Tagarchief: petekindje

Een update

Een maand geleden werd oudste zoon behandeld met laser voor zijn rookverslaving.

Een vraaggesprekje gisteren leerde mij dat het goed gaat. Al kan ik dat dagelijks zien en ruiken ook natuurlijk.

-En, lukt het nog?
-Ja natuurlijk.
-Zijn er grote verschilen met de keren dat je zonder hulp probeerde te stoppen?
-Ja. Ik ben minder “opgefokt”, kan gewoon in rokend gezelschap staan babbelen zonder zin te hebben in een sigaret, ben minder humeurig en kan zelfs na een paar pintjes op een feestje blijven nee zeggen.
-Heb je de eerste week veel afkickverschijnselen gehad? 
-Nee. Zelfs amper een vuil hoestje.
-Zijn er valkuilen waar je bewust van wegblijft? Situaties die in je hoofd gelinkt worden met sigaretten?
-Er zijn uiteraard zo’n situaties, maar ik kan ze niet ontlopen. In mijn klas rookt bijna iedereen, en ik ga niet elke pauze alleen staan hoor! Koffie, dat is geminderd. In plaats van een thermos mee naar school te nemen drink ik nu ’s morgens een tas, en de rest van de dag water.
-Zou je deze methode om te stoppen aan anderen aanraden?
-Ja, helemaal. Als ze iets willen weten moeten ze ’t maar vragen. Alleen maar positief.
-Heb je nu al veel bespaard dankzij dat stoppen? 
-Euh…(neemt er een rekenmachine bij en zit wat te tokkelen). Stel dat ik deze maand alles gerold had: 27 euro. Stel dat ik allemaal gewone sigaretten gerookt had: 87 euro. Laat ons een realistische schatting maken: 50 euro. Op gewone dagen rolde ik, naar fuiven en feestjes nam ik een pakje sigaretten mee (Dat betekent dat na drie maanden de kosten van de behandeling “terugverdiend” zijn)
-Voel je fysieke veranderingen?
-Ik ruik en proef weer beter, en heb de indruk dat de conditie ook weer in stijgende lijn gaat.
-En word je nu ook frisser wakker?
-Moeder! Wa voor een belachelijke vraag is da! Fris wakker worden, da kan ni!

Voila, en toen was ’t gedaan met vraaggesprek. Volgende maand opnieuw.
Zoon twee vindt het nog steeds stoer om te staan dampen en stinken, en zijn vingers te zien vergelen. En die heeft wél een smerig hoestje…

Verdere updates?

Ja, we doen nog steeds mee met dagen zonder vlees. We putten al eens uit ons recepten-archief, dus niet alle dagen iets nieuws. Ik post nog wel eens wat foto’s en recepten als ik van de buren mijn SD-kaart terugkrijg. Tussen de bedrijven door maakte ik wat foto’s van hun oudste zoontje, voor communieprentjes.

De bookchallenge ligt even een beetje stil. Dringend eens naar de bib gaan om vers leesvoer, en dringend eens werk maken van een verslagje over wat er gelezen werd.

Ook tuin en moestuin vragen aandacht, maar die geef ik ze graag. Alles liever dan binnen stof afdoen of dweilen.

Er werd min of meer een datum afgesproken om de resterende ruiten in de serre van schoonbroer en schoonzus te gaan placeren. Ah ja, de tomatjes moeten dit jaar van eigen kweek kunnen hé. Als bedanking voor het al gedane werk, en wat nog volgt, werden we getrakteerd op een etentje gisterenavond. Schoonbroer huurde daarvoor zelfs een heel restaurant af! (of die mensen draaiden zwaar verlies gisteren, dat kan ook. Lekker eten, gezellig etablissement, maar op een vrijdagavond als enige klanten aan tafel zitten, dat doet vreemd aan)

Vorige week was ook skiweek voor broer en schoonzus, en dan komt er hier traditiegetrouw een kleine kabouter logeren.

