Tagarchief: Pasen

Pasen

Het wordt hier ten huize een gewoonte, volk aan tafel vragen en denken dat alles op een half dagje geregeld geraakt…
Gelukkig heb ik hier wat nuchtere mannenmensen rondlopen die mij af en toe tips influisteren ūüėČ

De donderdagmarkt was goed voor potplantjes (witte viooltjes), de zondagmarkt voor snijbloemen (tulpen, ranonkels en rozen, allemaal wit)
Het menu geraakte ongeveer wel af (ik improviseer graag nog een beetje), de bestelling werd geplaatst, het huis min of meer aan kant, de tuintafel werd binnengehaald, drank gekoeld, en dan kwam het leuke stuk: decoreren.
Bij Dille en Kamille verkopen ze tafellinnen in grote maten aan redelijke prijzen. Dat, aangevuld met wat stoffen en papieren servietten, leuke kaarsjes en zelfgemaakte naamkaartjes zorgde voor een mooie tafel (al zeg ik het zelf). Ook voor een vrijdagnamiddag knutselplezier, want die inspiratie komt meestal pas op ’t laatste nippertje.

Met wat zelfdrogende boetseerpasta, soeplettertjes, verf en een uitsteekvormpje ging ik aan de slag.

paashaasjes met namen als tafeldecoratie

Fijn detail: de verf voor de hall blijkt qua kleur perfect te passen bij het tafellinnen. Papieren lintje er door, bloempje er bij: goedgekeurd.

paashaasje met ranonkel
Op het menu ook deze keer weer uitdagingen: elk van ons gaf een ingredi√ęnt dat terug te vinden moest zijn. Deze keer waren dat appel, pijnboompitjes, geitenkaas, avocado, fruit in ’t algemeen (dat was van een zoon die geen zin had in nadenken) en drie dingen uit eigen tuin (dat kwam van mij).
Verder leg ik mezelf op dat er minstens twee gerechten moeten bij zijn die ik nooit eerder maakte. Geen nood deze keer, heel het menu was een gok. Schitteren als keukenprinses of mij met het schaamrood op de wangen verstoppen achter een berg afwas, beiden behoorden tot de mogelijkheden.

Tegen ’s noens liep het hier aardig vol, en aperitiefden we met hapjes. Op zo’n dagen zijn “makkelijke” chips, nootjes en koekjes uit den boze. Wij presenteerden een glaasje rauwe groenten met dipsaus, een trio van gevulde tomaatjes (met pesto-roomkaas, met garnaaltjes en met roerei en spekjes) en mini-wraps met kip. nadien werden de restjes tomatenvulling en wat toastjes nog op tafel gezet. Tot dan lag het fototoestel op de kast, ondanks het voornemen om deze keer alle hapjes op de gevoelige plaat te hebben…

Pauze! De paashaas was ondertussen toch wel in de tuin geweest zeker!? Kleine kabouter deed zijn best om alles te verzamelen.

paaseitjes rapen

Daarna mocht ieder zijn naam nemen en een plaatsje aan tafel kiezen. Alleen mijn stoel was voorbehouden (dicht bij de keuken), voor de rest deed ik deze keer niet aan tafelschikking. Te voorziene conflicten tussen disgenoten waren er niet, enige sturing was dus totaal overbodig.

Nadien: aardappelschijfje met zalmtartaar (ingredi√ęnt avocado zit er bij). Oudste zoon vond het niet lekker…

aardappelschijfje met zalmtartaar

Posteleinsoep (eigen kweek, ook de prei die er bij zat) met een toefje room en garnaaltjes. Daar ontdekte Oma dat ze een ware entertainer was: de simpele vraag wat iedereen zag in de room leverde hilarische antwoorden op.

posteleinsoep

Gegrilde peer met geitenkaas (of brie voor wie geen geitenkaas apprecieert) en gehakte nootjes, op een bedje van sla (uit eigen serre), met snippers daslook en een toefje peterselie (ook beiden uit eigen tuin).

gegrilde peer

Sorbet van vlierbloesem en champagne, met een blaadje munt. De sorbet was ik eigenlijk vergeten, dus iedereen kon live “the making of” meemaken. ’t Was wel een verademing toen de machine weer uit mocht, zo’n extra decibels heb je echt niet nodig op zo’n dag.

