Tagarchief: vloer

Keukenverbouwingen – 8. een beetje platvloers

Kijk eens goed naar deze foto:
muur weg, alles proper
Jaja, proper gekuist en minimalistische keuken en zo, maar wat komt daar uit de vloer?
Juist: gas en twee elektriciteitskabels.
Zoals dat altijd gaat, nét op een plek die niet zal bedekt worden door nieuw keukenmeubilair. De tegels er net voor zijn ook beschadigd, daar schroefden we blokjes op om heel onze voormalige keukenblok aan vast te maken. Verder zit er op één cruciale plaats ook nog een put in de vloer, van een glazen waterfles die ooit uit de koelkast sprong.

Die vloer, die ligt daar 20 jaar. We hebben er even aan gedacht om hem volledig te vervangen, maar dat prijskaartje stond ons niet aan. Uiteindelijk vinden we het nog steeds een passende tegel, we zochten dus alternatieven.

Op plaatsen waar nu kasten komen, hebben we tegels over, die onzichtbaar weggemoffeld zullen liggen. Uitbreken (met kans op breken of beschadigen) en in de plaats van de beschadigde stuks leggen, dat was de oplossing. Plan B: andere, contrasterende tegels met dezelfde afmeting leggen.

En dan lees je op google hoe dat moet, en staat het zweet in je schoenen. Verlijmde tegels, daar bestaan zelfs firma’s voor die dat doen, maar in de mortel gelegde vloer? Ho maar, weinig kans op succes.

Op hoop van zegen namen we contact op met onze vloerders van toen. Helaas, de gevraagde tegel zit niet meer in het gamma van de fabrikant. (Tja, na 20 jaar, wat wil je…)
In de namiddag kwam er echter een tweede mailtje van die firma:

Beste,

Ik had even tijd om in mijn magazijn te gaan kijken, en er staat nog een rest van wat eventueel de Chromwork Pearl Mat zou kunnen zijn, maar het etiket is onleesbaar.

Als u langskomt met een stuk tegel of plint kunnen we vergelijken.

Met vriendelijke groeten,

Zou dat nu echt kunnen? Wij naar Gavere, met een tegel in de koffer.
En ja hoor, 10 volledige vloertegels en wat stukken “met nen hoek af” bleken exact te zijn wat wij zochten. Mogelijk is het zelfs “onze” overschot van toen, want de dame zei dat die vloer niet dikwijls verkocht was. Qua kleurbad lijkt het in elk geval te kloppen. Ne mens kan wel veel geluk hebben!
Vreugdedansje, tegels mee aan aankoopprijs (nog vreugdedansje), en dan toch weer klamme handjes.

Ah ja, die kapotte tegels moesten er eerst uit…
Met de gewone slijpschijf lukte het niet, de brokken sprongen van de naastliggende (gelukkig ook te vervangen) tegel.
Een extra fijne (en behoorlijk dure) diamantschijf deed wel wat moest: de voeg – en alleen de voeg – uitslijpen, dan een diagonaal in de eerste tegel, de hamer er op, en brokjes uitrapen. Voor de tweede en volgende tegels probeerden we met een beitel om het geheel te verwijderen. Soms lukte dat, twee voorspelbare keren niet.
Slijpstof van keramische tegels: vuiligheid!

vloertegels weg
We bewaarden enkel brokjes voeg, om achteraf de juiste kleur voegspecie te kunnen bepalen. Grote bulten in het zandbed werden weggebeiteld, achterbuur kwam advies geven over de te gebruiken hechtmaterialen, en hoe gas en elektriciteit veilig afgeslepen moeten worden (nota aan man des huizes: de juiste “plon” afzetten in ’t vervolg!, en niet in de gasleiding blazen als uw lieftallige echtgenote daar voorzichtig aan snuffelt).

 

Voor het eerst in ons leven speelden we vloerder.
We leerden dat zelfs rechte tegels krom kunnen zijn, dat de vloerders van toen ook wel wat gefoefeld hebben en dat de laatste tik van de rubberen hamer fataal kan zijn voor een keramische tegel. De begrippen dikbedmortel, stabilisé, lijmkam en voegspaan staan nu standaard in onze woordenboek, en de meest gehoorde vragende zinsnede was “Doen we ’t er voor?”
Vloeren leggen, een stiel apart zeg ik u!
De voegen werden nog even gecontroleerd.

voegen controleren
Nadien verknoeide ik ons werk bijna door elke keer de kortste weg van aanrecht naar eettafel te willen nemen. Rare sprongen volgden zo gauw ik het weer besefte. Een kleine veiligheidsbarricade was geen overbodige luxe.

barricade ter bescherming

versgelegd en pasgedweild
Zo blinken, dat doet die vloer maar alleen als hij nat is, en de “onregelmatigheid” links is geen kapotte tegel, maar wel tape om aan te duiden tot waar de nieuwe kast komt.
Er zijn bezoekers geweest die lang moesten zoeken om te vinden welk stuk vloer “vers” gelegd is. We doen ’t er voor!