fietsende tuinkabouter
Zo een blond krullebolletje, dat over een gigantische woordenschat beschikt en iedereen hier in huis moeiteloos om zijn vinger wist te draaien. Poezen, kippen, een grote tuin, met veel volk aan tafel: het ventje keek zijn ogen uit. Zijn knuffel werd met veel overgave verzorgd. ’t Is een goeie slaper, die net als zijn neven niet echt graag opstaat. Serieus, hoeveel twee-en-half-jarigen draaien zich nog eens lekker om in hun slaapzakje als je denkt dat ze wakker zijn? Petekindje deed dat met de woorden “nee mete eidi, nog een beetje slapen!”. Duizend hartjes voor zo’n kind!

Herboristenopleiding: blijft de max. Even meegeven dat je bij kruidenbereidingen dezelfde vieze vetvlekken op je kleren kan maken als op een gewone dag in je eigen keuken. Wasmachine to the rescue!

Nu komt Pasen stilaan dichterbij, en dankzij een reactie op het logje van vorig jaar weet ik dat ik dringend in actie moet schieten. Anders zal er niet veel zen aan zijn…
De gasten weten dat ze mogen komen, de klokken weten dat ze langs mogen vliegen en dankzij Madam Menck heb ik ook al een decoratie-idee, maar daarmee is voorlopig alles gezegd. Werk aan de winkel dus.

 

 

Pasen

Eén keer per jaar haal ik mezelf veel werk op mijn hals. Doelbewust, ’t is niet dat ik op voorhand niet weet waar ik aan begin…
Paaszondag is hier traditioneel een gezellig en lekker samenzijn met gezin, familie en goeie vrienden. Een bedankje om wat ze voor ons betekenden gedurende het voorbije jaar. De samenstelling van het gezelschap varieert jaarlijks. Meestal zijn er buren die na het aperitief verdwijnen, soms ook nog volk dat aanschuift bij het dessert.

De vorige edities brachten – mee dankzij mijn fantastische kwaliteit om altijd alles tot het laatste nippertje uit te stellen – de nodige stress met zich mee. Kan niet de bedoeling zijn, dus dit jaar bestelde ik een grote portie “zen”, en deed soms al eens iets op voorhand.

De WC poetsen bijvoorbeeld. Traditioneel een werkje van de laatste 10 minuten. Nu niet, en dat gecombineerd met een briefje “tijdelijk buiten gebruik” was een eerste stap in de goeie richting.

Ziehier, een planning voor een feestje met een uitgebreid menu.

Een tweetal weken op voorhand maak ik dat menu op. Daar zijn een aantal spelregels bij, die ook jaarlijks variëren. Deze keer mocht elke inwoner van dit huis een ingrediënt kiezen, en dat moest “ergens” terug te vinden zijn in één van de gerechten (wortel, appel, chocolade, asperge, roquefort, bladerdeeg).
Verder zijn er minstens twee dingen die ik nog nooit zelf klaargemaakt heb, en nog nooit geproefd heb. Spannend dus, een gokje dat evenzeer kan mee- als tegenvallen.

De week voordien: recepten lezen, planning maken, boodschappenlijst opstellen, huis opruimen. Ik probeerde ook de tafeldecoratie uit, gewoon om zeker te zijn dat de bloempjes het minstens een dag zouden uithouden. En kijk: dit stukje staat al een week fris en vrolijk te wezen, voor amper 7 cent. Eierschaal van eigen kippen, snoeiafval van eigen haagbeuk (geweekt in water om soepeler te werken), viooltje met potgrond waar je zo’n 6 eitjes mee kan vullen.
eitje

