven we het perkje gewoon een beetje opzij. De berg verdwijnt, hij neemt te veel zon weg van het stukje daarachter en wordt door de kinderen niet meer gebruikt als speelberg. Gelukkig is onze timing weer goed: de overburen hebben een put die mag gevuld worden 🙂