Tagarchief: oogst

Mijn zadenruillijstje: de pepers en paprika’s

Een eerste toelichting bij mijn zadenruillijst, die je hier kan vinden.
De soorten die ik in aanbieding heb staan vet.

Pepers en paprika’s, een mens kan daar nooit genoeg van hebben, vinden wij hier. Omdat onze serre maar een beperkte oppervlakte heeft moet ik elk jaar hartverscheurende (nu ja) keuzes maken, woekeren met beschikbare oppervlakte, en toch ook altijd een aantal planten buiten zetten.

Dit jaar loste ik het op met een trucje van Diana: 3 planten op de plaats van eentje. Dat ging behoorlijk goed. Een steunpaal in de grond, en drie plantjes er rond planten. In het begin liet ik ze wat doen, maar eens de planten blad genoeg hadden verwijderde ik alles tot een hoogte van ongeveer 25 cm. Blote stammetjes, en behoorlijk wat opbrengst.

De zoete puntpaprika’s (zaden van Rob) deden het buiten beduidend beter dan in de serre. Ze rijpten buiten veel vlugger af, en hadden ook veel meer vruchten per plant. In de serre stonden ze dan wel tot vandaag, terwijl de buitenplanten al zo’n maand niks meer doen.
Ook Lipstick was zo eentje. Mooie rode vruchten, veel vroeger rijp buiten dan binnen, en ook veel productiever. Ze bleven in de serre wel tot na het eerste vorstprikje hangen. Vandaag werd de plant verwijderd, en oogstte ik de laatste paprika.

paprika Lipstick
Carribean red, daar is voorlopig niet veel rood aan. Te laat gezaaid? Te weinig licht en/of warmte? De plant werd vandaag ook uit de serre gehaald, nadat ik nog een massa grote, mooi groene vruchten oogstte. ’t Schijnt dat paprika’s niet narijpen, we zien wel.

paprika Carribean red
De lekkerste dit jaar was ongetwijfeld Doe Hill, een afgeplat geel blokpaprikaatje, met sappig, zoet vruchtvlees. Het exemplaar op de foto is van vandaag, en heeft nog een klein groen stukje, maar eind augustus tot zowat half oktober aten we veel van die lekkere geeltjes. Ze waren toen ook iets groter.

gele blokpaprika Doe HillAlma zette ik dit jaar niet zelf, de zaden zijn van vorig jaar. Een roomwit afrijpende buitensoort, maar niet echt waw vinden wij hier. De struik groeit ook nogal chaotisch, en geeft zo nogal wat kans aan slakken. Ik herinner mij dat die paprika’s altijd pas heel laat rijp waren, en dat ik ze dan eerder aan de kippen gaf dan er zelf nog iets mee te doen. Nu ja, misschien kunnen jullie beter ūüėČ

Sweet Choco, da’s eentje die hier volgens mij nog nooit al zijn troeven heeft uitgespeeld. Weinig opbrengst, dun vruchtvlees, maar wel lekker zoet, en met die speciale donkerrood- tot echt chocoladebruine kleur. In de serre geen enkele vrucht, en buiten waren de slakken mij meestal voor. Ik geef hem volgend jaar nog een kans, maar als er niet meer opbrengst is vliegt hij onverbiddelijk uit mijn collectie.

De mini oranje paprika’s zette ik met drie in een pot. Ooit gekocht als een leuk hebbedingetje, bij Ecoflora, maar uiteindelijk is dat niks voor een groot gezin. Er zijn nooit genoeg paprika’s samen rijp om eens iets deftig mee te doen, en het is veel te veel prutswerk voor mij voor wat het maar opbrengt.
Ik vond ze ook niet echt fantastisch van smaak. Je hoeft ze natuurlijk niet op te eten, een plantje met kleine oranje paprika’s is ook wel gewoon mooi op een balkon of terras. Ik zet ze niet meer, dus heel mijn voorraad zaadjes mag weg.
Om een idee te geven van het formaat legde ik er eentje op een dessertlepel. Ze zijn wat verrimpeld omdat ze louter voor zadenoogst gebruikt worden.