Collect and go invullen en vrijdag alles ophalen, zaterdag alle voorbereidende kookactiviteiten, tafeldecoratie maken en tafels dekken. Zaterdagavond kijken, en zien dat het allemaal ok is. Even met de dweil erdoor, en op ’t gemakje nog wat in de zetel hangen.
vlindertjes

viooltjeseitje

gedekte tafelZondagmorgen was er hier eerst nog eentje met een ochtendhumeur die dan ook nog “zijn” koffiekoek bijna in de maag van oudste broer zag verdwijnen. Man loste het op, terwijl ik de laatste details afwerkte.
Twee broers speelden paasklok voor kleine neefje, die voor het eerst op zijn kortje beentjes eitjes kwam rapen.

paaskokkenwerk

paasklokkenwerk

kruiwagentje vullen

kruiwagentje vullen

Zon, aperitief, lekker eten en goed gezelschap. Meer moet dat niet zijn. En ja, omdat het eigenlijk allemaal goed gelukt is, ga ik nu nog even stoefen met het eten…

Aperitiefhapjes:

tapatomaat-crevette

tapatomaat-crevette

meloenspiesje, naar keuze met of zonder porto

meloenspiesje, naar keuze met of zonder porto

quenelle van geitenkaas op een bedje van gebakken appeltjes en zelfgemaakte vijgenconfituur (duurt langer om te benoemen dan om op te eten!)

quenelle van geitenkaas op een bedje van gebakken appeltjes en zelfgemaakte vijgenconfituur (duurt langer om te benoemen dan om op te eten!)

Voorgerecht: een pinterest-vondst die echt even goed lukte als op de foto. Superlekker! Ik rekende 100 ml afgewerkte panna cotta per persoon, maar een volgende keer is 80 ml genoeg.

panna cotta van Roquefort, met guacamole, peer, chilipopcorn en luikse siroop

panna cotta van Roquefort, met guacamole, peer, chilipopcorn en luikse siroop. Ook nog kleine veldkers, zo was de serre weer onkruidvrij 😉

Soep: aspergeroomsoep. Daar is geen foto van, vergeten, maar ze was wel lekker.

Tussengerecht:

Bladerdeegwafeltje met gerookte zalm en dille, op een slaatje van appel, venkel en wortel.

Bladerdeegwafeltje met gerookte zalm en dille, op een slaatje van appel, venkel en wortel.

Sorbet:

basilicumsorbet

Basilicumsorbet. By far de lekkerste sorbet die ik ooit al maakte.

Hoofdgerecht:

Lamsfilet met amandelkorstje, torentje van peer, koolrabi en pancetta, gestoofde postelein uit eigen tuin en kroketjes.

Tot daar mijn verdienste. Tussendoor had ik nog tijd om met petekindje met de autootjes te spelen. Voor die keer dat je hier van de grond kan eten, wil ik wel op mijn buik liggen spelen ook!

piep!

piep!

Schoonbroer maakte de foto, maar ook nog veel meer: hij volgt een cursus bakker, dus promoveerde ik hem prompt tot dessertenmaker van dienst. Drie overheerlijke taarten en een bord koekjes bracht hij mee. ’s Morgens was hij vroeger opgestaan dan wij, want blijkbaar is crème-au-beurre een zeer gevoelig ding: alle ingrediënten moeten exact dezelfde temperatuur hebben, of het mislukt… en natuurlijk gebeurt dat op zo’n dagen!

frambozen-kokoscake, ananasbiscuit met ganache en crème-au-beurre taart.

frambozen-kokoscake, ananasbiscuit en crème-au-beurre taart.

heerlijke koekjes, die ondertussen allemaal op zijn

heerlijke koekjes, die ondertussen allemaal op zijn

Rond negen uur ploften we in ons lege huis in de zetel. We babbelden nog een beetje na met onze jongens, en het deed mij deugd om te horen dat ze er ook van genoten hadden. De jongste met limonade, de rest met een pintje. Zoals het het lekkerst is, recht uit het fleske. Volgens mij kan je daaraan ook wel zien dat ik geen Libelle-madam ben 🙂