Tagarchief: plannen

Keukenverbouwingen – 2. We weten wat we willen

Of toch al een beetje…
We weten goed welke toestellen we willen, van sommige dingen kennen we zelfs ook al een merk en type.
Er is duidelijkheid waar werkzone en leefruimte komen.
De architect gaf een duidelijke “JA” op onze vraag of de muur helemaal weg mocht (vreugdedansje).
Een spoelbak waar een ovenplaat in afgewassen kan worden, en een ruime tweede. Mét afgeronde hoekjes, strak design is mooi maar niet onderhoudsvriendelijk.
Een inductiekookplaat. Gas is supertof om op te koken, maar ik ben het afkuisen van fornuizen zo beu als kouwe pap.
Een werkblad in warmgewalst inox alstublieft. Nog nooit eerder van gehoord, maar nu ik het gezien heb: instant verliefd. Ik ben bereid om andere dingen te schrappen, maar dat wil ik. Echt.

We lieten bij twee mensen ontwerpen maken. Onze achterbuur, Jo, omdat we daar al veel keukens van zagen, bij ongeveer iedereen hier in ’t dorp die een keuken wil. Overal dezelfde commentaar: fijne mens, en alles tot in de puntjes en tot op de millimeter afgewerkt. Ook na enkele jaren intensief gebruik zijn ze nog steeds top.
Een interieurfirma die er wat ons betreft met kop en schouders bovenuit stak op de BIS-beurs mocht ook ontwerpen. Daar hadden we het voordeel van een grote toonzaal, waar alle mogelijkheden aan de hand van de opstellingen uitgelegd konden worden.

Beiden zijn vergelijkbaar, ze leveren allebei maatwerk als dat nodig en interessanter is, maar plaatsen net zo goed standaardmeubels.
Grote verwachtingen natuurlijk, als je de voorontwerpen mag gaan bespreken.
Achterbuurman kent ons huis, kwam in onze keuken zitten, kijken en plannen. Op dat moment was er nog geen consensus over een grote oven (90 cm breed) of niet, moeilijk om concreet te tekenen dus. Een kast van 90 cm waar een XL toestel in past is nogal dominant, merkten we.

Terug naar de andere partij, die drie plannetjes had, waar telkens onze grootste eis over het hoofd gezien was: wij willen naar buiten kunnen kijken als we werken. Werken gebeurt meestal aan een werkblad, of aan een spoelbak, iets minder aan een kookplaat.
Hadden ze toch wel weer elke werkzone dwars op het uitzicht naar buiten georiënteerd zeker!?
Huiswerk herdoen, we gaven ondertussen een paar dingen mee die nu voor ons een must zijn, en wachten in spanning tot 20 februari. Dan komt er een uitgewerkt plan (mét prijsofferte) onze kant op.

Gisteren zaten we opnieuw bij Jo, die ons vorig schetsje en onze mail netjes naast zich had liggen, en samen met ons het puzzeltje deed passen. Een paar krabbels later hadden we drie mogelijkheden qua opstelling, die in de loop van deze week uitgewerkt zullen worden.
Na 20 februari beslissen we met wie we in zee gaan, en welke utopiën we aan de hand van het prijskaartje zullen schrappen of toch uitvoeren. Spannend!

Voor beiden is zomer 2017 nog haalbaar.
Daarom deden we deze week met de jongens niet van “Kuis je huis”, maar eerder van ruim een hele woonruimte leeg om voorbereidingen te kunnen treffen.
Heel onze benedenverdieping is nog nooit geverfd, behangen of wat dan ook. Niet ideaal natuurlijk om daaraan te beginnen als er een nagelnieuwe keuken geplaçeerd is. Nee, stof eten moet op voorhand gebeuren.

Kasten werden gedemonteerd en elders weer opgebouwd, er werd een hele zak voor de kringwinkel klaargezet, en ons bureau is in plaats van smijt-maar-daar plek nu netjes ingedeeld in een stuk jongensdressing en een stuk werkruimte.

Een plafond uitvullen en opschuren (x3), of toch verlagen wegens te grote barsten, muren egaliseren, vliesbehang en grondlagen verf: allemaal voor de komende weken. Eerst moeten we nog grote kaders met plastiek maken om de ruimten toch min of meer af te sluiten, en dan beginnen we er aan.
Jeuj, contenter dan een kind dat op Sinterklaas wacht, ikke.