mini paprika oranjePepertjes, da’s altijd een succes: een beetje tot heel veel hot is hier altijd welkom.
Red Fire geeft een massa leuke vruchtjes die omhoog staan aan de plant, en kleine kaboutermutsjes lijken. Deed het zowel in de serre (in een pot) als buiten in volle grond uitstekend. Omdat we zoveel pepertjes niet zomaar eventjes opeten droog ik ze, en zo zijn ze enkele jaren houdbaar. Heerlijk om een spaghettisaus of soep mee te pimpen.

Ook de Rode cayenne is zo eentje. Heet, productief en makkelijk te drogen. Die stond dit jaar ook in pot in de serre, en buiten in volle grond.

Nog een heet dingske: Aji white fantasy. Al was dat niet altijd even duidelijk. Sommige vruchtjes kon ik eten als een paprika, terwijl oudste zoon (die echt wel veel pikanter eet dan ik) mij met een vuurrood hoofd beschuldigde van foute informatie.
Groter dan de vorige twee, roomwit afrijpend, en niet echt geschikt om als geheel te drogen. Misschien wel als je ze in stukjes snijdt, maar dat is dan weer te veel moeite voor mij. Ik denk dat ik ze verwerk tot een witte sambal, of invries. Wordt vervolgd.
Onderstaande foto nam ik vandaag, net voor de plant plaats moest maken voor spinazie. Zoals je ziet: nog behoorlijk fris. De verlepte blaadjes die je rechtsboven ziet zijn van de Smartmatplant. Als je goed kijkt zie je daar ook nog een groen pepertje aan hangen.

plant vol witte pepertjes Aji white fantasy
pepertje Aji white fantasy

Zowel Smartmat als Hellofresh hebben hier een aantal dozen geleverd, ooit. in elk van die dozen zat eens een pepertje, en ik vond dat de moeite om te proberen daar iets meer mee te doen dan gewoon in de saus te draaien. De zaden werden geoogst, en elk jaar heb ik hete Hellofresh pepertjes, en milde Smartmat pepertjes. Misschien kan een echte kenner er wel een ras op plakken, maar ik vind ze gewoon lekker. Ze zijn merkelijk groter dan de twee andere soorten.
Ze zijn perfect te drogen, maar dat vraagt meer tijd dan de Rode cayenne of Red fire.
Die van Smartmat (de milde) oogst ik ook groen. Vandaag werden de laatste geplukt.

Hieronder van klein naar groot: Red fire, Aji white fantasy, Rode cayenne, Hellofresh en Smartmat, allemaal vanop het droogrek.

pepertjes van klein naar groot
Voor wie niet meedoet met de zadenruil bij Rob: je mag het steeds laten weten als je zaden van iets zou willen proberen. Als er nog over is stuur ik met veel plezier een pakje op.

Tot slot nog een prentje van de oogst van de dag. Ik ben heel blij dat ik een groentenhofke heb dat een beetje zelfredzaam is.

oogst van de dag

 

 

 

Advertenties

Mooie maandag

Na zo’n hopeloze zondag vond ik dat een verwenmaandag wel op zijn plaats was. Ik ben rap content, en ’t zijn de kleine dingen¬†die het hem doen.

Uitslapen bijvoorbeeld. Ongegeneerd een gat in de dag maffen. Man werkte thuis, zorgde dat de jongens op tijd aan de ontbijttafel geraakten, trok onze slaapkamerdeur zachtjes toe, smeerde boterhammen en zwaaide iedereen uit.
In plaats van een krijsende piepwekker kwam hij mij wakker maken op een deftig uur. Met een mep op zijn kaak gaf ik te kennen dat hij zijn “snooze”-functie mocht activeren. En nog eens, en dan nog eens. Heerlijk, zo’n flexibele wekker.

Hete koffie en vers brood, en dan wilde ik actie. Vooral niet binnen, maar in de tuin.

