Tagarchief: steenschotten

Tussendoortje met steenschotten

Onze hobby dreigt binnenkort te eindigen, Villa Steenschot is immers bijna af.
Daarom combineerden we “even een serreke gaan afbreken in Diepenbeek” met “nog wat snuisteren in de hobbywinkel in Zutendaal”.

Resultaat: schoonbroer en schoonzus blij met een glazen huisje voor hun tuin, en geladen naar huis, en wij blij met steigerhout en steenschotten, ook geladen naar huis.
Een kort momentje van paniek toen de glasbok het begaf mocht de pret niet drukken. Je neemt dan gewoon de eerste afrit, herschikt alles eventjes en een uur later neem je de draad weer op.kar herladenAls je dan kan afsluiten met mosselen-friet is de dag geslaagd.

De volgende morgen bekeken we wat er nog gedaan kon worden. Het terrasje uitgraven. Resultaat zou weer een berg goeie tuinaarde zijn, die “ergens” naartoe moet. Daarom fabriceerden we eerst een bloembak, van steenschotten, zodat we geen tien keer grond moeten verleggen. We zijn daar nogal straf in, wij, in grond verleggen…werken in de zonHet was heet op onze grijze vlakte, maar onder een parasol lukte het nog net. Sommige buren kwamen kijken, in de hoop dat we daar een pop-up café hadden geïnstalleerd. Ik was vooral publiek en aangeefster van materialen en drank, maar toen het zware werk begon trok ik ook geschikter schoenen aan.
toerist op sandalenwerkmensch met bottinesProfielen werden op maat geslepen (vonken en stank), profielen op maat slijpende azobéplaten op maat gezaagd (joepie, de juiste maat viel nét naast de draadstang) en het geheel in twee stukken gemonteerd.zijwandje bloembakTussen de twee delen van de bloembak moet ook een gegalvaniseerd profiel komen, maar die waren helaas niet voorradig. Voorlopig houden we ze op de juiste afstand met steigerhout.
bloembak Deze keer geen funderingswerken: de profielen zijn 10 cm langer dan de platen, en alles staat 10 à 20 cm in de grond (onze oprit helt nogal af, dus aan het huis staat het geheel dieper dan meer naar de straat toe). De vuile grond werd opnieuw tot tegen de platen geschept, vullen met tuinaarde gebeurt als we ons terrasje beginnen te leggen.

Wie suggesties heeft voor de beplanting: laat maar komen. Volle zuiderzon, een verhoogde bak, dus waarschijnlijk eerder droge grond, en neutrale pH. Geen geel-oranje-rood, en niet te hoog aan de straatkant, we moeten immers nog kunnen zien of we van onze oprit kunnen rijden zonder brokken te maken.

Weerom met dank aan Menck voor de inspiratie.

 

Villa Steenschot – 7. hoe de stelling van Pythagoras van pas kwam

Zaterdag
Alle materiaal aanwezig, droog weer, en veel goesting. Meer moet dat niet zijn.
Bij dat materiaal lag ook een rekenmachine waarmee je vierkantswortels kan berekenen. Doenk!? Tja, dat dacht ik eerst ook.
Maar hoe zet je palen zo neer dat de muren mooi in een hoek van 90° zullen staan? Awel, hier komt Pythagoras er bij kijken, en wel ongeveer zoals hier beschreven.

plannetje tuinhuisstelling van PythagorasMan des huizes zette streepjes, legde zijn meter en berekende één en ander. Achteraf moest ik gewoon de meter vasthouden, en zo kwam alles goed. Een wiskundeleerkracht kan dat ongetwijfeld veel beter uitleggen, maar ik was vandaag “handjes”, dus ik stelde mij daar allemaal geen vragen bij. Zo doen wij dat al jaren: afspreken wie “handjes” is en wie “brains”. De ene denkt, de andere doet. Als we alletwee hetzelfde willen zijn komt dat niet goed, dat weten we ondertussen: oeverloze theoretische discussies, of iemand die een spijker slaat waar de ander juist een plank wil vasthouden, dat soort dingen.

’s Morgens was Man ook al achter een remork vol steenpuin gereden, en de zonen verhuisden dat bij wijze van studiepauze  naar de tuin. Die twee oudsten, dat wordt stilaan ook een geolied team.
kar leegscheppenpuin stortenOp een (gerecupereerde) worteldoek (laat water door, maar belet dat alles verzakt, hoorden we van een stielman) werd alles uitgekieperd en een beetje geëffend.
ondergrond effenenOok de resten stabilisé van overbuurman die een oprit aanlegt dropten we daar. Beter dan op de stoep te blijven liggen niewaar? Er moet nog een lading puin gehaald worden, ’t is nog niet genoeg.