vlier-champagnesorbet

En dan, d√© uitdaging van de dag. Tajine met groenten en geconfijte citroen, opgediend met couscous. Er moeten er twee zijn, want mijn traditionele kokshartje wil met Pasen iets met lam op tafel, maar sommigen lusten dat niet. Die kregen dus een kiptajine. De kippeneters (4) waren in de minderheid, die kregen hun gerecht uit de traditionele aardewerken pot, de lamstajine (voor 10) werd in een gietijzeren pot van de buren bereid. Die citroen daarbij, da’s een must. De geur alleen al… Gelukkig heeft “onze” donderdagsmarkt een kraampje waar al zo’n oosterse ingredi√ęnten te vinden zijn. De verkoper vond het fantastisch dat ik op een traditioneel feest van bij ons een traditioneel gerecht uit zijn cultuur maak.
Het vlees kwam van Bioplanet. Geen gesponsorde post, maar oprecht veel lof over zoveel¬†kwaliteit. Mals, smaakvol, heerlijk. Bij het lamsvlees zaten paarse en gele¬†wortels, venkel, courgette en aubergine, bij de kip koos¬†ik witte selder ipv venkel. Terecht, bleek achteraf. Ik begin mijn tafelgasten te kennen ūüėČ

tajine, stoofpot en couscous

Ook twee porties couscous: √©√©n m√©t en √©√©n zonder rozijnen en pijnboompitjes, waarbij die m√©t gemaakt werd met de bouillon uit de lamstajine, die zonder met een “blokjesbouillon”. En dat allemaal zonder stress. En oef! ’t Was heerlijk. De vrees voor taai vlees was ongegrond, plan B (de frituur) niet nodig. nog een leuke bijkomstigheid: op twee¬†liter soep en drie miniwraps na was alles op.

Het dessert: een simpel Pinterest-idee, dat gelukkig de avond op voorhand gemaakt werd. Appelroosjes, die nog even terug opgewarmd werden in de oven, bestrooid met poedersuiker en in het gezelschap van heerlijk hoeve-ijs. Die van ons zagen er minstens even mooi en lekker uit, maar de fotograaf die het dessert hier fotografeerde had geen vaste hand.
Slagroom? Vergeten. Net als de koriander op de couscous trouwens, waarvoor man des huizes die ochtend twee keer naar de winkel gestuurd was…

Daarna was er koffie, met paaseitjes natuurlijk.

Jarige schoonzus kreeg achteraf alle snijbloemetjes mee, iedereen die wilde mocht een potje viooltjes meepakken voor in de tuin, en de ranonkeltjes die op de borden lagen staan hier nu in een speciaal (ook zelf gedecoreerd) vaasje.

vlindervaasje, voor S* en W* en al die anderen...

’t Is veel werk, veel plannen en goed voorbereiden, maar eigenlijk doe ik dat graag. Gelukkig vindt man des huizes het ook plezant om mee in de keuken en achter de stofzuiger te staan, en anderen een leuke dag en een gemeende “dankjewel voor wat je voor ons betekent” te bezorgen.
Kijk, die zachte vormen op de achtergrond: mijn rots in de branding.

rots in de branding

’s Avonds in de zetel dronken we nog een pintje, en zagen we dat iedereen zijn naampaashaasje¬†liet liggen. Dat was de vereiste als ze er volgend jaar opnieuw wilden bij zijn. ’t Zal zijn dat het goed was zeker?

 

 

 

 

Pasen

E√©n keer per jaar haal ik mezelf veel werk op mijn hals. Doelbewust, ’t is niet dat ik op voorhand niet weet waar ik aan begin…
Paaszondag is hier traditioneel een gezellig en lekker samenzijn met gezin, familie en goeie vrienden. Een bedankje om wat ze voor ons betekenden gedurende het voorbije jaar. De samenstelling van het gezelschap varieert jaarlijks. Meestal zijn er buren die na het aperitief verdwijnen, soms ook nog volk dat aanschuift bij het dessert.

De vorige edities brachten – mee dankzij mijn fantastische kwaliteit om altijd alles tot het laatste nippertje uit te stellen – de nodige stress met zich mee. Kan niet de bedoeling zijn, dus dit jaar bestelde ik een grote portie “zen”, en deed soms al eens iets op voorhand.

De WC poetsen bijvoorbeeld. Traditioneel een werkje van de laatste 10 minuten. Nu niet, en dat gecombineerd met een briefje “tijdelijk buiten gebruik” was een eerste stap in de goeie richting.