De moestuin is een beetje aan zijn lot overgelaten dit seizoen, wegens een Villa-project. Daar was dus het dringendst een beetje ingrijpen van mijn kant nodig.
Eerst de leuke dingen: oogsten. Tomaten, nog steeds massaal. Sommige planten begonnen er wat verlept uit te zien, hebben alleen nog mini-vruchten die toch niet meer zullen afrijpen, of vertoonden verdachte geelbruine vlekken op hun blad. Uit, en weg. Plaats voor ander lekkers.
De overblijvenden werden nog wat opgebonden, gediefd, beetje blad verwijderen, beetje tomaatjes snoepen hier en daar.

Daarna de meloenplanten weg. Veel (heel veel) blad, niks vrucht, zelfs geen beginselke. Nu ik er zo over¬†denk heb ik eigenlijk ook geen bloemen gezien. Slechte zaden? Geen idee. Zo’n meloenblad, dat ruikt wel lekker. Naar -ha ja- rijpe meloen.

De olijfkomkommertjes mogen nog wat blijven. Er staan er massaal veel die nog net een tikje groter moeten worden. ’t Zal vooral zijn om zaden te oogsten, want echt lekker zijn die dingen niet. Schattig, dat wel, maar een veel te hard vel en een eerder zure smaak. Misschien iets origineels om een gin-tonic mee op te vrolijken, ’t schijnt dat dat tegenwoordig weer “in” is. Of anders inmaken zoals augurkjes, dat kan misschien ook nog wel.

E√©n aubergineplant werd gerooid, de andere heeft nog wat tijd nodig om de drie “applegreens” te laten rijpen. Aan cayennepepertjes ook geen gebrek, zowel echt hete als iets mildere.

Kolen, dat is dan weer met gemengde gevoelens. Alles stond netjes onder gaas, maar blijkbaar vinden koolwitjes toch nog genoeg gaatjes om door te wriemelen. Ook slakken lusten wel een verse bloemkool, en palmkool al helemaal, daar schieten alleen nog wat nerven van over.
De groene torentjesbloemkool was al te ver opgeschoten, maar de rode kooltjes zien er overheerlijk uit. Gecombineerd met appels van de buren komt dat helemaal goed. Het gaas blijft er nu af, er staan nog spruitjes en twee rode kooltjes die nog wat moeten bijkomen.
Ik zou hier wel wat foto’s willen bijzetten, van mijn tomaatjes en auberginen en zo, maar ja

Toen kwam man buiten, met de mededeling dat als we op ons gemakje nog een koffietje wilden drinken op ons terrasje het nu wel het moment was. De schoolbel zou weldra gaan, uit met de rust dan.
En dat hij nog enkele mededelingen had. Eerst de goeie? Of de slechte?
Binnen enkele dagen mag/moet hij met een collega naar Lyon. Trein of vliegtuig passen niet in het tijdschema, dus wordt het weer eens twee overnachtingen, en per auto. So far het slechte.
Lyon is niet ver van de Ardèche, en aangezien ze met twee chauffeurs zijn zeker niet ondoenbaar. Wij hebben nog steeds de sleutel van het vakantiehuis, en ondertussen ook de toestemming van de eigenaar om even langs te gaan en mijn fototoestel op te pikken. Jeeeej!
De combinatie is op zich dus eerder positief te noemen, ondanks het feit dat ik weer twee nachten koude voeten zal hebben.

Tijd om naar binnen te gaan, en nog even wat te bestellen op het www. Bloembollen! Nu ongeveer wel het moment om uw inkopen te doen, als je te¬†lang wacht riskeer je dat de knolletjes van je keuze uitverkocht zijn. Vorig jaar kochten we √©√©n en ander bij Ecoflora, maar het assortiment tulpen is daar beperkt. Na een beetje zoeken toch gevonden: een biologische bloembollenverkoper in Nederland. Sinds ik weet hoe ik online bankdinges kan doen is het een fluitje van een cent wat euro’s om plantgoed voor de bloembakken en hier en daar in de borders te bestellen. Shoppen in de zetel, hoeveel beter kan deze maandag nog worden ūüėČ Tulpen, krokussen en narcissen zullen hier de lente kleuren!