Als afsluiter van de dag staken we de voetjes onder tafel in een fantastisch tapas-restaurant. Samen met Moeke en  Vake, die dat als nieuwjaarscadeau van hun petekinderen veel meer kunnen waarderen dan een zoveelste overbodig paar kousen of setje zakdoeken. Lekker en gezellig, meer moet dat niet zijn.

 

Keukenverbouwingen – 1. informeren

Ergens in januari 2016 werd het geopperd: volgend jaar.
Na twintig jaar is onze – toendertijds – goedkoopste  van Ikea aan vervanging toe. Onze witte keuken in 16mm meubelplaat heeft gedaan wat ze moest doen, en nu is ze een beetje afgeleefd.
Nieuw! Oh, da’s beter dan in een snoepwinkel mogen rondlopen!

Ik vroeg al eerder wat do’s en don’ts zijn (dank voor de mails en reacties!), we gingen naar de Bis-beurs, er kwam al een offerte voor een spanplafond, er is een moodboard op Pinterest, we deden ideetjes op bij anderen, er werden plannetjes gekrabbeld, een uitgebreide infovoormiddag bij de keukentoestellenwinkel is gepland en sinds zo ongeveer een half uur weten we wat we al vermoedden: de muur mag er uit!

de plannen
Leve architecten die nog weten hoe ze het twintig jaar geleden aanpakten, en echtgenoten die zomaar het bestekmapje “dak” tevoorschijn kunnen toveren.
De muur tussen ’t vuil gangske en de huidige keuken is geen steunmuur, we moeten niet meer in voorwaardelijke wijs spreken.

veel te smalle gang
Driewerf hoera: kappen, breken, kruiwagens zeulen! Vergeef mij mijn enthousiasme, maar na al die jaren wasmanden door een té smalle doorgang sleuren, ontelbare keren opengehaalde knokkels omdat er toch weer ergens iets in de weg stond/lag/hing, mag die muur weg. Weg!
Er komen kasten die rug aan rug zullen staan met de keukenkasten. Schoenen, sportgerief, reserve handdoeken en buitenetengerief: eindelijk ruimte genoeg, netjes weg achter een kastdeur.

schuifdeur-toe
schuifdeur-open

De schuifdeur blijft, maar zal vanuit de keuken niet meer zichtbaar zijn als ze open is. Weg achter kasten, maar wel bereikbaar vanuit de gang. Je weet maar nooit dat er iets aan zou schelen, het is niet de bedoeling om dan een halve keuken weer af te breken. Anders zouden we als ze dicht is ook een open gat hebben, ah ja, de muur mag weg!
De keuken wordt een kastdiepte kleiner (40 cm), maar dat kan geen kwaad, we zullen onze danskes kunnen blijven plaçeren.

Iemand puin nodig voor onder een tuinhuis? Gratis op te halen!
Ik wou al direct beginnen, maar ik mag nog niet 😀

Weer gewoon gewoon

Vanaf morgen weer wekkers, slaapkoppen aan tafel, op ’t gemakje een koffie als heel de bende vertrokken is, en dan een zee van tijd om vanalles te doen. Vanalles. Héél veel.

Om niet te blijven steken in de fase van denken wat ik allemaal zou kunnen doen, doe ik af en toe van “laten we een projectje beginnen”.
Op de planning: eens kijken welke concept-logjes gerecycleerd kunnen worden, en de rest verwijderen. Dat kan bij dat tasje koffie wel, denk ik. Kalmpjes beginnen, niewaar?

Ook nog leuk: beetje plamuur opschuren (die hangt daar al eventjes) en dan de deur van ons kleinste kamertje verven. Aansluitend daarop kan de inkomhal grondig onder handen genomen worden. Man moet dan nog maar eens naar de schrijnwerker bellen, hier is een verzekeringsdossiertje met een kapot raam dat maar blijft aanslepen. Zolang dat raam  niet ok is moet de inkomhal wachten.