 

 

 

Advertenties

Villa Steenschot – 13. danske placeren?

De boordsteen had het niet begeven onder het gewicht van de deur, dus wellicht is alles stevig genoeg om ook enkele vloerdelen te leggen…
Zoon twee liep even buiten, en werd prompt opgevorderd. Vier steenschotten kunnen zo direct op hun plaats gelegd worden, dan pas begint het meet- en zaagwerk.
eerste vloerplanken liggenDe volgende vier, dat zou ook nog kunnen meevallen: gewoon één zijkant afzagen, tussen het zijprofiel en de draadstangen dus. Geen slijpwerk, alleen afmeten en hopen dat azobé even vlot verzaagd geraakt als douglashout. Ja dus, oef!
azobé steenschot verzaagdEven een educatief momentje? Na het zagen is het verschil met de douglas steenschotten duidelijk: het metalen profiel is veel dieper ingefreesd, en waar de planken van de douglassteenschotten een zwaluwstaartverbinding hadden heeft de azobé “maar” tand en groef. Mogelijk is dat ook de reden dat door deze steenschotten draadstangen zitten om heel het boeltje bij mekaar te houden.
metalen profiel diep ingefreesdazobéplanken met tand en groefNadien moeten er nog kleine aanpassingen gebeuren om de planken vlot naast de gegalvaniseerde palen te laten vallen. Beetje zagen, beetje beitelen, wat bijvijlen en alles is ok.

bijwerkenDit vier keer. Elke keer doe ik mijn uiterste best om al mijn spieren te laten samenwerken en zonder al te veel gepuf en gehijg het steenschot mee op zijn juiste plaats te helpen leggen. Zoon is niet altijd in de buurt…
Dat lukt allemaal, en dan wordt het spannend. Eén steenschot moet in de andere richting doorgezaagd worden, dat betekent twee zijprofielen en drie draadstangen doorslijpen.
Die zijkanten, dat moet breed genoeg, want het zaagblad moet nadien zonder probleem kunnen passeren. Veel lawaai, rook, vonken en stank, maar dat deden we al eerder, geen probleem dus.vonken en rook bij slijpenDe positie van de stangen wordt op voorhand afgetekend, we willen immers onze (geleende) zaag niet naar de knoppen helpen. Zagen, slijpen, zagen, slijpen, zagen slijpen, gelukt!
doorgezaagd azobé steenschotNa het doorslijpen merken we dat de stangen onder spanning gehouden werden met een veer. Gelukkig zat ik niet te dicht te koekeloeren toen ze doorgeslepen werden, de kracht waarmee ze te voorschijn sprongen was nogal verrassend.
draadstang met veerOok hier moest nog wat gebeiteld worden om alles nauwkeurig te doen aansluiten, maar tegen het eind van onze nationale feestdag konden wij een danske placeren. Voor muziek moesten we zelf nog zorgen, “den ellentrik” is voor een volgende keer.

Op dit moment kan ik er ook luchtigjes aan tevoegen dat we de volgende morgen nogal struikelden op onze pasgelegde dansvloer. De voorste rij planken lag volledig “geschoteld”. De zijkanten krulden omhoog, en zaten tot wel 3 cm boven de boordsteen. Dansen? Nee, tenen verstuiken! Balen!
Ik dacht dat het met vocht te maken kon hebben, maar man vond dat geen plausibele uitleg. Hij hees zich na een dag werken voor zijn baas in zijn andere werkplunje, en haalde de planken weer naar buiten.
Dé oplossing? de spanning van de draadstangen halen. Door het verwijderen van één ijzeren zijprofiel konden die ongeremd trekken op het hout, en begon heel het steenschot krom te staan. Na het losdraaien van de bouten (en waar mogelijk verwijderen ervan) zag je het hout terug vlak vallen.
Zucht van verlichting, en alsnog een danske!