Dat alles, een beetje absurde humor en een glaasje rode wijn maakten er een mooie maandag van. Op naar dolle dinsdag!

 

 

 

Tomatenoogst

Een waar feest hier ten huize! Ik kan dus wel degelijk tomaten kweken ūüôā Met dank aan Lieven David en Velt voor de nieuwsbrieven.

Twee jaar geleden stonden mijn tomatenplantjes mooi te wezen op het moestuinperceeltje “vrucht”. Mooie tomaten in wording, en dan, net voor je zulks eindelijk kan proeven: d√© plaag. Niks geen oogst dus.

Na het moestuinseizoen zag ik een plastiek tunnelserretje in reclame staan, en ik verwachtte daar heel veel van. De tomaten konden vroeger in de grond, en ja, er waren er beduidend meer en vroeger rijp dan aan de planten in volle grond. Kers- en bestomaatjes werden hier in redelijke aantallen gesnoept, maar tegen het moment van de waarheid was ze daar weer: de plaag.

Een gelukkig toeval wil dat ik toen nog wel eens op facebook rondneusde, en als eerste reageerde op een berichtje waarin een glazen serre te koop werd aangeboden voor een zeer aanvaardbare prijs. De man die het verkocht was zo sympathiek om het voor ons opzij te houden tot we er eindelijk om konden gaan, en dit jaar staan er dus voor het eerst kerngezonde tomatenplanten te blinken achter ’t glas.
serre vol tomatenOok aubergines, paprika’s, hete pepertjes, snackkomkommertjes¬†en met een beetje geluk nog een paar meloentjes zullen we kunnen oogsten.

De aperitief- en trostomaten worden dagelijks geplukt en met veel smaak zo opgegeten, of mee in het dagelijkse menu verwerkt,  maar dan blijft er nog heel wat lekkers hangen natuurlijk. Op onderstaande foto een selectie vleestomaten: Cherokee Purple, Gildo Pietroboni, Marvel Striped en een coeur-de-boeuf van de markt waar ik zaden van oogstte vorig jaar.
tomatenMet zo’n weer als vandaag is het niet erg om een tijdje achter de kookpotten te staan, en er werd van huisvlijt gedaan.
Tomaten wassen, steeltjes en eventuele slechte stukjes (bijna niks!) er uitsnijden, sjalotjes, oregano, basilicum, thijm en een paar hete pepertjes klaarleggen, en dan op zoek naar een recept.

Liefst zou ik dit¬†van Mme ZsaZsa gebruikt hebben, maar met zo’n eigenwijze (gas)oven als de onze en zo’n massa heerlijkheden riskeerde ik dat niet. Die oven luistert alleen maar naar de knopjes als hij daar zin in heeft, alles moet na een half uur gedraaid en verplaatst worden, en ik wou als een echt lui wijf gewoon in de keuken koffie drinken terwijl (op reclamewijze) “heerlijke aroma’s de lucht vullen”.
De familiekookpot dan maar: een inox dink van 17 liter, waar ik enkele keren per jaar spaghettisaus, appelmoes, vol-au-vent en stoofvlees in maak. Grote massa’s, en dan in de diepvries.