Bij deze: ode aan veel van onze buren. Gerief gebruiken? Kom maar vragen! Remork met dubbele as nodig? Ge weet hem staan toch? En ja, dat mag voor steenpuin, dat gaat daar wel uit met “ne veegbeustel” hé! Raad nodig voor den ellentrik? Geen probleem. Oh, wat hou ik van ons knusse dorpje!
electriciteitsdraad klaarleggenOp een helder moment zorgde ik er voor dat het licht in het duister niet gezocht moet worden onder een ton steengruis. Toch even brains dus 🙂

Op één paal na stond alles zaterdagavond. Net reuzegrote satéstokken die in de grond geprikt zijn. Ondertussen is het aan het regenen, het steenpuin wordt op zeer gemakkelijke wijze van stoffig boeltje omgetoverd tot stevige koek waarop we verder kunnen werken de volgende dagen.

Zondag
De laatste paal staat nu ook, en voor de rest hielden we ons een beetje bezig. Aardbeien en rode besjes plukken, erwtjes oogsten, de eerste framboos proeven.
Genieten van ’t zonneke dat af en toe kwam piepen, en een beetje lui zijn, zoals dat op zondag moet kunnen.

Goeie timing

Als de jongens hier culinair verwend zijn, met grote mond melden dat ze niks meer te doen hebben voor school, overlopen van energie en een (weeral!) platte beurs hebben, dan maak ik daar een win-win situatie van.
stapels steenschotten op oprit Twee en een half uur hebben ze gesleurd met steenschotten, onze oprit is weer leeg. Ze waren moe, zoveel is zeker. De douglasplanken wegen veel (x 20), maar de azobe steenschotten nog veel meer (x 15) Dat gecombineerd met telkens een 150 meter afstand zorgde voor enige vermoeidheid, flauwe humor en stuipen van slappe lach.

zoek de fout

“Mama, zoek mijn fout”

tafeltje

“Geen café hier? Dan maken we het zelf wel hé! Whoehahaha!”

De overschotten van het avondeten raakten moeiteloos weggewerkt nadien, en ze sliepen als roosjes, op een veel vroeger uur dan normaal.
restjes avoneten geraken opIk keek en zag dat het goed was. 🙂

 

Villa Steenschot – 6. Start!

Eindelijk, we kunnen er aan beginnen. Weer een stapje dichter naar een lege(re) garage en een superstrak georganiseerd tuinhuis. Ahum.

Aan de ontbijttafel werd gediscussieerd over de te volgen strategie. Eerst een hele hulpconstructie opzetten om nadien de eigenlijke palen op hun juiste plaats te krijgen leek mij te veel verkwiste tijd, en redelijk zinloos als je pasdarm, waterpassen en touwen hebt. Het werd een simpele versie met palen en touwtjes.

Eerst rekenen: boordsteen + twee steenschotten op mekaar= 2,45 meter.
De gegalvaniseerde palen zijn 3m lang (exact, tot op de millimeter, dat hebben we wel even nagemeten), dus ze moeten 70cm in de grond. Dat is de hoogte waarop de bovenzijde van de bordsteen komt, en dat is de berekening voor de achterwand. Er moet een beetje (10 à 15 cm) “scheut” op het dak zitten, de palen aan de voorzijde worden dus maar 55 of 60 cm ingegraven.

Hoe begin je daar aan in een afhellende tuin?
voorlopige en definitieve markeerpaalWe klopten 4 afgedankte palen stevig in onze grasmat, naast de bamboestokjes die de “ongeveer” afmetingen aanduidden, en bepaalden mbv een pasdarm het niveau voor de bovenzijde van de boordsteen.
niveau aanduiden met pasdarm
Dan een put maken voor de eerste paal, niveau aftekenen op de hulppaal, de gegalvaniseerde paal en met een touw, en dan de paal pas zetten.
maataanduiding op hoekpaal

metserstouw op juiste hoogtebaksteen onder in puthoekpaal staat pasDat lukte met wat aangeschroefde gerecupereerde balkjes, want de wind speelde nogal mee. De baksteen onder in de put zorgt voor een verdeling van het gewicht, de palen zakken anders verder weg dan bedoeld (zwaar en relatief dun, weetjewel).

Waterpas in alle richtingen? Ok, snelbeton rond de paal, laten uitharden en ondertussen kijken waar de volgende moet komen.
Daar hebben we wat gesukkeld en tijd verloren met kijken en nadenken en koffie drinken en nog eens kijken, maar uiteindelijk lukte het.
tussenpaal zettenPaneel (provisoir maar wel waterpas) plaatsen, paal plaatsen en fixeren, en inbetonneren. Zo ver geraakten we zaterdag.
steenschot, mooi aansluitend aan tussenpaal.

