Tagarchief: Rock Werchter 2016

Ze zijn terug

De Werchtergangers werden deze middag opgepikt door man des huizes. Hij stuurde een berichtje: geurtje amper te verdragen.
Ik had niet anders verwacht.

De zonen kwamen via de tuin binnen, al het materiaal mocht gewoon gedumpt worden op het gazon.
Poseren voor de foto ging nog net, en ze waren enthousiast, maar véééél te moe om dat te laten zien.
doodmoe, maar content
Zoon twee (rechts) was aan zijn tweede editie toe, die douchte en kwam nadien zijn spullen sorteren. Veel kleren mogen op een kort programma, alleen om het geurtje te verdrijven. Zoals voorspeld zitten daar alle handdoeken en bijna alle onderbroeken bij. Douchen en proper zijn op een festival, da’s voor mietjes.
Zoon drie douchte, en toen hij werd verzocht om ook zijn tas leeg te maken kwam er onsamenhangend gebral over draadjes over zijn lippen. De jongen ligt zo ongeveer in coma na zijn eerste keer Werchter.

In het kader van “dat moet hier vooruitgaan” laadde ik zelf dan zoveel mogelijk uit, en kijk, een kleine twee uur na thuiskomst is hun kampeermateriaal nog alles wat opgeruimd moet worden. (Ja, ze hebben alles weer netjes mee! We doen ons best om hier wat respect voor materiaal bij te brengen. Niet zoals dit)
kampeermateriaal
Slaapzakken hangen al te drogen, toiletzakken kunnen weer gevuld worden voor het volgende vakantie-avontuur en binnen een kwartiertje zijn de regenjassen ook opnieuw proper en waterdicht.
Dat grijze zeil is de onderkant van een tent, ze hadden amper modder op het stuk waar ze stonden.
Dat er wel degelijk modder was bewijzen de schoenen. Uren in de wind stinken ze, en de bijna-afgeschreven sneakers die klaar lagen voor de vuilnisbak mogen er nu zonder verpinken in. Wees blij dat computerschermen de bijhorende geurtjes niet meegeven!
afgeschreven sneakers
Laarzen? Dat was goed voor één dag. Zoon twee heeft zijn voeten daar helemaal op kapot gelopen, en was blij dat moeder toch gezegd had dat hij best ook zijn bottines meenam.

Straks mogen ze hier bij wijze van uitzondering hun voetjes op tafel leggen, om ze met zalfkes en smeerseltjes zo snel mogelijk weer in topconditie te laten brengen.

Veel vertelden ze nog niet, dat komt nog, maar Rammstein was voor alletwee zonder twijfel het grootste feestje.

Oh jee, zo nat!

Als dat maar goedkomt, met de helft van mijn kroost, ginder op Werchter. Ik hoop dat ze niet verzuipen. Die Nekkerhal had nu toch al open kunnen gaan?

Gelukkig zijn ze er geraakt, hebben ze mekaar gevonden, zitten ze dus op dezelfde vijver camping en staan volgens de laatste berichten de tenten bijna recht. Nu hopen dat dat vanavond geen zwembadjes zijn.

Geef mij maar een concert in een schone zaal met gemakkelijke zeteltjes…