Tagarchief: ouderavond

Schoolbanken revisited

Gisterenavond werden we verwacht op de school van oudste. Een lezing over Venetië, waar hij half oktober naartoe reist met de klas, en uitleg over de GIP.
We werd ik, wegens man 1000 kilometer verder, en “verwacht” mag ook met een korreltje zout.
De lezing was niet nodig voor ouders, niks practische info, zo stond in de sms die ik ’s middags kreeg. Nu ja, in volle avondspits een uur gewonnen, dat laat ik niet aan mij voorbijgaan. Gelukkig, zo blijkt, want ze waren het zelf ook afgetrapt na een klein halfuur. Een slideshow en presentatie over alles wat ze zouden zien? Ha nee, hij liet zich liever verrassen ter plekke. Het heeft toch geen nut om de stad al op voorhand helemaal te bekijken, en dan door niks meer “geraakt” te worden? Ik kan mijn oudste daarin volgen.

Om 19u stond hij netjes op mij te wachten aan de poort, en stapten we samen het overvolle, bloedhete leerlingensecretariaat binnen. Na enkele minuten had ik frisse lucht nodig, de sterretjes dansten al voor mijn ogen. Lang rechtstaan + warm + ik = geen goeie combi, zelfs niet als ik heel de tijd wiebel en zwaai met mijn benen.
Tien minuten later werd de groep verdeeld, werden er ramen open gezet en was er zitplaats. Ik terug binnen.
Toen begon het: leve het kunstonderwijs, de leerkrachten daar gaan er van uit dat je zelf de details kan lezen op het verslagje dat je meekrijgt, doen niet van halve slide bedekken met een papiertje (oh, de verrassing!), en geven uitleg over de belangrijke dingen, op een (voor mij) ongekend enthousiaste manier van ouders en zesdejaars toespreken.
GIP (geïntegreerde proef) is een werkstuk dat als eindevaluatie dient en vakoverschrijdend is. In dit geval: Nederlands, kunstgeschiedenis, fotografie, multimediale-  en grafische vorming moeten vertegenwoordigd zijn.

Een hele boterham. Maar jongens, zo ver van mijn middelbare ervaring! Ik studeerde af in ’t zesde op het moment dat de gevreesde “maturiteitsproef” net afgeschaft was, en er van iets vervangends nog geen sprake was. Niks geen werk dus, gewoon vakjes blokken, examen doen en diploma krijgen. Zelfs in mijn latere hogere opleiding kwam ik er vanaf met vier velletjes, en in mijn specialisatiejaar twintig, bijlagen inbegrepen.
Hier wordt wel wat meer verwacht! Eerlijk, ik zou zo direct aan die richting willen beginnen. Zo boeiend, heel dat (foto)grafisch computer en tekengedoe. Misschien dat ik dit jaar al doende mee-leer.
Ik viel dan ook bijna omver van verbazing toen bleek dat na de uiteenzetting zoon, één zevendejaars en ikzelf de enigen waren die de resultaten van het vorige jaar wilden bekijken, en hier en daar nog wat uitleg wilden van de mogelijke mentoren.
Al was het maar om te weten of een grafisch tekentablet nu écht noodzakelijk is. Ja. Zucht. Iemand een ezeltje dat geld sch*** op overschot? Of tips ivm grafische tabletten? Lees: Wacom
Verder drie woorden: werken, werken, werken.
De ideeën zijn er al, de kalender met deadlines ook. Nu nog de goeie wil van zoonlief, en dan komt dat helemaal goed. Proeflezer F, verwacht maar een mailtje. Een vriendelijke glimlach stuur ik nu al in je richting 🙂