Tagarchief: vlierbloesemconfituur

Vlierbloesemtijd!

Olé! Vreugdedansje.

Twee flessen vlierbloesemchampagne staan al in de kelder. Ik had amper geduld genoeg om er aan te beginnen, en de eerste vier schermen die in bloei stonden werden direct geplukt. Misschien net ietsjes te vroeg, want het vergisten begon niet spontaan, ik heb na enkele dagen een mespuntje bakkersgist mee in de kom gezwierd. Daarna kwamen er bubbeltjes.
Elke dag ga ik eens kijken en draai ik even het stopje los, want hier en daar las ik al over ontploffingsgevaar.

Het ziet er raar uit, met wat vlokjes in de vloeistof, maar het ruikt wel lekker. Nog twee weken geduld, en dan kan ik zeggen of dit experiment voor herhaling vatbaar is of niet.

Natuurlijk wordt ook de favoriete confituur weer aangevuld. Abrikozen-vlierbloesem, dat blijft gewoon de allerbeste. Op de markt waren de abrikozen lekker en betaalbaar. De bloesems werden geknipt en lagen een nachtje te weken in sinaasappelsap, de pot ging op het vuur en zestien potjes pure verwenconfituur zijn nu klaar.

Naast het appelsiensap stond er ook water met citroen en bloemschermen te trekken voor vlierbloesemsiroop. Heerlijk in een droog wit wijntje, voor een Hugo of in een glaasje bubbels. Verder gebruik ik die siroop ook wel in plaats van gewone suikersiroop als basis voor sorbet. Vooral met citroensorbet geeft dat een fris resultaat.

Snoepjes, dat staat ook nog op het programma. Iets in de stijl van turks fruit, of fruitleer, dat moet haalbaar zijn, en als ik dan nog goesting heb maak ik bloesemgelei.

Met een restje vlierbloesemsiroop van vorig jaar, en verse bloemekes maakte ik ijsblokjes. Altijd handig als je wit wijntje net niet koel genoeg is. Kan natuurlijk ook gewoon in spuitwater… Bij mij lukte het omdat ik maar een halve kilo suiker op een liter water gebruik, van anderen hoorde ik dat de siroop niet bevriest omwille van het hogere suikergehalte.

Dit jaar ook een beetje niet-culinair gepruts. Vlierbloesems een tweetal weken laten trekken in appelazijn geeft een zachte lotion voor de huid. Da’s niet moeilijk, na het zeven staat het flesje gevuld, en ruikt heerlijk…naar vlierbloesem 🙂
Geen lotion nodig? Dan kan je deze azijn ook gebruiken in de keuken natuurlijk. Als basis voor een vinaigrette, of enkele druppeltjes op een fruitsla. Dankjewel AnneTanne voor de tip!

vlierbloesemolie, vlierbloesemazijn en gezichtscrème
Nog een beetje ingewikkelder is het recept van Anntje Peeters, voor een zachte gezichtscrème. Gezien ik allergisch reageer op alles wat parfumerieën en supermarkten verkopen om een vrouwenvelleke te soigneren ben ik zeer benieuwd of puur natuur wél zou lukken.

De jojoba-olie werd al getest, een hele week elke dag onder (en bijna in) één oog gesmeerd, en dat is tot hiertoe veelbelovend. Grote dank aan klasgenoot V. die mij haar flesje jojoba-olie uitleende. Geen tranen, geen pukkels, geen gezwollen oogleden.

Ik overgoot verse vlierbloesems met die olie en liet alles 24u trekken. Daarna goot ik het geheel door een fijne zeef, en mijn vlierbloesemolie staat nu klaar voor gebruik. Ik deed het geheel niet door een neteldoek, het blijft een beetje troebel door het aanwezige stuifmeel, maar dat vind ik niet erg.
De olie kan je zo gebruiken, of als onderdeel van deze crème.

Sinds de herboristenopleiding is dat recept geen compleet Chinees meer, en waagde ik het erop.

Het samen “blenderen” van de water- en vetgedeelten van de crème was geen goed idee: te weinig volume. Nadat ik alles met een pottenlikker weer min of meer bij mekaar geschraapt had klopte ik het met de hand stevig door mekaar. Een prachtig romig smeuïg smeerseltje.
Als dagcrème een beetje te vettig voor mij, misschien omdat ik mangoboter verving door cacaoboter? ’s Avonds, na een dagje buiten werken en een doucheke is het wel een zaligheid op je gezicht.
Na het bereiden zette ik de crème in de koelkast, en nu nog blijft hij stevig, maar smelt wel direct als je hem opbrengt. Ik heb ook de indruk dat de vermenging niet echt optimaal is, soms voelt het vet aan, dan weer waterachtig.

Nu is het eventjes gedaan, ik zou graag nog wat met vlierbessen proberen ook namelijk. Dan moeten er wel wat bloesems blijven staan hé…

Wie er ook nog wil aan beginnen: haast je, ’t is bijna voorbij. Wegens uitstelgedrag (ik neem morgen dat fotootje wel) stond die post hier veel langer in concepten dan gepland.

 

Advertenties

Verwennerij

De twee groten vertrokken net naar hun examen, de derde zoon posteerde zich achter een berg wiskunde, en ik trok met de jongste de wijde wereld in. Niet ver, gewoon een stukje van het Molenbeekpad. In zomers tenue en met de zon (nog) van de partij.

We hadden een schaar mee, en een hele grote zak. En het was vooral belangrijk dat het nog niet geregend had. Vlierbloesem was het doel! In onze eigen tuin is er een goeie twee maanden geleden een peterselievlier (Sambucus Nigra Laciniata) geplant, maar die heeft maar één bloemscherm. Dat mag dus niet in de siroop gedraaid worden, zeker niet als je weet dat op een kleine halve kilometer van hier de witte bloemen ontelbaar zijn. Bijkomend voordeel: ze staan langs een wandelpad waar geen auto passeert. De geur was bedwelmend, de oogst overvloedig.

Puur een verwenmoment dus. Kleinste zoon kreeg alle aandacht in deze hectische examentijd. Ik genoot van de schoonheid zo vlakbij huis, van stoffige blote voeten en het gevoel van dreigend onweer in de lucht. Het gonsde, zoemde, geurde en kleurde langs het wandelpad. we vonden ook een heleboel bermbloeiers die we graag bloemenweidegewijs in onze tuin willen, dus nu weten we waar we moeten zijn voor de tip van natuurlijk-rijk. Zo een uurke weg, zonder gezaag en gedoe, daar laden de batterijtjes weer van op. De rest van de verwennerij is in de maak: er staat nu een hele grote bak met bloemschermen, citroen en water te “trekken”. Morgen werken we alles verder af, volgens dit recept. Gegarandeerd lekker, ook in een droog wit wijntje of een glas bubbeltjes.

Als de regen nog even wegblijft ga ik nog wat plukken, want even nadat alle bloemetjes onder water verdwenen waren kwam ik nog een confituurrecept met vlierbloesem tegen. Kan niet slecht zijn. Morgen naar de markt om abrikozen, en dan proberen we een paar dingen uit. Ook “rababri” en “rabarbei”, confituur van rabarber en abrikoos of aardbeitjes staan nog op het “moeten-zeker-gemaakt-worden-want-heel-lekker” lijstje.

Maar als je mij nu wil excuseren? Ik ga mijn vaatwas een hartelijke en gemeende welkom-thuis bezorgen 😀
EINDELIJK!