Ik nam wel ongeveer de ingredi√ęnten uit bovenstaand recept, maar dan¬†in een kookpot op het gasfornuis.
Ik goot de lekkerste olijfolie ever in de pot, en liet daar sjalotjes en look in zweten. Lang genoeg, dan komen de beste smaken naar boven. Daarna alle tomaten erbij, een handvol verse kruiden uit de tuin (oregano en basilicum), wat fijngeknipte cayennepepertjes (ook uit eigen tuin, en met een schaar gaat makkelijker dan met een mes), peper, kruidenzout, ahornsiroop en een beetje suiker.
Dat alles stond een uur te pruttelen, ik vergat koffie te drinken, maar deed wel aan zadenoogst.
zadenoogst tomatenToen geurde de keuken opeens zoals ze waarschijnlijk ook bij Mama Miracoli ruikt. Hemels!
Alles door de passe-vite, en dan in bokaaltjes.
zelfgemaakte tomatenpassata Ondertussen is er al duchtig geproefd natuurlijk, en ik kan u met mijn hand op mijn hart zeggen dat dat de lekkerste tomatenpassata is die ik ooit at. Een dikke 8 liter die deze winter weer naar zomer zullen smaken. En we zijn nog lang niet uit-geoogst!
Eigenlijk¬†verdient de tomaat ook de titel “plant van de maand”, maar ik zoek er nog eentje uit de siertuin ook hoor!

Zelfbedruipend…dat was het plan.

Wel euh, laat ons zeggen dat we toch ons best gedaan hebben. En dat het “seizoen” niet om over naar huis te schrijven was. Laat begonnen, te lang koud, zo was dat. Zelfs de ijsheiligen waren niet op tijd van den hof! De serre stond er het eerste seizoen, en zoals je weet: alle begin is moeilijk.
De tomaten kregen “de plaag”, de aubergines en paprika bloeiden veel te laat, en nu ze eindelijk in gang geschoten zijn begint het te koud te worden daar onder dat plastiekske.

Ziehier de oogst. Let op het referentiepunt.
Afbeelding

Kleine, biologische, kraakverse paprika’s en aubergines. Gegarandeerd smaakbommekes die als aperitiefhapje een ongekend succes zullen hebben. Ah ja, opvullen zal niet lukken peis’ek.

Zelfbedruipend? ¬†Wat peterselie en oostindische kers betreft is dat dik in orde. De rest? Da’s voor volgend jaar. Denk ik. Hoop ik.

Compositie in wit, geel en groen

Of risotto uit eigen tuin! Behalve de rijst natuurlijk, maar als ’t hier nog eventjes zo blijft regenen kunnen we wel zo van die onder water staande terrassen aanleggen. Helemaal zelfbedruipend dan ūüėČ

Tussen de buien door scheen hier een fel herfstzonnetje, en ik repte mij richting moesmoeras. Boontjes geplukt, pastinaken meegebracht, een stevig bosje platte peterselie uit de serre gehaald en uit de kelder een gele courgette en twee ajuinen, ook van eigen kweek.

Groenten in blokjes snijden, en al dente koken terwijl je de risotto maakt: ajuin glazig stoven in olijfolie, rijst (ik reken 100g pp) even mee bakken tot de korrels ook glazig zijn, blussen met witte wijn en dan groentenbouillon bijvoegen en proeven (van de rijst, maar van de wijn kan ook hoor) en bijvoegen en proeven en bijvoegen en proeven tot uw risotto de gewenste smeu√Įgheid heeft. Ik wilde de groenten eigenlijk nog eventjes stoven, maar ik ben het vergeten. Als de rijst klaar is doe je de groenten er bij, en op het bord nog een royale portie gesnipperde peterselie en parmezaanschilfers. Lekker!

risotto

Voor zij die denken dat dit maar een bescheiden hapje is: inderdaad. De rest was allemaal op voor ik er aan dacht om er een fotootje van te nemen.

De rest van de witte wijn? Daar genieten we zodadelijk nog van!

Oogst van de dag

oogst van de dag

Een kleine kilo zwarte moerbei (goed voor 850 ml sap), 1 groene torentjesbloemkool (Romanesco), 2 komkommers (Marketmore), 2 gele courgettes (Gold rush), een handvol boontjes (Pastoral).

Courgettes en komkommers oogsten we hier dagelijks, minstens 2 stuks van elk. Op de tomaten blijven we wachten…een serre vol belofte, massa’s tomaten, maar nog geen zweempje kleur. Wordt vervolgd ūüôā