De steenschotten worden met het stukje dat in het metalen u-profiel zit bevestigd tegen de steunpalen, zodat het hout en het stukje metaal van de paal in één vlak liggen.
Zondag werden op dezelfde manier de twee overblijvende palen gezet, op twee uurtjes was dat gefikst. Routine zeker? Even nameten leerde ons dat we zéér nauwkeurig gewerkt hebben: alle afstanden kloppen, ook tot op de millimeter.

Daarna schepte man des huizes het complete vloeroppervlak uit, en effende het zo goed mogelijk. Het lijkt wel een gigantische zandbak nu. Of kattenbak…
zandbakNog een meevaller:  we vonden voor een appel en een ei een houten raam dat qua afmetingen past. We informeerden waar we “bricquelion” (gebroken steenpuin, voor wie geen metsers verstaat) kunnen halen. Zand en cement om stabilisé te maken hebben we, en vandaag wordt de rest van het materiaal geleverd (elke keer twee platen halen is een beetje zotjes hé). Onze hobby voor volgend weekend is bij deze weer bepaald 😉

 

Strakke Planning

Yes yes, mijn moestuinplan was al af op 20 november. En mijn lijstje met wat-zou-ik-nog-willen ook. Alleen spijtig dat ik het daarna samen met de zaaigids van Velt een beetje te goed opruimde. De deadline voor de bestelling haalde ik niet, en het gevolg is dat ik nu zelf achter biozaden moet zoeken. Nu ja, moeten…ik vind het wel leuk om wat te snuisteren in de webshops en de catalogussen.

moestuinplan en zaaigidsen

Nu nog beslissen wat ik écht nodig heb, en dan kan ik mijn boodschappenlijstje meegeven met man des huizes. Toch wel een voordeel aan zijn job: hij komt zowat overal in Vlaanderen, en in een groot stuk Nederland. Ecoflora en Vreeken moeten dus geen bestelling verzenden (’t schijnt dat dat bij die laatste wel eens lang wil duren), maar ik krijg ze wel thuis geleverd. De markt in Aalst vereer ik zelf wel eens met een bezoek, voor bio-pootaardappelen, en een paar “speciallekes” komen van De Nieuwe Tuin.
De aardappelkeuze is voorlopig het moeilijkst. Ik wil 1 bed vroege (waar eventueel een paar rassen kunnen getest worden), en 1 perk late aardappelen. Bionica wil ik niet meer, die had ik vorig jaar en die vonden wij hier met z’n allen niet lekker. Sarpo Mira? Toluca? Dat schijnen wel resistente rassen te zijn. Voor de vroege wil ik Lady Christl proberen, en een paarse soort, voor de fun. Alle suggesties welkom.

De moestuin geraakt stilletjesaan ingedeeld zoals ik het wil. Met het zachte weer tussen kerst en nieuwjaar zijn we al verder dan we gehoopt hadden. De moestuinbakken die we al konden aanleggen zijn er, twee perken (de twee bovenste aan de linkerkant) nog niet omdat daar nu nog een lekkend tuinhuisje staat. Dat is dringend aan vervanging toe. We moeten alleen nog even uittekenen hoe we met steenschotten en H-profielen een berging zullen ineenknutselen.
Ook het “hoofdpad” ligt er, klinkertjes die al ontelbare keren verlegd zijn hebben hun definitieve plek gekregen. De serre staat op het linker-onderste perk. De bedoeling is dat mijn plastieken tunneltje toch zijn tijd meegaat, en om de twee? drie? jaar van plaats verhuist. Het open plekje in het midden is voor mijn boomstam, of appelsienkistje, of stapel bakstenen, maakt niet uit, zolang ik daar maar op mijn gemak kan gaan zitten en genieten. 

moestuinplan 2014

De frambozen zijn verplant, de japanse wijnbes die we van Hugo kregen staat er, de fruithaag kan zijn gang gaan. Samen met aardbeien, moerbeien, appels (voorlopig van de buren, onze boompjes zijn te jong), vijgen en druiven (idem, maar van de andere buren) en rode en witte bessen zorgt dat hopelijk voor een aantal potjes confituur en gelei.

Hier binnen staan al wat zaaikistjes met prei en sla, ook wat stekjes van druiven (ras zal onbekend blijven, het was overschot en vooral bedoeld als oefenmateriaal om te leren stekken) en deze week pak ik de serre aan. Sinds de storm ben ik daar alleen maar even gaan kijken of er niks kapot was, maar behalve compleet “toegeslagen” grond en plasjes water die overal blijven staan mankeert er niks. Oef. De rabarber moet nog verzet worden, en dan wil ik wel eens proberen om mijn moestuinseizoen wat te vervroegen met serregroenten. Ik ben benieuwd!