Garage. Zucht. we dachten dat Villa Steenschot soelaas zou bieden, maar helaas… zoveel “gerief” dat een mens verzamelt, ’t is ongelooflijk. Ik ben niet echt fan van Marie Kondo, maar ik ga mij toch wel eens deftig afvragen waar ik blij van word en wat definitief weg mag. Vandaag maakten we een aarzelende start, maar Man des huizes zijn humeur kelderde, dus stopten we en dronken koffie.

Ergens in de lente willen we de laatste kamer boven afwerken. Vroeger slaapkamer van de twee oudsten, nu kot van Man. Officiëel heet die ruimte bureau. Creatieve breinen zien dat daar wellicht in. Enfin, ook de hele reutemeteut daar: plafonds uitbreken (waterschade vorig jaar), mogelijk isolatie vervangen dankzij datzelfde water, muren bijplamuren, vliesbehang, verf, dat soort leukigheidjes. Nee, niks sarcasme te bespeuren hier, ik doe dat echt graag. Daarna wordt het nog plezanter: een helemaal lege ruimte inrichten. Yes!

Daarna zal het buiten-weer zijn: zaaien en planten in moestuin en serre, en ons zonneterrasje uitgebreid testen. Het perk achter de moestuin mag beplant worden, en hier en daar is nog ruimte voor wat experimenteren. Ik kocht alvast een nagelborsteltje, ’t zal van pas komen denk ik.
Mogelijk stuur ik ook opnieuw een moestuin-nieuwsbrief, of serre-nieuwsbrief. Enkele jaren geleden deed ik dat als grap naar schoonbroer en schoonzus, die eigenlijk ook wel wat groenten van eigen kweek wilden. Anderen “abonneerden” zich ook (uitschrijven kon niet!)… De brieven staan op mijn harde schijf en zijn een dagmaandboek van dat jaar moestuinieren. Best wel grappig om nu terug te lezen. Misschien serrebrieven nu, en mogelijk met de vraag om aanvulling van alle ervaringsdeskundigen.

Ook buiten, maar al één dezer dagen aan te beginnen: een old-school herbarium. Je weet wel, zo met gedroogde plantjes en bloempjes en een mooi etiket met botanische info en vindplaats en al. Nu al beginnen, want er staat al veel in bloei, en november volgend jaar moet het af zijn. Sommige dingen dreigen dus te verwelken, nog voor ik ze gezien heb. Verplicht in de opleiding herborist, maar eigenlijk pruts ik wel graag aan al zo van die dingen. Ik wil het liefst iets dat bruikbaar blijft, dus geen plukseltjes uit exotische gebieden, maar een boek over en uit onze tuin. Nadat de docent het beoordeeld heeft wil ik er eventueel nog recepten, foto’s, tekeningen,… bij steken, zodat het echt de geschiedenis van ons “biotoop” kan vertellen. Een uitdaging, dat spreekt.

Lange-termijn dingen zijn er ook. Een project waar dit ding voor in mekaar geknutseld werd.
knutselwerkjeDankuwel Bart voor de tip, de beste ideeën komen zeer vroeg op een nieuwjaarsmorgen blijkbaar 😉 . Meer vertel ik niet, het resultaat wordt gepubliceerd als alles lukt.

Nog lange termijn: De Verbeelding Book Challenge. Ik lees veel, en meestal kies ik wat er op dat moment in het oog springt in de bib. Dat kunnen de nieuwe boeken zijn, of bepaalde thema’s die in de kijker gezet worden, of boeken die in de net-terug-binnen-kast staan. Op dat gebied ben ik geen vrouw-met-een-plan. Ik keek in mijn “ontleenhistorie” naar het aantal boeken, telde er ook de geleende van vriendinnen en de Verborgen Parels (gratis e-books van de bib, nog tot 20 januari) bij, en kom aan meer dan honderd gelezen boeken. Ik vind het wel een fijn idee om een beetje bewuster op zoek te gaan naar “iets” om te lezen. Mogelijk neem ik er de uitdaging van 2015 nog bij. Ik ontdekte die lijst pas zowat halverwege vorig jaar, en dat leek mij wat laat om te beginnen. We zien wel, niks moet, alles mag.

Niks moet, alles mag. Klinkt goed hé? Laat dat dan ook mijn grootste project voor 2016 zijn. Proost!

 

 

Mag ik u voorstellen? Onzen hof.

