Ijverig (moestuin)wijf

Nu de wereld op alle mogelijke manier laat zien dat de lente begint, begint het hier serieus te kriebelen. Dat was vorige vrijdag niet anders. Ik had zin om de groententuin te voorzien van een  compostdekentje. Wel jammer dat we zelf geen compost genoeg hadden om mijn plan uit te voeren, en dat meneer des huizes druk-druk-druk bezig was voor zijn werk. Ook op zaterdag geen mogelijkheid om met de remork eventjes wat biocompost voor madam te halen. Jammer, maar niet getreurd.
Er was werk genoeg dat ook zonder extra compost kon gedaan worden. We keken eens in ons eigen vat, en zagen dat er daar toch ook al wat bruikbaar “zwart goud” aanwezig was. Meer zelfs: zeer bruikbaar. Vorig jaar was er duidelijk iets dat we verkeerd gedaan hadden, kleffe stinkende drets hadden we toen, maar nu kwam er zoiets als bosgrond te voorschijn. Jeuj, we leren bij!

We verplantten de rabarber (amai, dat kan groot worden!), en voorzagen die rijkelijk van eigengemaakte compost. Verder werden de groentenbedden aangevuld met aarde, werd er nog een stukje berg weggeschept, kreeg de buurman alle verdwaalde bieslook en nog wat stukken rabarber, en legde ik met losse klinkers een paadje in de serre. Kwestie van mijn uitbundige jeugd te behoeden voor prille-zaailingskes-moord. Nog een voordeel: ik kan daar streepjes op zetten met krijt, daar waar een rijtje gezaaid is. Steeketiketjes durven hier nogal eens spoorloos verdwijnen. De grond in de serre werd voorzien van bodemverbeteraar, en er werd gezaaid en verspeend.

serre

Tegen het uur dat het aperitiefke riep, was er flink gewerkt. Tussendoor kregen een deel van de keukenkasten een wreefke, werden wasmachine en strijkijzer duchtig aan het werk gehouden en werd er nog wat opgeruimd ook. Lente, ik zei het toch…

Maandag had meneer het ook te druk (en mijn autootje heeft geen trekhaak), maar dinsdagvoormiddag stond er een kar vol compost op de oprit.

remork

En zo wist ik mij een hele dag in stilte bezig te houden: kruiwagen vullen, naar de moestuin rijden, uitkiepen, terug.

moestuin2

Nu ja, in stilte…da’s relatief natuurlijk: merels, vinken en mezen zongen vrolijke deuntjes, en enkele dikke hommels zoemden rond. De katten lagen te genieten in het zonnetje. Bij elke aai over hun bolletje klonk tevreden gesnor.

pluis

De narcisjes tonen hun zonnige geel, en op twee dagen tijd staan de verloren gewaande sneeuwklokjes nu toch te wiebelen op hun iele steeltjes. Dat zijn écht mijn lentefavorietjes. Eén enkel verdwaald wit krokusje piept boven, de rest is verdwenen.

krokus

Dit najaar mogen er nog een massa geplant worden, want dat zijn toch ook echt prachtige kleurbommetjes hé! Kijk eens hier. En hier. En hier. En hier. Ook hier. Ooooh, zo wil ik dat ook!

Zoon 3 kwam in de namiddag nog thuis met een frambozenstruik (ras onbekend) en een zaaitray. Ik blijf het fijn vinden dat ze af en toe wat mee naar huis krijgen uit de praktijkles. In die mini-vakjes zaai ik (of hij) één van de dagen kruiden en bloemetjes, direct in volle grond mislukt dat hier meestal.

Ondertussen is het weer compleet omgeslagen: koude, druilerige regen. Ik laat het inwerken van de compost voorlopig over aan mijn drie lieftallige assistentes.

moestuinkieken

Ze mogen al eens iéts doen voor kost en inwoon! Ik geniet van een tasje koffie, en ben blij met de voorjaarsbloeiers die ik van hier kan zien. Lente!

narcisjes

cornus mas

Advertenties

13 gedachten over “Ijverig (moestuin)wijf

  1. Eilish

    Aha, ik ben niet de enige die de kippen aan het werk zet. De mijn hebben een weekje in de serre doorgebracht (kippenpark was zo drassig als iets). De daar rondgestrooide konijnenkak werd door hen vakkundig in de grond gescharreld en als bonus hebben ze nog heel wat hardnekkige onkruidwortels opgegraven (klimmende winde die aan de kanten naar binnen kruipt)
    Jij bent precies goed bezig geweest de laatste dagen !

    1. Heidi Berichtauteur

      Die puberkamers, daar zijn wij tot twee jaar geleden mee bezig geweest. Daarna hadden we eventjes genoeg stof gegeten en verfborstels uitgewassen, dus nu is project tuin prioritair. Daarna doen we verder binnen…

    1. Heidi Berichtauteur

      Lenteschoonmaak is zowat de grootste gruwel die ik kan bedenken. Vandaar dat ik het meestal combineer met leuker (tuin) werk. Paar uurtjes binnen, namiddag buiten.

  2. zem

    Dit blogje is puur genieten. Die activiteit, die de lente in een mens wakker roept. Compost, zaaigoed en voorjaarsbloemen,hommels, kippetjes en tevreden poezen…
    Maar ik snuffel 10 keer liever in de tuin dan dat ik in het huis poets. Daar heb ik nog wel een charmante assistent(e) voor nodig 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s