Ziehier, een planning voor een feestje met een uitgebreid menu.

Een tweetal weken op voorhand maak ik dat¬†menu op. Daar zijn een aantal spelregels bij, die ook jaarlijks vari√ęren. Deze keer mocht elke inwoner van dit huis een ingredi√ęnt kiezen, en dat moest “ergens” terug te vinden zijn in √©√©n van de gerechten (wortel, appel, chocolade, asperge, roquefort, bladerdeeg).
Verder zijn er minstens twee dingen die ik nog nooit zelf klaargemaakt heb, en nog nooit geproefd heb. Spannend dus, een gokje dat evenzeer kan mee- als tegenvallen.

De week voordien: recepten lezen, planning maken, boodschappenlijst opstellen, huis opruimen. Ik probeerde ook de tafeldecoratie uit, gewoon om zeker te zijn dat de bloempjes het minstens een dag zouden uithouden. En kijk: dit stukje staat al een week fris en vrolijk te wezen, voor amper 7 cent. Eierschaal van eigen kippen, snoeiafval van eigen haagbeuk (geweekt in water om soepeler te werken), viooltje met potgrond waar je zo’n 6¬†eitjes mee kan vullen.
eitje

Collect and go invullen en¬†vrijdag alles ophalen, zaterdag alle voorbereidende kookactiviteiten, tafeldecoratie maken en tafels dekken. Zaterdagavond kijken, en zien dat het allemaal ok is. Even met de dweil erdoor, en op ’t gemakje nog wat in de zetel hangen.
vlindertjes

viooltjeseitje

gedekte tafelZondagmorgen was er hier eerst nog eentje met een ochtendhumeur die dan ook nog “zijn” koffiekoek bijna in de maag van oudste broer zag verdwijnen. Man loste het op, terwijl ik de laatste details afwerkte.
Twee broers speelden paasklok voor kleine neefje, die voor het eerst op zijn kortje beentjes eitjes kwam rapen.

paaskokkenwerk

paasklokkenwerk

kruiwagentje vullen

kruiwagentje vullen

Zon, aperitief,¬†lekker eten en goed gezelschap. Meer moet dat niet zijn. En ja, omdat het eigenlijk allemaal goed gelukt is, ga ik nu nog even stoefen met het eten…

Aperitiefhapjes:

tapatomaat-crevette

tapatomaat-crevette

meloenspiesje, naar keuze met of zonder porto

meloenspiesje, naar keuze met of zonder porto

quenelle van geitenkaas op een bedje van gebakken appeltjes en zelfgemaakte vijgenconfituur (duurt langer om te benoemen dan om op te eten!)

quenelle van geitenkaas op een bedje van gebakken appeltjes en zelfgemaakte vijgenconfituur (duurt langer om te benoemen dan om op te eten!)

Voorgerecht: een pinterest-vondst die echt even goed lukte als op de foto. Superlekker! Ik rekende 100 ml afgewerkte panna cotta per persoon, maar een volgende keer is 80 ml genoeg.

panna cotta van Roquefort, met guacamole, peer, chilipopcorn en luikse siroop

panna cotta van Roquefort, met guacamole, peer, chilipopcorn en luikse siroop. Ook nog kleine veldkers, zo was de serre weer¬†onkruidvrij ūüėČ

Soep: aspergeroomsoep. Daar is geen foto van, vergeten, maar ze was wel lekker.

Tussengerecht:

Bladerdeegwafeltje met gerookte zalm en dille, op een slaatje van appel, venkel en wortel.

Bladerdeegwafeltje met gerookte zalm en dille, op een slaatje van appel, venkel en wortel.

Sorbet:

basilicumsorbet

Basilicumsorbet. By far de lekkerste sorbet die ik ooit al maakte.

Hoofdgerecht:

Lamsfilet met amandelkorstje, torentje van peer, koolrabi en pancetta, gestoofde postelein uit eigen tuin en kroketjes.

Tot daar mijn verdienste. Tussendoor had ik nog tijd om met petekindje met de autootjes te spelen. Voor die keer dat je hier van de grond kan eten, wil ik wel op mijn buik liggen spelen ook!

piep!

piep!