Hieronder zie je het eerste ontwerp van ons tuinplan. Na toestemming van Hugo zomaar op het net gegooid, en aanklikbaar voor groter.

voorontwerp tuin

Een eerste ontwerp, want ondertussen is er al ’t één en ’t ander veranderd. Maar zo gaat dat bij plannetjes maken altijd wel een beetje. Proberen, passen, aanpassen.

Laat mij eerst een beetje uitleg geven over de grote lijnen. Van achtergevel tot achterste perceelsgrens is ’t ongeveer 60 meter, en 10 meter breed.
Links (zwart afgerond) staat ons huis. De zuidkant ligt aan de straatzijde.
Het lichtgrijze stuk is terras, met A en B verhoogde gemetste plantenbakken. Vroeger was B zandbak, A (on)kruidentuin. Compleet verkeerd gekozen eigenlijk, de zandbak heel de (zomer)dag in de volle zon, de kruidentuin niet. Verbrande kinders en basilicum die maar niet groeide…

Tussen ons huis en het perceel van onze buren (onderaan) loopt een buurtweg. Officieel is dat onze eigendom, maar die weg van 1 meter breed wordt door schoolgaande kinderen, mountainbikende verengingen, wandelaars en anderen gebruikt. Een grens was dus wel aangewezen, en was één van de eerste grote tuinbeslissingen die we zo’n 15 jaar geleden moesten nemen. Gezien de tuin lang en smal is wilden we niet te veel plaats “opofferen” aan een houtkant, hoewel dat wel mooi is natuurlijk. Er werd gekozen voor haagbeuk (carpinus betulus). Er wordt wel eens neerbuigend gedaan over die uniforme hagen die zo typerend zijn, maar toch heeft ze iets. Ze schermt ons voldoende af, zorgt voor vrolijk geritsel, is een huis voor vogels, en in de winter speeltuin voor mezen. Ze wordt geschoren als het nodig is (als de takken de buurtwegfietsers in het gezicht zwiepen dus).

Bovenaan, de grens met de andere buren, wordt gevormd door (vlnr) een stuk bakstenen muur (authentiek en enig restant van al de “koterij” die daar vroeger stond), twee panelen collstrop, en nu voorlopig gerecupereerde draad en houten paaltjes. Aan de kant van de buren staan een soort van taxusplanten (taxus baccata), die eigenlijk niet ideaal zijn voor een haag, maar die worden binnen x aantal jaren aan het zicht onttrokken door alles wat daar getekend staat. Of allé, da’s toch de bedoeling.
Vanaf nummertje 9 tot aan het kippenhok rechtsboven achteraan is de draad weg. De rechthoek met de zwarte bol is eigendom van onze buren. Zij hebben er een aantal jaren een schaap op gezet, maar dat beest kon het gras niet baas. In ruil voor onderhoud mogen wij nu van dat stuk gebruik maken maar geen grote veranderingen aanbrengen. Speelweide voor ons viertal dus. De trampoline staat er als zwarte bol, maar deze zomer was het een tijdje hun kampeerterrein.
De grijze driehoek is een boomhut, eigenhandig gebouwd tegen en rond de lijsterbes (sorbus) die pal op de perceelsgrens staat. Eén of andere vogel heeft daar voor gezorgd, en het was de enige boom die hier stond na de verbouwing. Hij blijft.

Achteraan (rechts op de tekening) staat ter afscheiding met de achterburen een rode beukenhaag (fagus sylvatica).

Wat was er al voor het aanleggen begon? De notelaar (juglans regia, 12), de zwarte moerbei morus nigra, 23) met daarbij het kippenhok, de speelberg (onder 19) en een stuk moestuin, ongeveer gelijkaardig aan het stuk dat nu voorzien wordt. Ook 6 aalbessenstruiken (2x Rovada, 2x Jonker van Tets en 2x witte parel, 22) staan op hun plaats.
Het bruine balkje bovenaan is de takkenwal, recent gerestaureerd.

Voilà, als je wil vertel ik je een volgende keer over het terras, of over het planten van de “structuurplanten”, of wat er besteld werd bij de kwekerij. Hou mij tegen als het te veel is, want een tuin, ik kan daar enthousiast over blijven. Zonder moeite.