Schoonbroer maakte de foto, maar ook nog veel meer: hij volgt een cursus bakker, dus promoveerde ik hem prompt tot dessertenmaker van dienst. Drie overheerlijke taarten en een bord koekjes bracht hij mee. ’s Morgens was hij vroeger opgestaan dan wij, want blijkbaar is cr√®me-au-beurre een zeer gevoelig ding: alle ingredi√ęnten¬†moeten exact dezelfde temperatuur hebben, of het mislukt… en natuurlijk gebeurt dat op zo’n dagen!

frambozen-kokoscake, ananasbiscuit met ganache en crème-au-beurre taart.

frambozen-kokoscake, ananasbiscuit en crème-au-beurre taart.

heerlijke koekjes, die ondertussen allemaal op zijn

heerlijke koekjes, die ondertussen allemaal op zijn

Rond negen uur ploften we in ons lege huis in de zetel. We babbelden nog een beetje na met onze jongens, en het deed mij deugd om te horen dat ze er ook van genoten hadden. De jongste met limonade, de rest met een pintje. Zoals het het lekkerst is, recht¬†uit het fleske. Volgens mij kan je daaraan ook wel zien dat ik geen Libelle-madam ben ūüôā

Over vakanties die hier eigenlijk nooit rustig zijn…

…en hoe we onszelf dat elke keer opnieuw weer met veel plezier aandoen.

Het begon al donderdag voor de paasvakantie: twee jongens thuis wegens examens gedaan, een week of weekend weg in het verschiet, dus wassen, plassen, rugzakken maken, laatste verkleedkleren bij mekaar zoeken, enfin, een hele dag bezig met vanalles.

Vrijdag rapporten ophalen en even in de vlucht bekijken, twee oudste zonen moesten een opgeruimde kamer hebben en mochten dan de deur uit, twee jongsten op weekend met de scouts, en moeder alleen thuis wegens man des huizes op de lappen met collega’s, compleet met overnachting. Bweurk! Koude voeten dus, en een veel minder diepe slaap dan gewoonlijk.

Misschien gelukkig, want oudste stond om 7u op het rolluik te kloppen, een kwartier vroeger dan afgesproken. Die vertrok op cursus en taxi mama rukte dus uit. Daarna kwamen vervolgens zoon 2, man en de twee scouts thuis. Huis vol weekendtassen, wassen, plassen, de never-ending story dus.

Maandag en dinsdag ging dit nog even door, en ook het strijkijzer deed ijverig mee. Ondertussen deden we al een beetje van “vooruitziende mens” en maakten we de decoratie voor ons paasfeest. Eitjes uitblazen, olieverf verdunnen met terpentijn, op water spatten, en eitje daar over rollen. Een mooi gemarmerd effect krijg je dan. We deden hetzelfde met een blad papier, om daar dan naamkaartjes van te maken. Groen-wit en een vleugje geel, dat worden de kleuren. Menu moet nog volledig samengesteld worden.

Woensdag maakten we mee de zolder leeg bij mijn ouders. De jongens met hun jonge benen en flexibele lijfjes deden trappen en kropen onder het dak om alle veel te lang gespaarde spullen naar beneden te dragen. Speelgoed van vroeger, cursussen, steriliseerbokalen, magazines…manmanman, wat een verzameling!

Donderdag alweer valiesjes, rugzak en motokoffer inpakken: valiesjes voor de twee jongsten die bij mijn ouders zouden logeren, ook computer en wat verse onderbroeken voor oudste zoon die door mijn broer zou opgehaald worden van zijn cursus en ook naar mijn ouders ging, rugzak voor zoon twee die per fiets op scoutsweekend vertrok, en dan wikken en wegen wat er in die √©ne koffer van de moto paste. Meer dan gedacht, gelukkig :). De twee jongsten vertrokken donderdagmiddag al, zoon twee stapte op de fiets toen wij bijna op de moto zouden stappen. Laatste dingetjes controleren…deuren dicht, kippen genoeg water, buren vragen om eitjes te rapen, portefeuille, rijbewijs, identiteitskaart…Euh? Waar is die? O ja, waarschijnlijk nog in de broekzak van zoon twee, want die kaart geldt ook als pasje voor de bib. Als je de betere HBO-series wil ontlenen moet je 16+ zijn, of de pas van de mama vragen natuurlijk. Nu ja, zoon vond het wel stoer dat mama en papa met de moto tot bij hem (en nog veel belangrijker: zijn vrienden en vriendinnen) kwamen om die kaart. Nog een high five, en wijlie weg: Baai van de Somme, met tussenstop¬†om 18u op de markt van Arras, waar we samen met de twee andere koppels motards een royale portie frieten naar binnen werkten, en onze ogen de kost gaven op het terras van “Couleur Caf√©”. Heerlijk, mensjes kijken in het avondzonnetje.

Dan volgde een fantastisch weekend, waarvan foto’s en verslag mogelijks nog volgen.

Zondagavond kwamen we met stijve knie√ęn, redelijk koude vingers en een platgezeten achterste thuis, waar twee zonen¬†ons opwachtten. Niet geheel volgens afspraak, maar na veel over- en weer ge-sms was oudste zoon van bij mijn ouders toch naar huis getreind. Wassen, plassen, en planten terug in de grond steken. De buurtjes die eitjes kwamen rapen waren even vergeten om het poortje van het kippendomein weer dicht te doen. Gelukkig hadden de dames niet t√© veel schade aangericht. Ik gaf alles water, want uit de hemel moesten we niks verwachten.

Maandag kwamen de twee jongsten terug thuis, en dan moet iedereen altijd terug een beetje zijn draai vinden. De jongens moeten weer wennen aan mekaar, elk weer hun plekje zoeken, en voor ons, na een “zen” weekend is de drukte van vier puberzonen ook weer een hele andere wereld. Zeker als er door sommigen onrealistische plannen gesmeed worden, gaande van pretparkdag tot “eventjes” de tent opzetten voor een mega sleep-over in de tuin. Hallo!?
Zoon met zakgeld (spaarzaam type, werkt hard voor af en toe een extraatje) ging met vrienden van skivakantie naar Gent, en de dag erna naar Bobbejaanland. Zoon met het gat in de portemonnee sprak af met vrienden aan de Scheldedijk, en was vreselijk viesgezind omdat hij geen pretparkticket kon betalen, en hij ondertussen niet meer alles voorgeschoten krijgt. Bezint eer gij uitgeeft was de strenge (maar rechtvaardige) boodschap. Hij wilde het niet weten, en bleef slechtgezind.

Kleinste zoon vroeg twee dagen een vriendje op bezoek, en samen met zoon drie amuseerden die zich kostelijk met constructiespeelgoed, een filmcameraatje en Youtube. Ook hele trampoline-  en achtervolgingsscènes werden gefilmd.

Ondertussen werd alles voor Pasen besteld (leve collect & go!) en ijverig opgeruimd. Vrijdag de dweil door het huis, en zaterdag terwijl de twee oudsten hielpen op het paasontbijt van het PWO stond ik achter de kookpotten. Een goeie voorbereiding is alles! Ondertussen werd hier en daar nog wat volk bij-uitgenodigd voor het aperitief. Alles was ongeveer klaar toen ’s avonds de ene¬†zoon¬†naar de repetitie ging, de twee anderen een uitvlucht verzonnen om niet te moeten gaan, en man des huizes de laatste flessen koel legde.

Pasen begon vroeg op de morgen met een bezoek aan de bloemenmarkt voor de laatste tafeldecoratie, een ontbijt in verschillende schuifjes, en de laatste hand aan de aperitiefhapjes. Vanaf 12u was ’t ¬†huisje vol: aperitief voor vrienden, buren en familie. Nadien bleven we met 14 over om te genieten van¬†spijs en drank, de tuin, de zon, de kleinste hummel van de familie, verhalen, gezelligheid. ’t Is altijd veel werk op voorhand, maar ik kan er √©cht van genieten.

Maandag ¬†begon ook vroeg: jongens met de scouts weg, en wij naar de Koninklijke Serres in Laken. Blogpostje en foto’s volgen mogelijk een beetje later deze week.
Nadien kuierden we nog wat rond in Brussel,  vergaapten ons aan het ongelooflijk aantal chocolateries, en keerden terug naar de realiteit op het moment dat de zonen hun boekentassen moesten maken. In al deze drukte vergaten we zelfs dat er chocolade eieren waren. Die liggen nog netjes in de plooibox, uit het zicht. Volgend weekend de klokken laten overvliegen kan ook zeker?

En nu, twee dagen na de vakantie, is het hier weer rustig, gaat alles zijn gangetje, en vond ik eindelijk tijd om nog eens iets te schrijven. Morgen vereer ik de moestuin met een bezoek, vrijdag help ik opnieuw koken in het PWO, en gegarandeerd wordt het weekend weer een rush van hier naar daar. Maar je hoort mij niet zeggen dat ik dat erg vind!

En jullie? Fijne vakantie gehad?